ผลการบริบาลทางเภสัชกรรมในผู้ป่วยเด็กโรคหืดที่รักษาตัวในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรมของโรงพยาบาลหาดใหญ่

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อประเมินผลของการให้บริการบริบาลทางเภสัชกรรมต่อความรู้เกี่ยวกับโรคหืด ความร่วมมือในการใช้ยา และความถูกต้องของเทคนิคการใช้ยาพ่นในผู้ป่วยเด็กโรคหืดและผู้ดูแล วิธีการ:  การวิจัยกึ่งทดลองในตัวอย่างหนึ่งกลุ่มที่มีการวัดผลก่อนและหลังการแทรกแซงครั้งนี้ เก็บข้อมูลจากผู้ป่วยเด็กโรคหืดอายุ 1-15 ปี และ/หรือผู้ปกครองหรือผู้ดูแลเด็กที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม โรงพยาบาลหาดใหญ่ โดยใช้แบบสอบถามประเมินความรู้เกี่ยวกับโรคหืดก่อน-หลังการแทรกแซงโดยการให้ความรู้ ประเมินเทคนิคการใช้ยาพ่นสูดจากการปฏิบัติจริง และประเมินความร่วมมือในการใช้ยาพ่นสูดสำหรับควบคุมอาการ ผลการวิจัย: อาสาสมัคร 106 คนมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับโรคหืดหลังการให้ความรู้สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.001) ในเกือบทุกหัวข้อ ยกเว้นความรู้เกี่ยวกับอาการโรคหืดและผลกระทบจากควันบุหรี่ซึ่งผู้ปกครองหรือผู้ดูแลมีความรู้ที่ถูกต้องอยู่แล้ว ความถูกต้องของเทคนิคการใช้ยาพ่นสูดกำหนดขนาดอัดไอร่วมกับกระบอกช่วยสูดยา เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในหลายขั้นตอน โดยยังมีบางขั้นตอนที่ควรเน้นเพิ่มเติม เช่น การต่อหลอดยาและการพ่นยาเพื่อเคลือบผิวด้านในของกระบอกช่วยสูดก่อนใช้งานครั้งแรก ผู้ป่วยส่วนใหญ่ร้อยละ 62.5 มีความร่วมมือในการใช้ยาอยู่ในเกณฑ์ดี แม้ว่าจะยังพบปัญหาการลืมพ่นยาและการใช้ยาไม่ตรงเวลาอยู่บ้าง อัตราการกลับมารักษาซ้ำภายใน 28 วันต่ำ (2 คน คิดเป็นร้อยละ 1.89) ซึ่งทั้งหมดเป็นผู้ป่วยใหม่ ไม่ใช่ผู้ป่วยเดิมที่มีอาการกำเริบซ้ำ สรุป: การให้ความรู้โดยเภสัชกรมีความสัมพันธ์กับการเพิ่มขึ้นของความรู้เกี่ยวกับโรคหืดและทักษะการใช้ยาพ่นของผู้ปกครองหรือผู้ดูแล ในขณะที่ระดับความร่วมมือในการใช้ยาของกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับยาพ่นสูดชนิดควบคุมอาการอยู่ในเกณฑ์ดี และมีอัตราการกลับมารักษาซ้ำภายใน 28 วันอยู่ในระดับต่ำ ซึ่งอาจสะท้อนผลลัพธ์โดยรวมที่ดีของการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคหืดในช่วงเวลาที่ศึกษา