Health Literacy and Health Behaviors for Prevention of Non-Communicable Diseases Among Village Health Volunteers
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This descriptive research aimed to examine the levels of health literacy and health behaviors for non-communicable disease (NCD) prevention among village health volunteers (VHVs). The sample consisted of 178 VHVs from a total of 202 in the catchment area of Nong Pru Sub-district Health Promoting Hospital, Mueang District, Nakhon Ratchasima Province. Data were collected using two questionnaires: a health literacy questionnaire and a health behavior questionnaire for NCD prevention based on the “3Es-2Rs” principle. The reliability coefficients of the instruments were 0.88 and 0.89, respectively. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The results showed that the overall health literacy level of VHVs in NCD prevention was high (Mean = 3.23, S.D. = 0.82). The highest mean score was found in media literacy (Mean = 3.31, S.D. = 0.78), followed by self-decision making (Mean = 3.30, S.D. = 0.81), and information comprehension (Mean = 3.29, S.D. = 0.81), while the lowest was in communication and advocacy (Mean = 3.05, S.D. = 0.84). The overall health behavior in NCD prevention was at a satisfactory level (Mean = 3.09, S.D. = 0.88). The highest mean score was observed in appropriate dietary habits (Mean = 3.49, S.D. = 0.76), followed by non-smoking (Mean = 3.34, S.D. = 0.79) and abstaining from alcohol (Mean = 3.20, S.D. = 0.69), while exercise behavior had the lowest score (Mean = 2.47, S.D. = 1.08). The findings indicate that VHVs generally possess good levels of health literacy and health behaviors in preventing NCDs. However, continuous promotion of physical activity is recommended to enhance their role as health promoters and to reduce NCD risks in the community.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงสาธารณสุข. แผนยุทธศาสตร์การป้องกันและควบคุมโรคไม่ติดต่อเรื้อรังแห่งชาติ (พ.ศ. 2566–2570). นนทบุรี: สำนักงานพัฒนานโยบายสุขภาพระหว่างประเทศ; 2567.
World Health Organization. Global report on diabetes [Internet]. Geneva: WHO; 2016 [cited 2025 Apr 15]. Available from: https://www.who.int/publications/i/item/9789241565257
World Health Organization. Health literacy: The solid facts. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 2013.
Nutbeam D. Health literacy as a public health goal: A challenge for contemporary health education and communication strategies into the 21st century. Health Promot Int. 2000;15(3):259–67. https://doi.org/10.1093/heapro/15.3.259
Ishikawa H, Takeuchi T, Yano E. Measuring functional, communicative, and critical health literacy among diabetic patients. Diabetes Care. 2008;31(5):874–9. https://doi.org/10.2337/dc07-1932
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. รายงานผลการสำรวจความรอบรู้ด้านสุขภาพของประชาชนไทย พ.ศ. 2561. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
พิศมัย สุขอมรรัตน์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพของผู้ป่วยโรคเรื้อรังและปัจจัยที่เกี่ยวข้องในคลินิกโรคไม่ติดต่อ. วารสารสุขภาพชุมชน. 2566;29(4):573–85.
กุลพิมน เจริญดี, ณัฐกฤตา บริบูรณ์, อรรถกร บุตรชุมแสง, สุพิน รุ่งเรือง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพกับพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในเขตเมือง. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์. 2565;35(2):99–113.
กรมอนามัย. รายงานผลการดำเนินงานส่งเสริมสุขภาพและป้องกันโรคในระดับพื้นที่. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2567.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหนองปรู. รายงานสรุปผลการดำเนินงานด้านสุขภาพประจำปี 2567. นครราชสีมา: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา; 2567.
ประเวช ชุ่มเกษรกูลกิจ, ญาณี แสงสง่า, สิริญ จันนันทะ, ดลภัทร ศุภสุข, เนตรชนก ไชยพาน. การประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพในการป้องกันควบคุมโรคและภัยสุขภาพของประชาชน ปี 2566. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: หจก.พีเอ็นครีเอชั่น; 2566.
Likert R. A technique for the measurement of attitudes. Arch Psychol. 1932;140:1–55.
Best JW. Research in education. 4th ed. New Jersey: Prentice-Hall Inc.; 1981.
ปราณี แสดคง, รัตน์ดาวรรณ คลังกลาง, ชนกานต์ จันทะคุณ, เบญจพร ฐิติญาณวิโรจน์, ธรณิศ สายวัฒน์, สายใจ คำทะเนตร. ปัจจัยทำนายความรอบรู้ด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ. 2566; 46(2): 116-127.
จิราภรณ์ บุญมี, สุธาสินี แสงสุวรรณ, จารุวรรณ ภู่วิทยพันธุ์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านในการดูแลผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2564; 14(3): 65–76.
World Health Organization. Health literacy toolkit for low- and middle-income countries: A series of information sheets to empower communities and strengthen health systems. WHO Regional Office for South-East Asia; 2015. Available from: https://apps.who.int/iris/handle/10665/205244
Green LW, Kreuter MW. Health program planning: An educational and ecological approach. 4th ed. New York: McGraw-Hill; 2005.
กฤศภณ เทพอินทร์, เสน่ห์ ขุนแก้ว. ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน อำเภอฟากท่า จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี อุตรดิตถ์. 2565; 14(1): 206-218.
สุภาพร มาลา, สุรัสวดี สุวรรณศรี, นริศรา ศรีแสง. พฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้านในเขตตำบลชนบท จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2562; 12(1): 45–58.
จิราภรณ์ เติมลาภ, ราเชนทร์ นพณัฐวงศกร. พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน ตำบลดอนมะนาว อำเภอสองพี่น้องจังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. 2567; 4(2): 713-730.
