ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ในนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตอำเภอชายแดนจังหวัดศรีสะเกษ

บทคัดย่อ

การตั้งครรภ์ในวัยรุ่นเป็นปัญหาระดับโลก และมีผลกระทบด้านสุขภาพ ทางสังคมและเศรษฐกิจ ผู้วิจัยจึงสนใจปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ในนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในเขตอำเภอชายแดนจังหวัดศรีสะเกษ การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงวิเคราะห์ (Analytical research) แบบภาคตัดขวาง (Cross sectional study) กลุ่มศึกษาเป็นนักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในอำเภอชายแดน จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 417 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม คือกลุ่มที่มีพฤติกรรมเสี่ยงมากจำนวน 157 คน และกลุ่มที่มีพฤติกรรมเสี่ยงน้อยจำนวน 260 คนการรวบ รวมข้อมูลใช้แบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูลส่วนบุคคลใช้สถิติ Descriptive statistics เช่น ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ฯลฯ การวิเคราะห์ความสัมพันธ์ใช้สถิติ Multiple logistic regression กำหนด นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (ค่าช่วงเชื่อมั่น 95% CI)
ผลการศึกษา พบว่า นักเรียนที่ไม่ได้อาศัยอยู่กับบิดามารดามีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์เสี่ยงมากเป็น 1.28 เท่าของกลุ่มที่อาศัยอยู่กับบิดามารดา (Adjusted OR = 1.28; 95%CI = 1.03-2.00, p-value = 0.029) นักเรียนหญิงที่มีความเข้าใจเกี่ยวกับปัจจัยเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์น้อยจะมีพฤติกรรมเสี่ยงมากเป็น1.69 เท่า ของกลุ่มนักเรียนหญิงที่มีความเข้าใจฯ ปานกลางหรือมาก (Adjusted OR = 1.69; 95%CI = 1.10-2.58, p-value = 0.016) นักเรียนหญิงที่เข้าถึงแหล่งเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์มีพฤติกรรมเสี่ยงฯมากเป็น 1.38 เท่าของนักเรียนที่เข้าถึงแหล่งเสี่ยงฯ ปานกลาง /น้อย (Adjusted OR = 1.38; 95%CI = 1.11-2.34, p-value = 0.040) ข้อเสนอแนะนักเรียนควรได้รับการพฤติกรรมการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ ผู้ปกครองควรมีความใกล้ชิดนักเรียนและควบคุมกำกับการเที่ยวแหล่งเสี่ยงต่อการมีพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์อย่างเคร่งครัด