ประสิทธิผลของการสนทนาสร้างแรงจูงใจร่วมกับการใช้สื่อสังคมออนไลน์ ต่อการลดน้ำหนักในผู้ที่มีภาวะก่อนเบาหวาน

Jintapat Kuwijitsuwan; Sorranut  Lalidwongsa

Authors

Jintapat Kuwijitsuwan Lifestyle Medicine Institute, Department of Health
Sorranut Lalidwongsa Lifestyle Medicine Institute, Department of Health

Abstract

Diabetes mellitus is a major public health problem with a continuously rising prevalence. Prediabetes represents a high-risk stage that can be prevented from progressing to type 2 diabetes through lifestyle modification, particularly weight control and increased physical activity. Motivational Interviewing (MI) enhances intrinsic motivation and self-efficacy, while social media platforms may improve access to care and social support. This quasi-experimental one-group pre–post study aimed to: 1) compare body weight among individuals with prediabetes before and after receiving a Motivational Interviewing program combined with social media use; and 2) compare body fat percentage, skeletal muscle mass, lifestyle medicine health behaviors, physical activity levels, and self-efficacy before and after the intervention. The sample consisted of individuals with prediabetes and overweight or obesity from the Metropolitan Health and Wellness Institution (Bang Khen) and Public Health Service Center 6 (Sanambin Nam), between October to December 2025, totaling 27 participants selected through purposive sampling.

The intervention included four MI sessions over six weeks (face-to-face and video calls via LINE application), along with participation in a private LINE group providing weekly health education and activities related to nutrition, physical activity, and diabetes prevention. Data collection tools included a demographic questionnaire, body composition analysis, a lifestyle assessment, the International Physical Activity Questionnaire-Short Form (IPAQ-SF), and a self-efficacy questionnaire. Data were analyzed using descriptive statistics and paired t-tests.

Results showed that after the program, participants had a significant reduction in mean body weight and significant improvements in lifestyle health behaviors, physical activity levels, and self-efficacy. Whereas body fat percentage and skeletal muscle mass did not change significantly. These findings suggest that combining MI with social media support can promote behavioral change and enhance self-efficacy, which are essential for weight control and long-term diabetes prevention.

References

World Health Organization. Diabetes [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2024 [cited 2024 Jul 24]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/diabetes

วิเชียร เอกพลาการ, บรรณาธิการ. รายงานการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย ครั้งที่ 6 พ.ศ. 2562–2563. นครปฐม: คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2564. [สืบค้นเมื่อ 24 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก:https://www.rama.mahidol.ac.th/commed/th/news/announcement/11062021-1038-th

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. กรมควบคุมโรค รณรงค์วันเบาหวานโลก ปี 2564 ตระหนักถึงการดูแลรักษาโรคเบาหวาน ให้ได้รับการรักษาอย่างทั่วถึง [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี, ไทย: กรมควบคุมโรค; 12 พ.ย. 2564 [สืบค้นเมื่อ 24 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://ddc.moph.go.th/brc/news.php?news=21692&deptcode=brc

American Diabetes Association Professional Practice Committee. 3. Prevention or Delay of Type 2 Diabetes and Associated Comorbidities: Standards of Medical Care in Diabetes-2022. Diabetes Care. 2022 Jan 1;45(Suppl 1):S39-S45. doi:10.2337/dc22-S003.

สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี, สมาคมต่อมไร้ท่อแห่งประเทศไทย. แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน 2566. 2566;9-118.

Diabetes Prevention Program (DPP) Research Group. The Diabetes Prevention Program (DPP): description of lifestyle intervention. Diabetes Care. 2002 Dec;25(12):2165-71. doi:10.2337/diacare.25.12.2165.

Tuomilehto J, Lindström J, Eriksson JG, et al. Prevention of type 2 diabetes mellitus by changes in lifestyle among subjects with impaired glucose tolerance. The New England Journal of Medicine. 2001 May 3;344(18):1343-50.doi:10.1056/NEJM200105033441801.

Miller WR, Rollnick S. Motivational Interviewing: Helping People Change. 3rd ed. New York: Guilford Press; 2013.

Hemmati Maslakpak M, Parizad N, Ghahremani A, et al. The effect of motivational interviewing on the self-efficacy of people with type 2 diabetes: A randomised controlled trial. Journal of Diabetes Nursing. 2021;25(4):1-8.

Chen HM, Lee HL, Yang FC, et al. Effectiveness of Motivational Interviewing in Regard to Activities of Daily Living and Motivation for Rehabilitation among Stroke Patients. International Journal of Environmental Research and Public Health. 2020 Apr 16;17(8):2755. doi:10.3390/ijerph17082755.

American Diabetes Association Professional Practice Committee. Improving care and promoting health in populations: Standards of medical care in diabetes—2022. Diabetes Care. 2022 Jan 1;45(Supplement_1)S8–S16. doi:10.2337/dc22-S001.

ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข. คำถาม-คำตอบ (Q&A) การให้บริการระบบแพทย์ทางไกล [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข; 11 ส.ค. 2566 [สืบค้นเมื่อ 27 ก.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://ict.moph.go.th/th/extension/1315

McDaniel CC, Kavookjian J, Whitley HP. Telehealth delivery of motivational interviewing for diabetes management: A systematic review of randomized controlled trials. Patient Education and Counseling. 2022;105(4):805-820.doi:10.1016/j.pec.2021.07.036.

สำนักงานคณะกรรมการดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. การพัฒนาด้านดิจิทัลของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2566 (Thailand Digital Outlook 2023) [อินเทอร์เน็ต].

กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม; 2566 [สืบค้นเมื่อ 19 มี.ค. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://datacatalog.bde.go.th/dataset/55499c23 -7c5a-4119-92d2-494e21d8c354/resource/0d65f753-3770-4e05-8a32-bc89264b6753/download/01-a5-infographic_time-

_compressed.pdf

Zheng S, Edney SM, Goh CH, et al. Effectiveness of holistic mobile health interventions on diet, and physical, and mental health outcomes: a systematic review and meta-analysis. eClinicalMedicine.2023;66:102309.doi:10.1016/j.eclinm.2023.102309.

McKeon G, Papadopoulos E, Firth J, et al. Social media interventions targeting exercise and diet behaviours in people with noncommunicable diseases (NCDs): A systematic review. Internet Interventions.2022;27:100497.doi:10.1016/j.invent.2022.100497.

Goodyear VA, Wood G, Skinner B, et al. The effect of social media interventions on physical activity and dietary behaviours in young people and adults: a systematic review. International Journal of Behavioral Nutrition and Physical Activity. 2021;18:72. doi:10.1186/s12966-021-01138-3.

Yaagoob E, Hunter S, Chan S. The effectiveness of social media intervention in people with diabetes: An integrative review. Journal of Clinical Nursing. 2023 Jun;32(11-12):2419-2432.doi:10.1111/jocn.16354.

Gabarron E, Årsand E, Wynn R. Social Media Use in Interventions for Diabetes: Rapid Evidence-Based Review. Journal of Medical Internet Research.2018Aug;20(8):e10303.doi:10.2196/10303.

Armstrong MJ, Mottershead TA, Ronksley PE, et al. Motivational interviewing to improve weight loss in overweight and/or obese patients: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Obesity Reviews. 2011;12(9):709-23.doi:10.1111/j.1467-789X.2011.00892.x.

เทอดศักดิ์ เดชคง, บรรณาธิการ. สนทนาสร้างแรงจูงใจเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพสำหรับผู้ป่วย NCDs [Motivational Interviewing for NCDs; MI NCDs]. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต; 2560.

เทอดศักดิ์ เดชคง, บรรณาธิการ. แนวปฏิบัติการสนทนาสร้างแรงจูงใจเพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพ Motivational Interviewing for Health Behavior Change. พิมพ์ครั้งที่ 1. นนทบุรี: สำนักวิชาการสุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข; 2565.

สถาบันพัฒนาสุขภาวะเขตเมือง กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. แบบประเมินพฤติกรรมสุขภาพ เวชศาสตร์วิถีชีวิต [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาสุขภาวะเขตเมือง; 20 ก.พ. 2566 [สืบค้นเมื่อ 27 ก.ค. 2567] เข้าถึงได้จาก:https://mwi.anamai.moph.go.th/th/hrd/download/?did=212989&id=103702&reload=

เกษม เวชสุทธานนท์. การพัฒนารูปแบบบริการสร้างเสริมสุขภาพตามหลักเวชศาสตร์วิถีชีวิตสำหรับกลุ่มวัยก่อนสูงอายุ (Pre-aging) ในการเตรียมความพร้อมเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุ. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. 2566;46(2):111–27.

พรพิมล รัตนาวิวัฒน์พงศ์, อารมณ์ ขุนภาษี, ฉกาจ ผ่องอักษร, ภัทราวุธ อินทรกำแหง. ความเที่ยงตรงและความน่าเชื่อถือของแบบสอบถามสากลเรื่องกิจกรรมทางกายชุดสั้นฉบับภาษาไทย. เวชศาสตร์ฟื้นฟูสาร 2549; 16(3): 147-160.

เวทินี สุขมาก, อัจฉรี ศิริสุนทร, ประภาพร มีนา. ความเที่ยงตรงของแบบสอบถามการรับรู้ในความสามารถตนเอง.วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย 2545; 47(1): 31-37.

American Diabetes Association Professional Practice Committee. 8. Obesity and Weight Management for the Prevention and Treatment of Type 2 Diabetes: Standards of Medical Care in Diabetes-2022. Diabetes Care. 2022 Jan 1;45(Suppl 1):S113-S124. doi:10.2337/dc22-S008.

Bandura A. Self-Efficacy: Toward a Unifying Theory of Behavioral Change. Psychological Review. 1977; 84(2): 191–215.

Kadowaki Y, Aoyama T, Hada Y, et al. Effects of rapid weight loss on the body composition and pathophysiological mechanisms involved in obesity. Endocrine Journal.2025;72(3):307-317.doi:10.1507/endocrj.EJ24-0315.

McCarthy D, Berg A. Weight loss strategies and the risk of skeletal muscle mass loss. Nutrients.2021;13(7):2473.doi:10.3390/nu13072473.