The Effects of Physical Activity Promotion Program by Application of Physical Activity Literacy Model among Elderly at Elderly Health Promotion Clinic, Regional Health Promotion Center 7 Khon Kaen, Muang District, Khon Kaen Province
Keywords:
Physical Activity Promotion, , Physical Activity Literacy, Physical FitnessAbstract
Nowadays, the world population is becoming an aging society. Consequence of health problems of elderly are increasing too such as cardiovascular disease, diabetes, etc. Most caused of diseases by their behavior are incorrect or inappropriate in daily routine for example, the elderly who exercise Irregular or lack of exercise. However, Thailand found that only 33.90% of the elderly exercised regularly, so they should encourage the elderly to exercise more. It was found that the elderly exercised only 33.90 %. This research was a quasi-experimental research and aim to study the effects of physical activity promotion program by applying of Physical Activity Literacy Model. The period time of intervention was 12 weeks. The samples were 60 elderlies and age 60-69 years old, who attended at Elderly Health Promotion Clinic, Regional Health Promotion Center 7 Khon Kaen, Muang District, Khon Kaen Province. and The Chata Pha Dung Medical Center. The samples were divided into two groups, the experimental group, and comparison group and each group were 30 elderlies. The experimental group was elderlies who attended in Regional Health Promotion Center 7 Khon Kaen Province, and comparison groups was in Chata Phadung Medical Center. The experimental group received activities of Physical activity promotion program that comprised of 1) Education about Physical activity 2) Training of Physical activity for elderly. 3) Group discussion to exchange experiences 4) Support equipment for exercise (Elastic shoes, sand bottles, stretching sticks, etc). Data were collected by questionnaires and physical fitness tests. The characteristic data analysis used descriptive statistics such as percentage, mean, standard deviation. Comparative analysis, paired t-test statistics was performed to compare within group and independent t-test statistics to compare between groups with determination of statistical significance at the .05 level.
The results: After experiment the experimental group had the mean scores of knowledge, perceived of benefits, barrier, perceived self–efficacy, outcome
expectation, and physical activity higher than before, and comparison group with statistical significance (p-value<0.001). The physical fitness tests that score of fitness were higher than before the experiment significantly and higher than the comparison group (p-value<0.001).
References
กรมกิจการผู้สูงอายุ. (2562). สถิติผู้สูงอายุ. ค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2562, จาก http://www.dop.go.th/th/know/1
กองกิจกรรมทางกายเพื่อสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2562). ข้อแนะนำการส่งเสริมกิจกรรมทางกาย การลดพฤติกรรมเนือยนิ่งและการนอนหลับ. กรุงเทพฯ: เอ็นซีคอนเซ็ปต์.
กัลยาพร เติมนาค, สุปรียา ตันสกุล, มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์, นิรัตน์ อิมามี, & ณภัทร พานิขการ.(2560). ผลของการใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพกับการบริหารร่างกายแบบฤๅษีดัดตนในกลุ่มปวดกล้ามเนื้อหลังส่วนบนเรื้อรัง เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร. วารสารสุขศึกษา, 40(1), 131-146.
จิรวุฒิ กุจะพันธ, & พัชราวรรณ จันทรเพชร. (2562). ผลของโปรแกรมการออกกําลังกายดวยกะลายางยืดตอการทรงตัวและการเคลื่อนไหวของผูสูงอายุ อําเภอโพธิ์ชัย จังหวัดรอยเอ็ด. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา, 20(3), 119-131.
จิราภรณ์นกแก้ว, ทิพมาส ชิณวงศ์, & เพลินพิศ ฐานิวัฒนานนท์. (2560). ผลของโปรแกรมการพยาบาลเพื่อสร้างแรงจูงใจในการฝึกโยคะ ต่อดัชนีมวลกาย และระดับน้ำตาลในเลือดของผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มีน้ำหนักตัวเกินมาตรฐาน. วารสารพยาบาล
สงขลานครินทร์, 37(1), 10-23.
ชนกนันท์ รักษาสนธิ์, มณฑา เก่งการพานิช, ศรัณญา เบญจกุล, & ธราดล เก่งการพานิช. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมการประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถของตนเองร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมต่อพฤติกรรมการเลิกสูบบุหรี่ของผู้ป่วยโรคเรื้อรัง. วารสารสุขศึกษา, 43(1), 130-142.
ทิพรัตน์ ล้อมแพน, & หทัยรัตน์ ราชนาวี. (2560). ความแข็งแรงอดทนของกล้ามเนื้อภายหลังการออกกำลังกายด้วยยางยืดในผู้สูอายุ.วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี นครราชสีมา, 25(2), 148-167.
นริศรา อารีรักษ์, กุลวดี โรจน์ไพศาลกิจ, & นวัสนันท์ วงศ์ประสิทธิ์.(2558). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบผสมผสานต่อภาวะสุขภาพ สมรรถภาพทางกาย และความคาดหวังความสามารถตนเองของผู้สูงอายุ. วารสารสาธารณสุขมหาวิทยาลัยบูรพา, 10(2), 66-73.
พรชัย จูลเมตต์, อวยพร ตั้งธงชัย, & นฤมล ปทุมารักษ์. (2018). ผลของการประยุกต์แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพในการออกกำลังกายด้วยยางยืด และตารางเก้าช่องต่อสมรรถภาพทางกายที่ เกี่ยวข้องกับสุขภาพ และความผาสุกของผู้สูงอายุที่เจ็บป่วยด้วยโรคเรื้อรังในชุมชน. วารสารเครือข่ายวิทยาลัยพยาบาลและการสาธารณสุขภาคใต้, 5(3), 202-216.
ภัคจุฑานันท์ สมมุ่ง, ศศิธร สกุลกิม, เนตรดาว จิตโสภากุล, จุฑารัตน์ พิมสาร, & อรวรรณ เจริญผล. (2562). ผลของโปรแกรมการออกกากายด้วยตนเองที่บ้านต่อพฤติกรรมการออกกาลังกายและสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลตาบลขุนพัดเพ็ง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารสุขศึกษา, 42(1), 43-54.
มนทกานต์ ยอดราช, และ ทัศนา ชูวรธนะปกรณ์. (2014). ผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลเตรียมคว.ามพร้อม ร่วมกับการออกกำลังกายด้วยยางยืดต่อความรู้ และความสามารถในการทำหน้าที่ของร่างกายของผู้สูงอายุหลังผ่าตัดเปลี่ยนข้อเข่าเทียม. วารสารพยาบาลกระทรวงสาธารณสุข, 23(3), 63-75.
มยุรา สร้อยชื่อ, ศรัณญา เบญจกุล, มณฑา เก่งการพานิช, & ธราดล เก่งการพานิช. (2560). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแกว่งแขนโดยการประยุกต์ทฤษฎีการรับรู้ความสามารถตนเองร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมของผู้สูงอายุระดับต้นในกรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ, 33(2), 73-83.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2557). รายงานประจำปีสถานการณ์ผู้สูงอายุไทยประจำปี 2556. นนทบุรี: อมรินทร์พริ้นติ้งแอนด์พับลิชชิ่ง.
ลภัสรดา ศิริดำรงชัย, สุธรรม นันทมงคลชัย, โชคชัย หมั่นแสวงทรัพย์, พิมพ์สุรางค์ เตชะบุญเสริมศักดิ์, & กรวรรณ ยอดไม้. (2561). โปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพผู้สูงอายุโรคความความดันโลหิตสูงโดยการมีส่วนร่วมของครอบครัว. วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 48(2), 161-173.
วิชัย เอกพลากร. (บรรณาธิการ). (2557). รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 5 พ.ศ. 2557. นนทบุรี: สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข.
สมพงษ์ โมราฤทธิ์, กัญจนา เทพา, วิทยา บุญยศ, & เพ็ญประภา ศิวิโรจน์. (2018). ผลของโปรแกรมสร้างเสริมสุขภาพทางกายต่อสมรรถภาพทางกายของผู้สูงอายุในภาวะก่อนเปราะบาง. วารสารการแพทย์และวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 25(3), 95-108.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. กลุ่มโรค NCDs. ค้นเมื่อ 14 สิงหาคม 2562, จาก https://www.thaihealth.or.th/ microsite/categories/5/ncds/2/173/176
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. (2557). รายงานการสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: เท็กซ์แอนด์เจอร์นัลพับลิเคชั่น.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. (2562). พฤติกรรมที่พึงประสงค์ในผู้สูงอายุ. ค้นเมื่อ 12 สิงหาคม 2562, จาก http://www.kkpho.go.th/i/
สำนักงานสำรวจสขุภาพประชาชนไทย สถาบันวิจัยระบบสาธารณสขุ. (2559). รายงานการสำรวจสขุภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครงั้ที่ 5 พ.ศ. 2557. นนทบุรี: อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์.
สุกฤษฏิ์ ใจจำนงค์, ขวัญเมือง แก้วดำเกิง, มณีรัตน์ ธีระวิวัฒน์, & ภรณี วัฒนสมบูรณ์. (2562). ประสิทธิผลของโปรแกรมสร้างเสริมการรับรู้ความสามารถของตนเองในการใช้รถนั่งคนพิการของผู้ได้รับบาดเจ็บบริเวณไขสันหลัง. วารสารสุขศึกษา, 42(2), 1123-1135.
สุธิศา บุญรัตน, ศรัณญา เบญจกุล, มณฑา เกงการพานิช, & ธราดล เกงการพานิช. (2561). ผลของโปรแกรมสงเสริมการตรวจคัดกรองมะเร็งปากมดลูก โดยประยุกตใชทฤษฎีแบบแผนความเชื่อดานสุขภาพรวมกับแรงสนับสนุนทางสังคมของโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตําบลบึงบอน อําเภอหนองเสือ จังหวัดปทุมธานี.วารสารสุขศึกษา, 40(1), 131-146.
อมรรัตน์ เนียมสวรรค์, นงนุช โอบะ, & สมบูรณ์ ตันสุภสวัสดิกุล. (2555). ผลของการออกกำลังกายแบบแอโรบิคโดยใช้ดนตรีโปงลางต่อ สมรรถภาพทางกาย และระดับความดันโลหิตของผู้สูงอายุความดันโลหิตสูง. วารสารการพยาบาลและสุขภาพ, 6(2), 62-75.
อัจฉรา ปุราคม. (2558). การส่งเสริมกิจกรรมทางกาย เพื่อสุขภาพผู้สูงอายุ. นครปฐม: เพชรเกษม พริ้นติ้งกรุ้ป.
Bandura, A. (1977). Self-Efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Pshychological Review, 84, 191-215.
Campelo, A. M., & Katz, L. (2020). Older adults’ perceptions of the usefulness of technologies for engaging in physical activity: Using focus groups to explore physical literacy. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(4), e1144.
Dale, E. (1969). Audio-visual methods in teaching (3rd ed.). New York: Holt, Rinehart & Winston.
Ellerton, H. (2019). What is physical literacy and why is it important for children today? Retrieved January 15, 2019, from https://humankinetics.me/2018/06/27/what-is-physical-literacy/
International Physical Literacy Association. (2015). Canada’s Physical Literacy Consensus Statement. Retrieved January 15, 2019, from http://physicalliteracy.ca/
Jones, G. R., Stathokostas, L., Young, B. W., Wister, A. V., Chau, S., Clark, P., et al. (2018). Development of a physical literacy model for older adults: A consensus process by the collaborative working group on physical literacy for older Canadians. BMC geriatrics, 18(1), 13.
Liao, C. D., Tsauo, J. Y., Lin, L. F., Huang, S. W., Ku, J. W., Chou, L. C., et al. (2017). Effects of elastic resistance exercise on body composition and physical capacity in older women with sarcopenic obesity: A CONSORT-compliant prospective randomized controlled trial. Medicine, 96(23), e7115.
World Health Organization. (2009). Concepts and Examples in the Eastern Mediterranean Region. Individual Empowerment Conference Working Document. Paper presented at 7th Global Conference on Health Promotion Promoting Health and Development} Nairobi, Kenya.
World Health Organization. (2010). Global Recommendations on Physical Activity for Health. Geneva: World Health Organization.
Yamamoto, S., Hotta, K., Ota, E., Mori, R., & Matsunaga, A. (2016). Effects of resistance training on muscle strength, exercise capacity, and mobility in middle-aged and elderly patients with coronary artery disease: A meta-analysis. Journal of Cardiology, 68(2), 125-134.
