สถานการณ์ผลการดำเนินการสถานศึกษาปลอดภัยในโรงเรียนระดับประถมศึกษา เขตพื้นที่ตำบลขุนทะเล อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Main Article Content
บทคัดย่อ
โรงเรียนเป็นสถานที่ที่ถูกคาดหวังเกี่ยวกับความปลอดภัย ทั้งด้านโครงสร้างอาคารและการบริหารจัดการเกี่ยวกับความปลอดภัย การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การดำเนินการเกี่ยวกับความปลอดภัยของโรงเรียนระดับประถมศึกษา ตำบลขุนทะเล อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี ประชากร คือ โรงเรียนระดับประถมศึกษา จำนวน 4 โรงเรียน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบตรวจรายการของกองความปลอดภัยแรงงาน กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน กระทรวงแรงงาน และการสัมภาษณ์ผู้อำนวยการโรงเรียน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา โดยการหาค่าความถี่ และร้อยละ ผลการศึกษาพบว่า ทุกโรงเรียนไม่ผ่านเกณฑ์สถานศึกษาปลอดภัยตามแบบตรวจรายการ โดยโรงเรียนสังกัดสำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) 1 ผ่านเกณฑ์ 24 ข้อคำถาม (ร้อยละ 75) โรงเรียน สพฐ.2 ผ่านเกณฑ์ 30 ข้อคำถาม (ร้อยละ 93.75) โรงเรียน สพฐ.3 ผ่านเกณฑ์ 20 ข้อคำถาม (ร้อยละ 62.50) และโรงเรียนสังกัดองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ผ่านเกณฑ์ 30 ข้อคำถาม (ร้อยละ 93.75) ผลการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัยโดยแบบตรวจรายการส่วนที่ 2 จำนวน 30 ข้อคำถาม พบว่า มี 12 ข้อคำถามที่มีผลการดำเนินงานผ่านทุกโรงเรียน มี 18 ข้อคำถามที่ผลการดำเนินงานผ่านไม่ครบทุกโรงเรียน มี 2 ใน 4 โรงเรียน ไม่ผ่านจำนวน 6 ข้อ และมี 1 ใน 4 โรงเรียน ไม่ผ่านจำนวน 12 ข้อ ซึ่งข้อคำถามที่ผลการดำเนินงานผ่านไม่ครบทุกโรงเรียน สามารถนำมาจัดกลุ่มเป็นประเด็นหลัก ๆ ดังนี้ 1) ความพร้อมของบุคลากรในการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย 2) การจัดการด้านการป้องกันและระงับอัคคีภัยในสถานศึกษา 3) ความพร้อมด้านโครงสร้าง อาคารสถานที่ และอุปกรณ์ที่จำเป็น 4) นโยบายด้านความปลอดภัยของสถานศึกษาและมาตรการเพื่อความปลอดภัยสำหรับการเรียนการสอน และ 5) การมีส่วนร่วมของครู นักเรียนและบุคลากรในโรงเรียน รวมถึงเครือข่ายผู้ปกครองและชุมชนใกล้เคียงเกี่ยวกับการดำเนินงานสถานศึกษาปลอดภัย ผลที่ได้จากการศึกษานี้สามารถเป็นข้อมูลและแนวทางเพื่อการจัดการสถานศึกษาปลอดภัยต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กาญจนา ลออเลิศลักขณา, วาสนา จักรแก้ว, สิทธา พงษ์ศักดิ์. ความคาดหวังของผู้ปกครองในการจัดการเรียนการสอนระดับประถมศึกษาในจังหวัดลำปาง. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา 2559: 11 (1):89-101.
กองการป้องกันการบาดเจ็บ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. การบาดเจ็บในเด็ก [อินเทอร์เน็ต]. ม.ป.ป. [เข้าถึงเมื่อ 6 พฤษภาคม 2565]. เข้าถึงได้จาก: http://ddc.moph.go.th/dip
กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย. ปภ. แนะแก้ไข 9 จุดเสี่ยงอันตราย – ป้องกันอุบัติภัยในโรงเรียน [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [เข้าถึงเมื่อ 22 พฤษภาคม 2565]. เข้าถึงได้จาก: https://gnews.apps.go.th/news?news=19660
สำนักข่าวไทย. สถานศึกษาปลอดภัยประจำปี 2561 [อินเทอร์เน็ต]. 2561 [เข้าถึงเมื่อ 26 กรกฎาคม 2562]. เข้าถึงได้ จาก: http://www.mol.go.th/content/75315/1539249440
สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกรุงเทพมหานครพื้นที่ 2. สถานศึกษาปลอดภัยประจำปี 2562 [อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 26 กรกฎาคม 2562]. เข้าถึงได้จาก: http://area2.labour.go.th
กองความปลอดภัยแรงงาน. คู่มือแนวทางการดำเนินงานตามข้อกำหนดกิจกรรม สถานศึกษาปลอดภัย ประจำปี 2562 [อินเทอร์เน็ต]. 2562 [เข้าถึงเมื่อ 26 กรกฎาคม 2562]. เข้าถึงได้จาก: https://www.obec.go.th
จิราภรณ์ หลาบคำ, ลักษณีย์ บุญขาว, นิตยา ชาคำรุณ, สมเจตน์ ทองดำ, จีราพร ทิพย์พิลา, จินตนา ศิริบูรณ์พิพัฒนา. รูปแบบการพัฒนาด้านความปลอดภัยและสิ่งแวดล้อมของโรงเรียนเครือข่าย มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารวิจัยเพื่อการพัฒนาเชิงพื้นที่ 2558: 7(4):52-69.
Paci-Green R, Varchetta A, McFarlane K, Iyer P. Comprehensive school safety policy: A global baseline survey. International Journal of Disaster Risk Reduction 2020;44:101399.
Petal M, Ronan K, Ovington G, Tofa M. Child-centred risk reduction and school safety: An evidence-based practice framework and roadmap. International Journal of Disaster Risk Reduction 2020: 49:101633.
ชูชาติ พ่วงสมจิตร์. การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างโรงเรียนกับชุมชน. Veridian E-Journal, Silpakorn University 2017:10(2):1342-1354.