ประสิทธิผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ 3อ 2ส ของบุคคลากร สังกัดสํานักงานสาธารณสุขอําเภอโนนไทย อําเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา

Main Article Content

กวี ชิ้นจอหอ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) กลุ่มทดลอง คือ บุคลากรสังกัดสำนักงานสาธารณสุขอำเภอโนนไทยและกลุ่มเปรียบเทียบ คือ บุคลากรสังกัดสำนักงานสาธารณสุขอำเภอจักราช จำนวนกลุ่มละ 48 คน  เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ 3อ 2ส ของบุคลากรสังกัดสำนักงานสาธารณสุขอำเภอโนนไทย อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา ระยะเวลาในการดำเนินกิจกรรม 14 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามออนไลน์ทั้งก่อนและหลังดำเนินกิจกรรม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ t-test        
ผลการวิจัย พบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรอบรู้ด้านสุขภาพ อยู่ในระดับ ดี (Mean=83.16gif.latex?\pm4.68 ) เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างคะแนนทั้งสองกลุ่ม พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) การมีส่วนร่วมกิจกรรมสุขภาพทางสังคม อยู่ในระดับ ดี (Mean=16.27gif.latex?\pm2.56) เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยของทั้งสองกลุ่ม พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.03) และพฤติกรรมการคงดูแลรักษาสุขภาพตนเอง ตามหลัก 3อ 2ส อยู่ในระดับ ปานกลาง (Mean=31.06gif.latex?\pm4.94) เมื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของคะแนนค่าเฉลี่ยของทั้งสองกลุ่ม พบว่ามีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001)
ดังนั้น การนำโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ 3อ 2ส สามารถใช้กับประชาชนกลุ่มเสี่ยงโรคเรื้อรัง และควรดำเนินกิจกรรมเป็นระยะ ๆ เพื่อให้สอดคลองกับบริบท และความรู้ต่างๆที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. การเสริมสร้างและประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: บริษัทนิวธรรมดารการพิมพ์(ประเทศไทย) จำกัด; 2559.

สำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. แผนยุทธศาสตร์การป้องกันและควบคุมโรคไม่ติดต่อระดับชาติ 5 ปี (พ.ศ.2560-2564) [อินเตอร์เน็ต]. 2560 [เข้าถึงเมื่อ 24 มกราคม 2564]. เข้าถึงได้จาก: http://thaincd.com/document/doc/plan/หนังสือ_แผนยุทธศาสตร์NCDระดับชาติ.pdf

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. แนวคิดหลักการขององค์กรรอบรู้ด้านสุขภาพ.พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานโครงการขับเคลื่อนกรมอนามัย 4.0 เพื่อความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อประชาชน (สวรส); 2561.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา. รายงานตามตัวชี้วัด NCD ClinicPlus ปี 2564 [อินเตอร์เน็ต].2564 (เข้าถึงเมื่อ 24 มกราคม 2564). เข้าถึงได้จาก: https://nma.hdc.moph.go.th/hdc/reports/page_ kpi.php?flag_kpi_level=9&flag kpi_year=2021

คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา. หลักสูตรฝึกอบรมยา 8 ขนานสังหาร NCD. พิมพ์ครั้งที่ 1. นครราชสีมา : คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ; 2562.

พระภิกษุธัมมธโร (นายแพทย์ทองถม ชะลอกุล). การจัดการโรคเรื้อรังแนวใหม่ด้วยหลัก 4 อ.(ยา 8 ขนาน). พิมพ์ครั้งที่ 2. นครราชสีมา: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา ; 2562.

Rosner B. Fundamental of biostatistics. 3rd ed. Boston, Massachusetts: PWSKENT Publishing Company; 1990.

เอื้อจิต สุขผล, และคณะ. ผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของประชาชนกลุ่มวัยทำงาน.วารสารวิชาการสาธารณสุข.[อินเตอร์เน็ต].2563(เข้าถึงเมื่อ 24 มกราคม 2564): 29:419-429,เข้าถึงได้จาก file:///Users/heartchabird/Downloads/9207-Article%20Text-13136-1-10-20200630.pdf

อรุณ จิรวัฒน์กุล. สถิติทางวิทยาศาสตร์สุขภาพเพื่อการวิจัย.พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพมหานคร: วิทยพัฒน์; 2558.

Best, John W . Research in Education. 3rd ed. Englewood Cliffs, New Jersey : Prentice Hall, Inc ; 1977.

Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Social Science and Medicine. 2008; 67(12): 2072-2078.

ธัญชนก ขุมทอง. ศึกษารูปแบบอิทธิพลเชิงสาเหตุและผลของความรอบรู้ด้านสุขภาพที่มีต่อพฤติกรรมสุขภาพและภาวะสุขภาพของประชาชนไทยวัยผู้ใหญ่ที่เสี่ยงต่อโรคเบาหวานและความดันโลหิตสูงในจังหวัดอุทัยธานีและอ่างทอง. ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2559.

รุ่งนภา อาระหัง. ผลของโปรแกรมการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันโรคความดันโลหิตสูงสำหรับกลุ่มเสี่ยงโรคความดันโลหิตสูงที่ชุมชนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. นครปฐม: มหาวิทยาลัยคริสเตียน; 2560.

Anderson, L. W., & Krathwohl, D. R. A taxonomy for learning, teaching, and assessing: A revision of Bloom’s taxonomy of educational objectives. New York: Addison Wesley Longman; 2001.