ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้แนวทางการสร้างสุข ทักษะการทำงาน ทักษะการใช้ชีวิต พฤติกรรมสุขภาพ กับความสุขของพนักงานในสถานประกอบการภาคเอกชน

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้แนวทางการสร้างสุข ทักษะการทำงาน ทักษะการใช้ชีวิต พฤติกรรมสุขภาพ กับความสุขของพนักงานในสถานประกอบการภาคเอกชน และศึกษาเปรียบเทียบระดับความสุขของพนักงานกับขนาดของสถานประกอบการ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พนักงานในสถานประกอบการที่เข้าร่วมโครงการสร้างเสริมสุขภาวะองค์กรของมูลนิธิพัฒนาอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มไทย ปี พ.ศ. 2559 สุ่มตัวอย่างแบบสองขั้นตอน ขั้นตอนแรก สุ่มเลือกสถานประกอบการ และขั้นตอนที่สอง สุ่มเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ ได้สถานประกอบการ จำนวน 9 แห่ง กลุ่มตัวอย่างจำนวน 407 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามสำหรับตอบด้วยตนเอง และแบบวัดระดับความสุข วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา วิเคราะห์ความสัมพันธ์ด้วยค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน และวิเคราะห์เปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยรายตัวแปรด้วยสถิติ one-way ANOVA
ผลการศึกษา พบว่า การรับรู้แนวทางการสร้างสุข ทักษะการทำงาน ทักษะการใช้ชีวิต และพฤติกรรมสุขภาพ คุณลักษณะของกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ อายุ และรายได้ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับระดับความสุขของพนักงานกลุ่มตัวอย่างในสถานประกอบการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และการวิเคราะห์เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยรายคู่ตามขนาดของสถานประกอบการ พบว่า ระดับความสุขของพนักงานมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระหว่างสถานประกอบการขนาดกลางกับขนาดใหญ่มาก และขนาดใหญ่กับขนาดใหญ่มาก ดังนั้นจึงควรให้ความสำคัญกับตัวแปรเหล่านี้ในการออกแบบโปรแกรม การจัดกระบวนการ และการประเมินผลโครงการสร้างเสริมสุขภาวะองค์กร