Effect of elastic band exercise program on physical performance in Thai elderly
Keywords:
Elastic Band Exercise Program, Physical Performance, ElderlyAbstract
This quasi-experimental design study aimed to determine the Effect of elastic band exercise program on physical performance in Thai elderly. The sample consisted of the older adult aged 60-75 years, thirty-three elder in control group and thirty-three in experimental group. The study period was 8 weeks. During the experimental period, the subjects received program to promote physical exercise with the application of exercise using an elastic band: activities including lecture, group discussion, exercise demonstration and practice, manual distribution and exhibition arrangement: descriptive data by descriptive statistics such as mean, percentile, standard deviation etc. Comparative analyses were used Paired Sample t-test and Independent t-test with significant level at 0.05.
Results found that the experimental group had mean score of muscle strength flexibility and cardiovascular endurance: outcome expectation practice more than before and control group statistically significant (p-value<0.05). Finding of this study showed that the home exercise program using a stretched elastic band improved a physical fitness and should be implemented in the elderly at home and this research could promote health care more effectively as reference source for research to the physical therapy in Thai elderly volunteers in the future. The data indicate that Elastic band exercise can increase physical performance in the elderly.
References
กนกศิลป์ เข็มจินดา. (2558). สังคมผุ้สูงอายุประเทศไทยพร้อมหรือยัง. ค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2560, จาก http://www.sanpakornsarn.com/ backend/magazine-file/file1447742954.pdf
เจริญ กระบวนรัตน์. (2549). ยางยืดพิชิตโรค. กรุงเทพฯ: แกรนสปอร์ต.
เจริญ กระบวนรัตน์. (2557). ยางยืดพิชิตโรค. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดี.
ดวงใจ แซ่หยี. (2553). การออกกำลังกายด้วยยางยืดสุขภาพ. กรุงเทพฯ: พรี-วัน.
ประไพวรรณ์ ศรีเมธาวรคุณ. (2552). กิจกรรมทางกายของผู้สูงอายุในชนบทภาคใต้. สารนิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลเวชปฏิบัติชุมชน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
มยุรี ถนอมสุข. (2558). ผลของโปรแกรมกิจกรรมทางภายแบบผสมผสานต่อระดับกิจกรรมทางกายและสมรรถภาพการทำหน้าที่ทางกายผู้สูงอายุ. วารสารวารสารสุขศึกษา พลศึกษาและสันทนาการ, 43(1), 277-289.
พรรณธร เจริญกุล. (2555). การดูแลตนเองของผู้สูงอายุ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: รุ่งแสงการพิมพ์.
วิไลลักษณ์ ปักษา. (2553). ผลการศึกษาน้ำหนักของร่างกายและด้วยยางยืดที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อขาในผู้สูงอายุ. ปริญญานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิทยาศาสตร์การกีฬา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ศิริการ นิพพิทา, & นภัสกร จิตต์ไพบูลย์. (2550). การศึกษาโปรแกรมการออกกำลังกายโดยการใช้ยางยืด 2 ชนิด เพื่อเพิ่มสมรรถภาพทางกายในผู้สูงอายุ (พัฒนาเชือกยางยืดอีซี่ฟิตและท่าออกกำลังกายด้วยยางยืด 10 ท่ากายบริหาร). นนทบุรี: กรมอนามัย.
ศุภกิจ ศิริลักษณ์. (2557). คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. นนทบุรี: ตีรณสาร.
สำนักงานพัฒนาคณะกรรมการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2554). ระบบฐานข้อมูลด้านสังคมและคุณภาพชีวิต. ค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2560, จาก http://social.nesdb.go.th
สำนักงานระบบพัฒนาข่าวสารสุขภาพ. (2560). สำรวจสุขภาพของประชากรไทย ปี 2560. ค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2560, จาก https://www.hiso.or.th
สุพิตร สมาหิโต และคณะ. (2556). แบบทดสอบและเกณฑ์มาตรฐานสมรรถภาพทางกายสำหรับผู้สูงอายุ อายุ 60-89 ปีไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
หทัยรัตน์ สีขำ, วัลลีย์ ภัทโรภาส, & ราตรี เรืองไทย. (2553). ผลของการฝึกชี่กงร่วมกับการใช้ยางยืดรัดรอบอกที่มีต่อสมรรถภาพปอดในผู้สูงอายุ. วิทยาสารกำแพงแสน, 8(2), 65-78.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2551). ชีวสถิติสําหรับงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ขอนแก่น: ภาควิชาชีวสถิติและประชากรศาสตร์ คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
American College of Sports Medicine [ACSM]. (2018). ACSM guidelines for exercise testing and prescription (10th ed.). New York: Lippinkott Williams & Wilkins.
Hyo-Cheol, L., Lee, M. L., & Kim, S.R. (2015). Effect of exercise performance by elderly women on balance ability and muscle function. Journal of Physical Therapy Science, 27(4), 989–992.
Wolson, J., Whipple, R., & King, M. (1995). Strength is a major factor in balance gait and Occurrence of falls. Journals of Gerontology Series A: Biological Sciences and Medical Sciences, 50, 64-67.
