ผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพเพื่อการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในหญิง ตั้งครรภ์ร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมจากสามี อำเภอภูผาม่าน จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นแบบกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพเพื่อการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในหญิงตั้งครรภ์ร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมจากสามี โดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจเพื่อป้องกันโรคร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคม กลุ่มตัวอย่าง จำนวนทั้งสิ้น 60 คน คือ หญิงตั้งครรภ์ที่มาฝากครรภ์ในไตรมาสที่ 1 (ระยะการตั้งครรภ์ไม่เกิน 12 สัปดาห์) แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง จำนวน 30 คน ได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพ ได้แก่ การบรรยาย การอภิปรายกลุ่ม กิจกรรมสาธิตฝึกปฏิบัติประกอบอาหาร การตรวจหาสารไอโอดีนในเกลือ และกิจกกรม”โอบกอดความฝัน ร่วมแบ่งปันความรัก” ได้รับคู่มือความรู้และการปฏิบัติตนเองในการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีน รวมไปถึงได้รับสมุดบันทึกแห่งรัก โดยทุกกิจกรรมจะมีสามีเข้ามามีส่วนร่วมด้วยทุกกิจกรรม และกลุ่มเปรียบเทียบ จำนวน 30 คน ได้รับเพียงคำแนะนำตามแนวทางของกระทรวงสาธารณสุข ระยะเวลาในการศึกษารวม 12 สัปดาห์ เก็บรวบรวมข้อมูลก่อนและหลังการทดลองโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปโดยใช้สถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired samples t-test และIndependent t-test, 95% Confident interval โดยกำหนดระดับนัยสำคัญที่ 0.05
ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยของด้านความรู้ การรับรู้ความรุนแรง การรับรู้โอกาสเสี่ยง ความคาดหวังในผลการตอบสนอง ความคาดหวังในความสามารถ การปฏิบัติตัวในการป้องกันตนเอง การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมจากสามี เพื่อการป้องกันตนเองจากการขาดสารไอโอดีนในหญิงตั้งครรภ์ และระดับสารไอโอดีนในปัสสาวะของหญิงตั้งครรภ์สูงกว่าก่อนทดลอง และสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p-value < 0.001) ผลการวิจัยครั้งนี้ แสดงให้เห็นว่า โปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพเพื่อการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในหญิงตั้งครรภ์ร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมจากสามีนี้ สามารถนำไปใช้ในการส่งเสริมพฤติกรรมการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในหญิงตั้งครรภ์ได้