The Proposed Policy: The Epidemiological Study of Streptococcus suis Infections in Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Streptococcus suis infection is a zoonotic disease that remains a significant public health problem in Nakhon Ratchasima Province. This study aimed to investigate epidemiological characteristics, develop a disease forecasting model, analyze risk factors, and propose disease prevention and control guidelines. Methods: This mixed-methods research comprised: 1) A descriptive epidemiological study using DDS database of 120 confirmed cases with positive cultures from sterile site specimens between January 1 and December 31, 2024; 2) Development of a monthly forecasting model using ARIMA technique based on 10 year data; 3) A matched case-control study in Mueang Nakhon Ratchasima District with 16 cases matched to 64 controls, analyzed using Conditional Logistic Regression.
Results A total of 120 cases were identified with an incidence rate of 4.60 per 100,000 population, 1.53 times higher than the regional level. Nine deaths occurred, yielding a case fatality rate of 7.5%. Most patients were male (70.83%) with a median age of 61 years (IQR 52-70), working as laborers (34.17%) and farmers (20.83%). Cases were distributed across 26 districts, with Non Daeng District having the highest rate (16.15 per 100,000, RR=3.51). Disease occurrence increased during hot and rainy seasons, peaking in July (17 cases) and June (15 cases). Common clinical manifestations included high fever (95.05%), meningitis (70.30%), and hearing loss/deafness (64.36%). The ARIMA(1,1,1)(0,1,1) model showed the best fit, forecasting 8-13 cases per month for 2025, with the high-risk period in June-July (12-13 cases per month). The case-control study revealed that consumption of raw pork or raw pig blood was the primary risk factor (adjusted OR=7.10, 95% CI=1.70-29.74, p=0.007). Among cases, 82.50% consumed raw pork products within 14 days before symptom onset.
Conclusion The disease situation remains at a severe level requiring continuous surveillance. Recommendations include behavior change campaigns targeting high-risk groups, implementation of disease forecasting systems for preparedness, active surveillance in high-incidence areas, and sustainable integration of the One Health approach.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมควบคุมโรค. แนวทางป้องกันควบคุมโรคสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส. กรุงเทพฯ: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2564.
นิมิตร เลิศพัฒนสุวรรณ. การติดเชื้อสเตรปโตคอกคัส ซูอิส ในกระแสเลือดและภาวะเยื่อหุ้มสมองอักเสบ: รายงานผู้ป่วย. วารสารการแพทย์ โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์. 2555;27(2):129-36.
เจริญ สิทธิโรจน์. ปัจจัยโน้มนำต่อการเกิดโรคติดเชื้อ Streptococcus suis ในจังหวัดลำพูน. วารสารสาธารณสุขล้านนา. 2553;6(3):337-50.
รุจิรา ดุริยศาสตร์, ณิตชาธร ภาโนมัย, สรรเพชร อังกิติตระกูล. พฤติกรรมสุขภาพในการป้องกันโรคติดเชื้อ Streptococcus suis ของประชาชนในตำบลนาขมิ้นและตำบลโพนจาน อำเภอโพนสวรรค์ จังหวัดนครพนม. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น. 2558;22(2):75-84.
ต่อพงษ์ ประเสริฐสังข์, ประพันธ์ศักดิ์ ฉวีราช. ปัจจัยเสี่ยงของการปนเปื้อนเชื้อสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส ในโรงฆ่าสัตว์ในจังหวัดมหาสารคาม. วารสารสัตวแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2563;29(2):61-9.
Dutkiewicz J, Sroka J, Zajac V, Wasinski B, Cisak E, Sawczyn A. Streptococcus suis: a re-emerging pathogen associated with occupational exposure to pigs or pork products. Part I–Epidemiology. Ann Agric Environ Med. 2017;24(4):683-95.
นิจกาล สุทธหลวง, กันยารัตน์ คอวนิช, นฤมนัส คอวนิช. การรับรู้และพฤติกรรมป้องกันโรคติดเชื้อ Streptococcus suis ของประชาชนในเขตตำบลปัว อำเภอปัว จังหวัดน่าน. วารสารควบคุมโรค. 2564;47(3):445-55.
สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9 นครราชสีมา. สถานการณ์โรคสำคัญที่เฝ้าระวังทางระบาดวิทยาในพื้นที่เขตสุขภาพที่ 9 ประจำปี พ.ศ. 2564 (วันที่ 1 มกราคม – 31 ธันวาคม 2564) [อินเทอร์เน็ต]. 2565 [เข้าถึงเมื่อ 23 ส.ค. 2565]. เข้าถึงได้จาก: http://odpc9.ddc.moph.go.th/hot/64-situation.pdf
จังหวัดนครราชสีมา. ยุทธศาสตร์ข้อสั่งการเพื่อเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคไข้หูดับ จังหวัดนครราชสีมา. นครราชสีมา: จังหวัดนครราชสีมา; 2566.
กองระบาดวิทยา. ระบบรายงานการเฝ้าระวังโรค 506 [อินเทอร์เน็ต]. 2568 [เข้าถึงเมื่อ 4 ส.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: http://doe1.moph.go.th/surdata/disease.php?ds=82
กรินทร์ กาญทนานนท์. การพยากรณ์ทางสถิติ. กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น; 2561.
วิชิต หล่อจีระชุณห์กุล, จิราวัลย์ จิตรถเวช. เทคนิคการพยากรณ์. พิมพ์ครั้งที่ 3. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์; 2548.
Wertheim HFL, Nghia HDT, Taylor W, Schultsz C. Risk factors for Streptococcus suis infection: A systematic review and meta-analysis. Sci Rep. 2018;8:13358.
Okura M, Osaki M, Nomoto R, Arai S, Osawa R, Sekizaki T, Takamatsu D. Current taxonomical situation of Streptococcus suis. Pathogens. 2016;5:E45.
ธีรศักดิ์ ชักนำ. คู่มือแนวทางการเฝ้าระวังและสอบสวนโรคติดเชื้อสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส “โรคติดเชื้อสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส”. นนทบุรี: สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค; 2552.
กิจจา อุไรรงค์. โรคที่เกิดจากการติดเชื้อสเตรปโตคอคคัส: แนวทางการวินิจฉัย รักษา และควบคุมโรคหมู. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สหมิตรออฟเซต; 2535.
ชุษณา สวนกระต่าย. แนวทางการป้องกันควบคุมโรคติดเชื้อสเตร็พโตค็อกคัส ซูอิส. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์; 2550.
Yu H, Jing H, Chen Z, Zheng H, Zhu X, Wang H, et al. Human Streptococcus suis outbreak, Sichuan, China. Emerg Infect Dis. 2006;12(6):914-20.
Srifuengfung S. Forecasting Methods and Applications. Bangkok: Chulalongkorn University Press; 2009.
Wangkaew C, Somboon P, Charoen N. Time Series Analysis for Health Surveillance Data. Chiang Mai: Chiang Mai University Press; 2006.
Wertheim HFL, Nghia HDT, Taylor W, Schultsz C. Streptococcus suis: An emerging human pathogen. Clin Infect Dis. 2009;48(5):617-25.
สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค. แนวทางการเฝ้าระวัง ป้องกัน และควบคุมโรคไข้เลือดออก. กรุงเทพฯ: องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2564.
กฤติยา พุทธประเสริฐ, ชัยวัฒน์ สงวนศักดิ์ภักดี. การพยากรณ์จำนวนผู้ป่วยโรคไข้เลือดออกในประเทศไทยโดยใช้แบบจำลอง ARIMA. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี. 2561;20(1):12-25.
Hyndman RJ, Athanasopoulos G. Forecasting: Principles and Practice [Internet]. 3rd ed. Melbourne: OTexts; 2021 [cited 2025 Dec 24]. Available from: https://otexts.com/fpp3
สำนักโรคติดต่อนำโดยแมลง กรมควบคุมโรค. รายงานสถานการณ์โรคไข้เลือดออกประเทศไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมโรค; 2567.
World Health Organization. Dengue and severe dengue: Key facts [Internet]. Geneva: WHO; 2023 [cited 2025 Dec 24]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/dengue-and-severe-dengue
Box GEP, Jenkins GM, Reinsel GC, Ljung GM. Time Series Analysis: Forecasting and Control. 5th ed. Hoboken (NJ): John Wiley & Sons; 2015.
Ho DTN, Le TPT, Wolbers M, Cao QT, Nguyen VMH, Tran VTN, et al. Risk factors of Streptococcus suis infection in Vietnam: A case-control study. PLoS One. 2011;6(4):e17604.
Wong K, Leung WK, Woo PC, Yuen KY. Streptococcus suis infection in Hong Kong: An emerging infectious disease? Epidemiol Infect. 2005;133(6):1083-9.
Huong VTL, Thanh LV, Phu VD, Trinh DT, Inui K, Tong N, et al. Temporal and spatial association of Streptococcus suis infection in humans and porcine reproductive and respiratory syndrome outbreaks in pigs in northern Vietnam. Epidemiol Infect. 2016;144(1):35-44.
อุบลวรรณ จตุรพาหุ, ชูพงศ์ แสงสว่าง, วลัยรัตน์ ไชยฟู, สุพจน์ เจริญพร, โสภา ไชยสุ, จรพรต อภิชัย และคณะ. การระบาดของโรคติดเชื้อ Streptococcus suis serotype 2 จังหวัดเชียงใหม่และจังหวัดลำพูน มิถุนายน – กรกฎาคม 2551. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์. 2552;40:633-40.
