ผลของการใช้โปรแกรมการจัดการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาที่มีต่อ การเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบ One-group pretest-posttest design ครั้งนี้ มีความมุ่งหมายเพื่อ 1) เพื่อสร้างโปรแกรมการจัดการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 และ 2) เปรียบเทียบระดับจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้แนวคิดทฤษฏีการเรียนรู้การสังเกตจากตัวแบบของแบนดูรา ทฤษฏีการวางเงื่อนไขแบบการกระทำของสกินเนอร์ และทฤษฏีการเชื่อมโยงของธอร์นไดร์ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ นักเรียนเพศชายและหญิง อายุระหว่าง 14–15 ปี ที่กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2560 ของโรงเรียนแห่งหนึ่ง จำนวน 30 คน คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างโดยใช้การสุ่มอย่างง่าย ด้วยการจับสลาก 1 ห้องเรียน จาก 10 ห้องเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการจัดการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC: Index of Congruence) อยู่ระหว่าง 0.60-1.00 และแบบวัดแบบวัดจิตสาธารณะมีค่าความเที่ยงตรงทั้งฉบับเท่ากับ 0.828 สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูล คือ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าทีแบบไม่เป็นอิสระต่อกัน (Paired sample t-test)
ผลการวิจัย พบว่าโปรแกรมการจัดการเรียนรู้เชิงจิตวิทยาเพื่อเสริมสร้างจิตสาธารณะของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่สร้างขึ้นนี้ ประกอบด้วย 12 กิจกรรม ในแต่ละกิจกรรมมี 3 ขั้นตอน คือ ขั้นนำ ขั้นดำเนินการ ขั้นสรุป และยังพบว่านักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ที่เข้าร่วมโปรแกรมฯ มีระดับจิตสาธารณะหลังการทดลองสูงกว่าก่อนทดลองนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05