ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพจิตต่อระดับความเครียดและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

         การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพจิตต่อความเครียดและความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-experimental research) แบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุอายุ 60–70 ปี จำนวน 102 คน ซึ่งได้จากการคำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างที่ระดับ Effect size 0.5 โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 51 คน และกลุ่มควบคุม 51 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) โปรแกรมส่งเสริมสุขภาพจิต 2) แบบประเมินความเครียด (SPST-20) และ 3) แบบประเมินความรู้สึกมีคุณค่าในตนเอง ได้รับการตรวจสอบดัชนีความตรงของเนื้อหาเท่ากับ .91 ได้ค่าสัมประสิทธิ์อัลฟ่าของครอนบาคเท่ากับ .76 และ .73 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และสถิติ MANOVA
        ผลการวิจัยภายหลังการทดลอง พบว่ากลุ่มทดลองมีระดับความเครียดลดลง โดยส่วนใหญ่อยู่ในระดับเล็กน้อย (ร้อยละ 78.43) และมีระดับความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองเพิ่มขึ้นอยู่ในระดับสูง (ร้อยละ 60.78) เมื่อเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มพบว่า ภายหลังการเข้าร่วมโปรแกรมกลุ่มทดลองมีระดับความเครียดลดลง และมีระดับความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองสูงขึ้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพจิตสามารถลดความเครียดและส่งเสริมความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุได้