Evaluation of Pharmaceutical Care Services in Uncontrolled Hypertensive Patients at a Primary Care Unit
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: To assess the outcomes of pharmaceutical care in uncontrolled hypertensive patients at a primary care unit (PCU). Methods: The subjects were 42 hypertensive patients at a primary care unit with at least 3 measurements of blood pressure in the range of 140/90-160/100 from the total of six monthly measurements before the study. The study design was pretest and two post test after intervention. The intervention was time times of pharmaceutical care provision to identify, resolve and prevent drug related problems (DRPs). The provision of pharmaceutical care took place at the PCU for the first and third times and at the patient’s home at the second time. The intervention was evaluated in terms of behavioral problems, DRPs, medication compliance, clinical outcomes and patient’s satisfaction. Results: After three rounds of pharmaceutical care provision, 71.96% of overall lifestyle problems were reduced (p<0.003) (from the total of 107 to 30 problems). The number of DRPs decreased by 91.43% (p<0.001) (from 35 to 3 problems). The proportion of complied patients, as assessed by pill count, increased from 35.71% to 80.95%. Systolic blood pressure reduced from 146.50±9.08 to 134.67±12.06 mmHg (p<0.001). Diastolic blood pressure reduced from 81.24±9.45 to 73.64±9.18 mmHg (p<0.001). Patients were satisfied at a high level with the service. Conclusions: The results demonstrated that pharmaceutical care reduces the number of lifestyle problems, DRPs and medication noncompliance in uncontrolled hypertensive patients, resulting in the improvement of the control of blood pressure. The pharmaceutical care program in PCU and patient home is beneficial to patient, and therefore should be available on a continuing basis.
Article Details
ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความถือเป็นความคิดเห็นและอยู่ในความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์ มิใช่ความเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ หรือคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากการพิมพ์ บทความที่ได้รับการเผยแพร่โดยวารสารเภสัชกรรมไทยถือเป็นสิทธิ์ของวารสารฯ
References
2) Meredith PA, Ostergren J. From hypertension to heart failure-are there better primary prevention strategies? J Renin Angiotensin Aldosterone Syst 2006; 7: 64-73.
3) The Task Force for the management of Arterial Hypertension of the European Society of Hypertension and the European Society of Cardiology 2007 Guidelines for the management of arterial hypertension. Eur Heart J 2007; 28: 1462-536.
4) รวมพร นาคะพงศ์. แนวทางการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพเพื่อลดปัจจัยเสี่ยงโรคหัวใจและหลอดเลือด. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ; 2553.
5) โรงพยาบาลปากพนัง. กระทรวงสาธารณสุข. รายงานการป่วยของผู้ป่วยที่มารับบริการสาธารณสุขของอำเภอปากพนัง. นครศรีธรรมราช : สำนักงานปลัดกระทรวงกระทรวงสาธารณสุข; 2548-2550.
6) The seventh report of the Joint National Committee on prevention, detection, evaluation, and treatment of high blood pressure.JAMA 2003;289:2560-72
7) Oliveria SA, Lapuerta P, McCarthy BD, L'Italien GJ, Berlowitz DR, Asch SM. Physician-related barriers to the effective management of uncontrolled hypertension. Arch Intern Med 2002;162:413-20
8. Carter BL, Zillich AJ, Elliott WJ. How pharmacists can assist physicians with controlling blood pressure. J Clin Hypertens 2003;5:31-7.
9. Erickson SR, Slaughter R, Halapy H. Pharmacists' ability to influence outcomes of hypertension therapy. Pharmacotherapy 1997;17:140-7.
10. Sirimai P. Evaluation of a pharmaceutical care model on hypertensive management at Prachuap Khiri Khan Hospital. [master thesis]. Khon Kaen: Khon Kaen University; 2001.
11. Mehos BM, Saseen JJ, MacLaughlin EJ. Effect of pharmacist intervention and initiation of home blood pressure monitoring in patients with uncontrolled hypertension. Pharmacotherapy 2000;20:1384-9.
12. สาริณีย์ กฤติยานันท์, ศุภกิจ วงศ์วิวัฒนนุกิจ, รุ่งเพ็ชร สกุลบำรุงศิลป์, สุภาภรณ์ เจตะบุตร. การประเมินผลการบริบาลทางเภสัชกรรมในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่ศูนย์สุขภาพชุมชน. วารสารเภสัชกรรมโรงพยาบาล. 2547; 14: 101-5.
13. มณฑา ถิระวุฒิ, โพยม วงศ์ภูวรักษ์ , วันทนา เหรียญมงคล. ผลของการเติมยารักษาโรคความดันโลหิตสูงโดยเภสัชกรในศูนย์สุขภาพชุมชนตำบลเทพา. สงขลานครินทร์เวชสาร. 2550; 25: 303-13.
14) Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical power analysis for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods. 2007; 39: 175-91.
15) Kirk RE. Experimental deign: procedures for the behavioral sciences. 3rd ed. Pacific Grove, CA: Brooks/Cole; 1995.
16) มณฑา อินอุทัย. ผลของการให้บริการจ่ายยาต่อเนื่องรักษาโรคความดันโลหิตสูงโดยเภสัชกรในศูนย์สุขภาพชุมชนตำบลเทพา [วิทยานิพนธ์เภสัชศาสตรมหาบัณฑิต]. สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2548.
17) Strand LM, Morley PC, Cipolle RJ, Ramsey R, Lamsam GD. Drug-related problems: their structure and function. DICP. 1990;24:1093-7.
18) Naranjo CA, Busto U, Sellers EM, Sandor P, Ruiz I, Roberts EA et al. A method for estimating the probability of adverse drug reactions. Clin Pharmacol Ther 1981; 30: 239–45.
19) สำนักพัฒนาวิชาการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข. Drug Interaction. กรุงเทพมหานคร: กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข; 2541.
20) Chobanian AV, Bakris GL, Black HR, Cushman WC, Green LA, Izzo JL et al. The Seventh report of Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of high blood pressure. JAMA 2003; 2899: 2560-72.
21) Lewington S, Clarke R, Qizilbash N, Peto R, Collins R, Prospective Studies Collaboration. Age-specific relevance of usual blood pressure to vascular mortality: a meta-analysis of individual data for one million adults in 61 prospective studies. Lancet 2002; 360: 1903-13.
