Factors Related to the Risk of Suicide among People in Chiang Mai Province

Authors

  • Phatthirat Singkhum Faculty of Public Health Chiang Mai University
  • Sineenart Chautrakarn Faculty of Public Health, Chiang Mai University
  • Pallop Siewchaisakul Faculty of Public Health, Chiang Mai University

Keywords:

Suicide Risk, Spiritual Intelligence, Quality of Life, Working Age People, Chiang Mai Province

Abstract

Currently, suicide is a major public health problem, with the statistics on suicide deaths being higher than the thresholds set by the Ministry of Public Health and showing an increasing trend, particularly among the working-age population. Individuals with spiritual intelligence can be more aware, reflective, and able to manage their spiritual well-being mindfully. This enables them to face and resolve problems appropriately, contributing to a better quality of life encompassing both physical and mental health. Such individuals can navigate their lives within various social, economic, and environmental conditions.

This cross-sectional study among the working-age population in Chiang Mai province, involving 472 participants. Data were collected between November 2023 and January 2024 using a spiritual intelligence questionnaire, a quality of life questionnaire, and a screening tool for those at risk of suicide (SU-9). Descriptive statistical analysis was performed, including frequency, percentage, mean, standard deviation and related analysis using Chi-square through a statistical analysis software program.

The study found that the sample group had a high level of spiritual intelligence, a medium quality of life, and a suicide risk of 28.81%, which is relatively high compared to previous studies. Factors such as gender, age, education, income, smoking, drinking alcohol, relationships with partners and friends and colleague, experiences of physical abuse, loss of family members, previous suicide attempts or successful suicides, spiritual intelligence and Quality of life were statistically significant in relation to suicidal thoughts among working-age Thai individuals. Therefore, there should be continuous screening for suicide risk and follow-up, and the findings of this study should be used to design or develop preventive strategies for suicide among people in Chiang Mai.

References

จรรยารักษ์ มีวงษ์สม. (2563). สถานการณ์การฆ่าตัวตายในภูมิภาคของประเทศไทย ช่วงปี พ.ศ.2555-2559. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานิติวิทยาศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

จันทร์ทิพย์ อินทวงศ์, นัยนา พันโกฏิ และมนัสดาว แนวพนา. (2561). ภาวะสุขภาพ คุณภาพชีวิต และความสุขของประชาชน ในพื้นที่รอบเขตประกอบการอุตสาหกรรม จังหวัดระยอง. กรมอนามัย ส่งเสริมให้คนไทย สุขภาพดี, ตุลาคม - ธันวาคม 2561, 76-86.

จีระนันท์ คำแฝง. (2563). พฤติกรรมการฆ่าตัวตายสําเร็จของประชาชนอําเภอเขื่องในจังหวัดอุบลราชธานี. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 10, 18(2), 7-18.

ทองปักษ์ ดอนประจำ, & พงศธร ทวีธนวาณิชย์. (2564). ภาวะสุขภาพตามความเสี่ยงจากการทำงานและคุณภาพชีวิตของเกษตรกรผู้ปลูกพริก จังหวัดศรีสะเกษ. ศรีสะเกษ; สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏ

ศรีสะเกษ.

ธนาคารแห่งประเทศไทย. (2563). รายงานภาวะเศรษฐกิจไทย ปี 2563. ค้นจาก https://www.bot.or.th/Thai/MonetaryPolicy/ EconomicConditions/AnnualReport/Pages/default.aspx

ธมนรดา โอภาสฐิติยศ. (2557). การเสริมสร้างพลังอำนาจเพื่อป้องกันการฆ่าตัวตายของชาวเขาเผ่ากระเหรี่ยงที่มีภาวะเครียด ในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านสบหาร ตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.

ปฎาวุฒิ สุจินดามณีชัย. (2556). การยอมรับตนเองและบุคลิกภาพห้าองค์ประกอบที่พยากรณ์ความฉลาดทางจิตวิญญาณของครูโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 10 จังหวัดสมุทรสาคร. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ.

ประภาส อุครานันท์, อภิชัย มงคล, ทวี ตั้งเสรี, วัชนี หัตถุพนม, ไพรวัลย์ ร่มซ้าย, & ไพลิน ปรัชญคุปต์. (2555). การพัฒนาแบบคัดกรอง ผู้ที่เสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย (SU-9). วารสารวิชาการสาธารณสุข, 21(6), 1093-1104.

ปิ่นปินัทธ์ สิริพัฒนกูล. (2557). ความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของผู้ใช้แรงงานในโรงงานขนาดกลาง เขตนิคมอุตสาหกรรม จังหวัดระยอง. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

พรพิมล พงษ์โหมด. (2560). คุณภาพชีวิตในการทำงาน ความเหนื่อยหน่ายในงานและความตั้งใจลาออกของพยาบาลแผนกวิกฤตโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พัชรพรรณ ชื่นสงวน. (2554). ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์จิตวิญญาณ ความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองและความสุขารทำงานของพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน บริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน). วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พัชรี พรมทับ. (2551). ความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายในชาวไทยภูเขาและปัจจัยที่เกี่ยวข้อง. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตร

มหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย เชียงใหม่.

มาโนช หล่อตระกูล. (2553). การฆ่าตัวตาย: การรักษาและการป้องกัน. กรุงเทพฯ: โครงการตำรามาธิบดี คณะแพทย์สาสตร์ โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล.

เมวดี ศรีมงคล. (2561). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับความฉลาดทางจิตวิญญาณของนักศึกษาพยาบาล. วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตร

มหาบัณฑิต สาขาวิชาการพยาบาลสุขภาพจิตและจิตเวช บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยบูรพา.

ศูนย์เฝ้าระวังป้องกันการฆ่าตัวตาย โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์. [ม.ป.ป.]. รายงานการฆ่าตัวตายของประเทศไทย.

ค้นจาก https://suicide.dmh.go.th/report/suicide/main.asp?ndead=1

สมบัติ สกุลพรรณ์. (2564). การพยายาลผู้มีพฤติกรรมการฆ่าตัวตาย. เชียงใหม่: คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

สราวลี แซงแสวง. (2559). คุณภาพชีวิตในการทำงานและความสมดุลของชีวิตในการทำงานของพนักงานระดับปฏิบัติการเจนเนอเรชั่น X และเจนเนอเรชั่น Y. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชานโยบายสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย

ธรรมศาสตร์.

สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และคณะ. (2540). เปรียบเทียบแบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลก ทุก100 ตัวชี้วัดและ26ตัวชี้วัด. เขียงใหม่: โรงพยาบาลสวนปรุง.

หทัยทิพย์ เจริญศรี. (2559). ความชุกของความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของประชากร อำเภอบ้านตาก จังหวัดตาก. วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย

ขอนแก่น.

อัญชลี ศุภวิทยาภินันท์. (2552). ความสัมพันธ์ระหว่างเชาวน์ด้านจิตวิญญาณ ความสุข และพฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กร : กรณีศึกษาโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยาอุตสาหกรรมและองค์การ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

Castro, S., Pastene, C., Vásquez, N., Galleguillos, P., Salas, M., & Alvarado, R. (2024). Factors associated with suicide risk and attempts in healthcare students: A cross-sectional study. Medwave, 24(5), e2756.

Claveria, O. (2022). Global economic uncertainty and suicide: Worldwide evidence. Social Science & Medicine, 305, e115041.

World Health Organization. (2019). Suicide worldwide in 2019: global health estimates. Retrieved from https://www.who.int/ news-room/fact-sheets/detail/suicide

Yang, J. M., Kim, J. H., Kim, M. S., Hong, J. S., Gu, B. H., Park, J. H., et al. (2024). Association between alcohol use disorder and suicidal ideation using propensity score matching in Chungcheongnam-do, South Korea. Healthcare, 12(13), e1315. https://doi.org/10.3390/healthcare12131315.

Downloads

Published

2025-02-24

How to Cite

Singkhum, P., Chautrakarn, S., & Siewchaisakul, P. (2025). Factors Related to the Risk of Suicide among People in Chiang Mai Province. KKU Journal for Public Health Research, 17(4), 76–88. retrieved from https://he01.tci-thaijo.org/index.php/kkujphr/article/view/275358