การศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของสายพันธุ์กัญชาพื้นเมืองไทยโดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลอินเตอร์ซิมเพิลซีเควนซ์รีพีต (ไอเอสเอสอาร์)

ผู้แต่ง

  • รุ่งโรจน์ ไกรสิทธิพาณิชย์ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • อรวรรณ ใจหาญ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • กฤษฎา ฟุ้งนาเจริญทรัพย์ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • ธวัชชัย ไกรทองสุข คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • วิกรม พันธุ์เล่ง คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • เฉลิมวิชญ์ กุลศิริ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • กมลวรร พุดแก้ว คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • กฤตยา ศุภมิตร คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • พีระพงศ์ หนูพยันต์ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • กาญจนา กาญจนประดิษฐ์ คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • อภิชา ไชยเหล็ก คณะวิทยาศาสตร์การกีฬาและสุขภาพ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตลาปาง
  • ศุภณัฐ เดชรักษา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตกระบี่
  • อานัฐ ตันโช มหาวิทยาลัยแม่โจ้ และ ภาคีสมาชิกสานักวิทยาศาสตร์ราชบัณฑิตยสภา
  • นลินรัตน์ วรโชติภูดินันท์ มหาวิทยาลัยการกีฬาแห่งชาติ วิทยาเขตยะลา

คำสำคัญ:

กัญชาไทย, เครื่องหมาย ISSR, ความหลากหลายทางพันธุกรรม

บทคัดย่อ

กัญชา เป็นพืชเศรษฐกิจที่กาลังได้รับความสนใจในประเทศไทย และมีการเพาะปลูกในหลายพื้นที่ทั่วประเทศ การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางพันธุกรรมของสายพันธุ์กัญชาพื้นเมืองไทย โดยใช้เครื่องหมายโมเลกุล Inter-Simple Sequence Repeat (ISSR) จานวน 5 ไพรเมอร์ ทาการวิเคราะห์ตัวอย่างกัญชาทั้งหมด 50 ตัวอย่าง ซึ่งประกอบด้วยสายพันธุ์ท้องถิ่นที่มีชื่อเรียก สายพันธุ์พื้นเมืองที่ไม่ทราบชื่อ และสายพันธุ์กัญชง ผลการวิเคราะห์พบแถบดีเอ็นเอทั้งหมด 52 แถบ โดยเป็นแถบที่แสดงความหลากหลายทางพันธุกรรม จานวน 51 แถบ มีขนาดตั้งแต่ 300 – 1,500 คู่เบส จากการวิเคราะห์การจัดกลุ่มด้วยวิธี UPGMA ที่ค่าระยะห่างทางพันธุกรรม 0.25 สามารถจาแนกตัวอย่างออกเป็น 4 กลุ่มอย่างชัดเจน ได้แก่ กลุ่มที่ 1 (ค่า bootstrap 96.6%) ประกอบด้วยสายพันธุ์พื้นเมือง เช่น Chiang Rai Dang Kan Kew และ Green Thai Stick กลุ่มที่ 2 (ค่า bootstrap 92.6%) ประกอบด้วยสายพันธุ์ที่มีสารแคนนาบินอยด์สูงและสายพันธุ์จากภูมิภาคต่าง ๆ โดยเฉพาะสายพันธุ์ CBD, Kanchanaburi และ Thai Stick กลุ่มที่ 3 (ค่า bootstrap 95.8%) ส่วนใหญ่ประกอบด้วยสายพันธุ์ปรับปรุง MJUS ร่วมกับตัวอย่างจากจังหวัดสกลนครและนครพนม และกลุ่มที่ 4 (ค่า bootstrap 77.2%) ประกอบด้วยสายพันธุ์ในกลุ่ม Isara และ Kra Le ผลการศึกษานี้แสดงให้เห็นว่าเครื่องหมายโมเลกุล ISSR มีประสิทธิภาพสูงในการจาแนกโครงสร้างทางพันธุกรรมของสายพันธุ์กัญชาพื้นเมืองไทย และสามารถใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานที่สาคัญสาหรับการอนุรักษ์ทรัพยากรพันธุกรรม การกาหนดมาตรฐานทางพฤกษเคมี และการพัฒนาสายพันธุ์กัญชาเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ในอนาคต

เอกสารอ้างอิง

Bateson, W. (1909). Mendel's principles of heredity. Cambridge University Press.

Clarke, R. C., & Merlin, M. D. (2016). Cannabis: Evolution and ethnobotany. University of California Press.

Falconer, D. S., & Mackay, T. F. C. (1996). Introduction to quantitative genetics. Longman.

Hartl, D. L., & Clark, A. G. (2007). Principles of population genetics. Sinauer Associates.

Hill, K. P., et al. (2018). Cannabidiol as a new treatment for anxiety disorders. The Journal of Clinical Psychology, 74(7), 1161-1169.

Hernandez, J. A., et al. (2019). Application of ISSR molecular markers for genetic diversity assessment in Cannabis sativa. Genetics and Molecular Research, 18(2).© JOURNAL OF MEDICAL GLOBALIZATION | 2025 72

Huxley, J. (1955). Evolution in action. Allen & Unwin.

Kovalchuk, I., et al. (2019). Cannabis genomics: From genome to medical applications. Nature Reviews Genetics, 20(5), 276-290.

Kumar, R., et al. (2020). A systematic review on therapeutic potentials of cannabinoids. Journal of Drug Research, 32(3), 189-205.

Merlin, M. D. (2003). Archaeological evidence for the tradition of psychoactive plant use in the old world. Routledge.

Sarker, S. D., et al. (2017). Medicinal properties of Cannabis sativa: A systematic review. Phytochemistry Reviews, 16(6), 989-1008.

Tanchob, A., et al. (2021). The potential of Thai cannabis strains in medicinal applications. Thai Journal of Agricultural Science, 54(2), 145-158.

Wong, A. C., et al. (2020). Diversity and applications of Cannabis sativa in Southeast Asia. Journal of Medicinal Plants Research, 14(4), 67-75.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-09-15

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ไกรสิทธิพาณิชย์ ร, ใจหาญ อ, ฟุ้งนาเจริญทรัพย์ ก, ไกรทองสุข ธ, พันธุ์เล่ง ว, กุลศิริ เ, พุดแก้ว ก, ศุภมิตร ก, หนูพยันต์ พ, กาญจนประดิษฐ์ ก, ไชยเหล็ก อ, เดชรักษา ศ, ตันโช อ, วรโชติภูดินันท์ น. การศึกษาความหลากหลายทางพันธุกรรมของสายพันธุ์กัญชาพื้นเมืองไทยโดยใช้เครื่องหมายโมเลกุลอินเตอร์ซิมเพิลซีเควนซ์รีพีต (ไอเอสเอสอาร์). J. Med. Glob. [อินเทอร์เน็ต]. 15 กันยายน 2026 [อ้างถึง 24 กันยายน 2026];4(3):62-7. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/JMedGlob/article/view/291816

ฉบับ

ประเภทบทความ

Original Article