Drug Related Problems due to Incomplete History Taking in Community Pharmacies: Cases of Purchasing Drugs for Others and Demanding for Specific Drugs
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Objective: To study drug related problems (DRPs) due to incomplete history taking in the community pharmacies in the cases of purchasing drugs for others and demanding for specific drugs. Methods: The data were collected by interviewing 58 clients purchasing drugs for others and 215 clients demanding for specific drugs from 2 model community pharmacies, Prince of Songkla University. The identification and classification of DRPs were independently performed by 2 researchers using the PCNE version 5.01 algorithm. Results: In the 58 clients of purchasing drugs for others, 22.4% of them provided inadequate information crucial for the consideration of appropriate treatment. Without the direct history taking from the patients, 27.59% of patients would have at least one DRPs. The most common DRPs were no clear indication for drug use (33.33% of all DRPs), inappropriate drug (16.67%), no drug prescribed but clear indication (16.67%), duration of treatment too short (16.67%) and dose too low or dosage regime not frequent enough (11.12). In those with DRPs, the DRPs reached 81.25% of them. Direct history taking from the patients would prevent DRPs to reach 18.75% of patients. In the case of demanding for specific drugs, the dispensing of requested drugs without history taking led to DRPs in 29.3% of patients. The most common DRPs were no clear indication for drug use (28.57% of all DRPs), inappropriate drug (11.43%), duration of treatment too short (11.43%), duration of treatment too short (11.43%) and dose too low or dosage regime not frequent enough (8.57). In those with DRPs, complete history taking would prevent DRPs to reach 23.81% of the patients. Conclusion: The study shows that incomplete history taking in community pharmacies in the case of purchasing drugs for others and demanding for specific drugs can cause a significant number of DRPs. The through and direct history taking from patients is crucial for identify and prevent DRPs.
Article Details
ผลการวิจัยและความคิดเห็นที่ปรากฏในบทความถือเป็นความคิดเห็นและอยู่ในความรับผิดชอบของผู้นิพนธ์ มิใช่ความเห็นหรือความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ หรือคณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ทั้งนี้ไม่รวมความผิดพลาดอันเกิดจากการพิมพ์ บทความที่ได้รับการเผยแพร่โดยวารสารเภสัชกรรมไทยถือเป็นสิทธิ์ของวารสารฯ
References
2) สถิตพงศ์ ธนวิริยะกุล, เสาวคนธ์ รัตนวิจิตราศิลป์, ยุพดี ศิริสินสุข, วรรณา ศรีวิริยานุภาพ. การพัฒนาค่าบ่งชี้สภาพการใช้ยาในร้านยา. ไทยเภสัชสาร 2539; 20: 247 -59.
3) สกุล มุกดาจารุจินดา, ศิริตรี สุทธจิตต์, พุฒิพงศ์ สัตยวงศ์ทิพย์. แบบแผนการใช้ยาปฏิชีวนะของเภสัชกรสําหรับโรคติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนบนในผู้ป่วยผู้ใหญ่ ณ ร้านยา [ปริญญานิพนธ์เภสัชศาสตรบัณฑิต]. มหาสาร-คาม : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2550.
4) ศิริพร กฤตธรรมากุล, ปิยนาฏ สุขเพ็ชร์, ปิยะลักษณ์ วงศ์พระจันทร์, พิทักษ์พงศ์ มากชัย, ระดม เจือกโว้น, สุชีรา บริบูรณ์. การสร้างมาตรฐานการจ่ายยาของโรคที่พบบ่อย . สงขลานครินทร์เวชสาร 2549; 24: 175-81.
5) มาลี โรจน์พิบูลสถิตย์, เพชรวรรณ พึ่งรัศมี. การศึกษาความล่าช้าในการไปตรวจรับการรักษาและความล่าช้าในการตรวจวินิจฉัยของผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่ในจังหวัดสงขลา. โครงการบทบาทของร้านยากับงานควบ คุมวัณโรค สงขลา: มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์; 2549.
6) Gennaro AR. Remington : The science and practice of pharmacy. 9th ed. Easton: Mack; 1995.
7) Pharmaceutical Care Network Europe. PCNE classification for drug related problems (revised 01-05-06 vm) V 5.01 2006 [online]. 2006 [cited 2009 August 15]. Available from: URL:http://www.pcne. org/dokcumen ter/DRP/PCNE%20classification%20V5.01.pdf.
8) Cohen J. A coefficient of agreement for nominal scales. Educ Psychol Meas1960; 20: 37–46.
