Factors related to health literacy in the prevention of chronic non-communicable diseases among working age population in Health region 4, Ministry of public health
Keywords:
Health literacy, Health Region 4, Non-communicable diseases, Working ageAbstract
Introduction: Nowadays, chronic non-communicable diseases (NCDs) are more common among working age people. The NCDs is a major problem in the 4th health region which is caused by health behavior.
Objectives: This research was aimed to study knowledge and health literacy in prevention of chronic non-communicable diseases (NCDs) and factors related to health literacy in the prevention of NCDs among working age population in Health Region 4, Ministry of Public Health.
Methods: The descriptive research collected data from 230 working-age subjects aged 15-59 in Health Region 4 from September to October 2022. The instrument was a questionnaire to collect: 1) biosocial data, 2) knowledge of NCDs, and 3) health literacy. Data were then analyzed using descriptive statistics including frequency, percentage, mean, standard deviation, Chi-Square, and Pearson’s correlation coefficient.
Results: The 206 participants (89.56 %) had high knowledge and 100 participants (43.48 %) had a fair level of health literacy. Factors related to health literacy were age, sex, education level, marital status, average monthly income, and BMI. Moreover, the research found that knowledge was related to health literacy in the prevention of chronic non-communicable diseases.
Conclusion: Planning to promote health literacy may support health behavior in the prevention of NCDs among working age population in Health region 4.
Downloads
References
สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย. โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง NCDs. นนทบุรี: สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย; 2562. เข้าถึงได้จาก https://multimedia.anamai.moph.go.th/ wp-content/uploads/2019/07/HP-eBook_14.pdf
นันทกร ทองแตง. โรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (โรค NCDs). 2562. เข้าถึงได้จาก https://www.si. mahidol.ac.th/th/healthdetail.asp?aid=1371
อังศินันท์ อินทรกำแหง. คู่มือประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพส่าหรับเด็กและเยาวชนไทยที่มีภาวะน้ำหนักเกิน (Health Literacy Scale for Thai Childhood Overweight). กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ร่วมกับ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข; 2557.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. การเตรียมพร้อมสู่การทำงานอาสาและการพัฒนารูปแบบความ สัมพันธ์เชิงสาเหตุของการจัดการสุขภาวะตนเองที่เกี่ยวข้องกับการท่างานอาสาของบุคลากรในมหาวิทยาลัย. วารสารพฤติกรรมศาสตร์ 2559; 22[2]: 103-119.
อังศินันท์ อินทรกำแหง. การประเมินและการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพและสุขภาวะครอบครัวกลุ่มเสี่ยงโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง: การพัฒนา โมเดลเชิงสาเหตุทางวัฒนธรรมของพฤติกรรมสุขภาพและโปรแกรมจิตวิทยาเชิงบวกและความรอบรู้ด้านสุขภาพ. รายงานการวิจัย. 2561. เข้าถึงได้จาก http://bsris.swu.ac.th/upload/ 282370.pdf
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: เข้าถึง เข้าใจ และการนำไปใช้ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ : อมรินทร์; 2561.
Nutbeam, D. The evolving concept of health literacy. Soc Sci Med 2008; 67[12]: 2072-8.
Chin, J.. Morrow, D,G., Stine-Morrow, E.A.., Conner-Garcia, T., Graumlich, J.F., & Murray, M.D. The process-knowledge model of health literacy: Evidence from a componential analysis of two commonly used measures. J Health Commun 2011; 16[Suppl 3]: 222-41.
สำนักงานเขตสุขภาพที่ 4. รายงานผลการดำเนินงาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564 เขตสุขภาพที่ 4. สระบุรี: สำนักงานเขตสุขภาพที่ 4; 2564. เข้าถึงได้จาก http://www.sbo.moph. go.th/sbo/file/รายงานผลการดำเนินงาน%20เขตสุขภาพที่%204%20ปี%202564.pdf? page_id=1501
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. การสร้างเสริมและ การประเมินด้านความรอบรู้สุขภาพและพฤติกรรม สุขภาพ. นนทบุรี: กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข; 2561.
เบญจวรรณ สอนอาจ. แนวทางการสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพเพื่อส่งเสริมพฤติกรรม สุขภาพของประชากรวัยทำงานในเขตกรุงเทพ มหานครและปริมณฑล. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร มหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). นครปฐม: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร; 2562.
อุบล ตุลยากรณ์. การพัฒนาศักยภาพผู้ดูแลผู้ป่วยในการส่งเสริมสุขภาพผู้ป่วยเบาหวานโดยใช้ปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: คณะพยาบาลศาสตร์เกื้อการุณย์ มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช; 2553.
Pender NJ, Murdaugh CL, Parsons MA. Health promotion in nursing practice (5th ed). New Jersey: Pearson Education, Inc; 2006.
ดุสิดา พุทธิไสย และศรัณย์ธร ศศิธนากรแก้ว. การเข้าถึงสื่อสังคมออนไลน์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพของเจนเนอเรชั่นวาย. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ 2562; 14[1]: 124-141.
วัชราพร เชยสุวรรณ และอมลวรรณ ตันแสนทวี. ปัจจัยคัดสรรที่สัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านสุขภาพของนักเรียนพยาบาลศาสตร์ วิทยาลัยพยาบาลกองทัพเรือ. วารสารแพทย์นาวี 2561; 45[2]: 250-266.
Darvishpour J, Omidi S, Farmanbar R. The Relationship between Health Literacy and Hypertension Treatment Control and Follow-up. Caspian Journal of Health Research 2016; 2[1]: 1-8. doi: 10.18869/acadpub.cjhr.2.1.1
Shi D, Li J, Wang Y, Wang S, Liu K, Shi R, et. al. Association between health literacy and hypertension management in a Chinese community: a retrospective cohort study. Internal and Emergency Medicine 2017; 12[6]: 765-776. doi: 10.1007/s11739-017-1651-7.
Stiles E. Promoting health literacy in patients with diabetes. Nursing Standards 2011; 26[8]: 35-40.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2022 Singburi Hospital Journal
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
The published articles are copyrighted by Singburi Hospital.
The statements appearing in each article in this academic journal are the personal opinions of each author and are not related in any way to Singburi Hospital or other hospital personnel. Each author is solely responsible for all contents of their article. If there are any errors, each author alone will be responsible for their own article.
