ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยความผูกพันทางอารมณ์และปัจจัยการสนับสนุนทางสังคมกับพฤติกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เด็กปฐมวัยของผู้ปกครอง จังหวัดชัยภูมิ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนาแบบหาความสัมพันธ์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านความผูกพันทางอารมณ์ และด้านการสนับสนุนทางสังคมกับพฤติกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เด็กปฐมวัยของผู้ปกครอง จังหวัดชัยภูมิ กลุ่มตัวอย่าง คือผู้ปกครองของเด็กปฐมวัย (อายุ 2 – 6 ปี) ที่อาศัยในจังหวัดชัยภูมิ จำนวน 400 คน การสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิหลายขั้นตอน โดยใช้แบบสอบถาม 5 ส่วน คือ 1) ข้อมูลทั่วไปของผู้ปกครอง 2) ข้อมูลทั่วไปของเด็ก 3) แบบสอบถามความผูกพันทางอารมณ์ 4) แบบสอบถามการสนับสนุนทางสังคม และ 5) แบบสอบถามพฤติกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เด็กปฐมวัยของผู้ปกครอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน
ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างภาพรวมมีพฤติกรรมการส่งเสริมการเรียนรู้ของเด็กในระดับปานกลาง (mean = 3.22, S.D. = 0.60) โดยความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยด้านความผูกพันทางอารมณ์และด้านการสนับสนุนทางสังคม กับพฤติกรรมส่งเสริมการเรียนรู้เด็กของผู้ปกครอง จังหวัดชัยภูมิ ในภาพรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเท่ากับ .01 และ .05 ตามลำดับ โดยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) เท่ากับ 0.16, 0.14 ตามลำดับ ดังนั้น ทีมสหสาขาวิชาชีพที่เกี่ยวข้องควรสนับสนุน ช่วยเหลือผู้ปกครองให้มีความตระหนักรู้ในการส่งเสริมการเรียนรู้เด็กให้มีการพัฒนาทักษะสมองเพื่อความสำเร็จให้แก่เด็กอย่างเหมาะสม เพื่อให้เด็กมีพัฒนาการสมวัยและเกิดความพร้อมในการเรียนรู้ในระดับต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพไทย รักลูกกรุ๊ป. คู่มือพัฒนาทักษะสมอง: EF executive function สำหรับครูประถมศึกษา. กรุงเทพฯ: มติชน จำกัด (มหาชน); 2561.
ศูนย์ข้อมูลสุขภาพไทย. การเลี้ยงลูกเชิงบวก. กรุงเทพฯ: บริษัท รักษ์ลูก ฮิวแมน แอนด์ โซเชียล อินโนเวชั่น จำกัด; 2020.
Chano J. Executive functions and early childhood development. JOE, MSU. 2019;13(1):7-17. (in Thai)
Hughes C, Devine RT. For better or for worse? Positive and negative parental influences on young children’s executive function. Child Dev. 2019;90(2):593-609. doi:10.1111/cdev.12915
Seamkhumhom D, Chaiyawut P, Wanngamwiset S, Thienphuridej T. Promoting to executive function in preschool children. JMND. 2020;7(10):15-31. (in Thai)
นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล, นุชนาฎ รักษี, ปนัดดา ธนเศรษฐกร, อรพินท์ เลิศอวัสดาตระกูล. การพัฒนาและหาค่าเกณฑ์มาตรฐานเครื่องมือประเมินการคิดเชิงบริหารในเด็กปฐมวัย. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยประสาทวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล; 2560.
ชดาพิมพ์ เผ่าสวัสดิ์, คณะ. คู่มือการจัดกิจกรรมการเสริมสร้างความผูกพันทางอารมณ์สำหรับพ่อแม่หรือผู้เลี้ยงดูเด็กวัยแรกเกิด–5 ปี ด้วย "กิน กอด เล่น เล่า". นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด; 2559.
จันทร์อาภา สุขทัพภ์. เดินหน้าสร้างเด็กไทย ไอคิวดี: การสำรวจสถานการระดับสติปัญญา (IQ) และความฉลาดทางอารมณ์ (EQ) เด็กไทยชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ประจำปี 2564. นนทบุรี: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด; 2565.
ยุภดี สงวนพงษ์, จารุมาศ จันทกุล. คุณภาพชีวิตของเด็กปฐมวัยในครอบครัวแหว่งกลางด้วยความรักของครอบครัว จังหวัดชัยภูมิ: การวิจัยแบบผสานวิธี. วารสารพยาบาลทหารบก. 2567;25(1):328-337.
Shing YL, Lindenberger U, Diamond A, Li SC, Davidson MC. Memory maintenance and inhibitory control differentiate from early childhood to adolescence. Dev Neuropsychol. 2010;35(6):679-697.
Cobb S. Social support as a moderator of life stress. Psychosom Med. 1976;38(5):300-314.
Schaefer C, Coyne JC, Lazarus RS. The health-related functions of social support. J Behav Med. 1981;4(4):381-405.
Krejcie RV, Morgan DW. Determining sample size for research activities. Educ Psychol Meas. 1970;30(3):607-610.
กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือเฝ้าระวังและส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย. นนทบุรี: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์; 2566.
กลุ่มบริหารยุทธศาสตร์ สำนักโภชนาการ. รายงานประจำปี สำนักโภชนาการ 2567. นนทบุรี: สำนักโภชนาการ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข; 2568.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ ประเทศไทย. โครงการสำรวจสถานการณ์เด็กและสตรีในประเทศไทย พ.ศ. 2562 รายงานผลฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2563.
สำนักโภชนาการ กรมอนามัย. คู่มือแนวทางการดำเนินงานส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการในคลินิกสุขภาพเด็กดี. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ; 2558.
กุลชาติ พันธุวรกุล, เมษา นวลศร. เด็กปฐมวัยกับการเป็นพลเมืองดิจิทัล: โอกาสหรือความเสี่ยง. วารสารครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2562;47(2):1-23.
อัมรา ธํารงทรัพย์, ผุสดี กุลสุวรรณ, รัตนา ศิวิสาร. ผลของการส่งเสริมพัฒนาการเด็กวัยแรกเกิด–5 ปีที่มีพัฒนาการสมวัยด้วยกิจกรรมกินกอดเล่นเล่าต่อความผูกพันทางอารมณ์ระหว่างเด็กและผู้เลี้ยงดูหลักจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิชาการกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. 2561;14(1):35-41.
ยุภดี สงวนพงษ์, วาสนา แสงทอง, รจนา เมืองแสน, ศิริพร พึ่งเพ็ชร์. ศักยภาพการอบรมเลี้ยงดูเด็กปฐมวัยด้วยการกิน กอด เล่น เล่าและการมีส่วนร่วมของผู้ดูแล ณ ตำบลนาเสียว อำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9. 2565;9(3):816-833.
อรทัย วงศ์พิกุล. ผลของโปรแกรมการประยุกต์แรงสนับสนุนทางสังคมของผู้ปกครองร่วมกับ TEDA4I สำหรับเด็ก 0–5 ปีที่มีพัฒนาการล่าช้าโดยโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ ศูนย์อนามัยที่ 9. 2566;2(2):24-38.
วันวิสา ม่วงทอง. ศึกษาการพัฒนารูปแบบการจัดประสบการณ์ตามแนวทักษะการคิดเพื่อชีวิต ที่สำเร็จเพื่อส่งเสริมความสามารถในการคิดเชิงเหตุผลสำหรับเด็กปฐมวัย [Dissertation]. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2566.
กัญญพัชร พงษ์ช้างอยู่. ศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมการเรียนรู้ด้วยการเล่านิทานต่อความฉลาดทางอารมณ์ และพัฒนาการทางภาษาของเด็กปฐมวัย [Thesis]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2560.
กัญ์สิริ จันทร์เจริญ, สุกันยา นัครามนตรี. ความสัมพันธ์ระหว่างการสนับสนุนทางสังคมและทักษะชีวิตในหมู่นักศึกษาพยาบาลในวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ตรัง. JHSS. 2018;14(1):54-66.
