สถานการณ์ด้านประชากรผู้สูงอายุของจังหวัดฉะเชิงเทราระหว่าง ปี พ.ศ. 2550-2559

บทคัดย่อ

การเพิ่มขึ้นของประชากรสูงอายุเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย การเปลี่ยนแปลงทางสังคมทำให้จังหวัดฉะเชิงเทรามีการเปลี่ยนแปลงของโครงสร้างประชากรที่ส่งผลให้มีจำนวนประชากรสูงอายุเพิ่มขึ้น การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ด้านประชากรสูงอายุและดัชนีที่เกี่ยวข้องของจังหวัดฉะเชิงเทราระหว่างปี พ.ศ. 2550 ถึง 2559 โดยเป็นการวิจัยเชิงพรรณนาเพื่อเปรียบเทียบกับสถานการณ์ของประเทศไทยโดยใช้ข้อมูลจากระบบสถิติทางทะเบียน กระทรวงมหาดไทย ผลการศึกษาพบว่าในระหว่างปี พ.ศ.2550 ถึง พ.ศ.2559 จังหวัดฉะเชิงเทรามีโครงสร้างทางประชากรเปลี่ยนแปลงไปโดยประชากรผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 12.05 เป็นร้อยละ 15.57 ซึ่งสูงกว่าภาพรวมของประเทศ ในขณะที่ร้อยละของประชากรวัยทำงานและวัยเด็กลดลงอย่างต่อเนื่อง โดยในปี พ.ศ.2559 มีผู้สูงอายุวัยต้นสูงที่สุดคิดเป็นร้อยละ 53.7 รองลงมาคือผู้สูงอายุวัยกลางคิดเป็นร้อยละ 29.55 และผู้สูงอายุวัยต้นคิดเป็นร้อยละ 16.75 ดัชนีการสูงวัยเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 57.80 เป็น 85.76 ซึ่งใกล้เคียงกับภาพรวมของประเทศ อัตราส่วนพึ่งพิงวัยเด็กมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่องจาก 31.03 เป็น 27.36 อัตราส่วนพึ่งพิงวัยชราเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 17.94 เป็น 23.46 และอัตราส่วนพึ่งพิงรวมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 48.97 เป็น 50.82 ซึ่งสูงกว่าภาพรวมของประเทศ ในขณะที่อัตราส่วนเกื้อหนุนผู้สูงอายุลดลงอย่างต่อเนื่องจาก 5.57 เป็น 4.26 ซึ่งต่ำกว่าภาพรวมของประเทศ ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าจังหวัดฉะเชิงเทราได้เข้าสู่สังคมสูงวัยแล้ว และมีประชากรผู้สูงอายุเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง จึงควรให้ความสำคัญในการกำหนดแผนการดำเนินการเพื่อรองรับสังคมสูงวัย และการเตรียมแผนรองรับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรเพื่อความพร้อมของจังหวัดในการเป็นพื้นที่เขตเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก