Assessment of Indoor Air Quality and Surveillance of Legionella Pneumophila in Water at a Hospital in Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Hospitals are high-traffic environments that primarily serve patients who may carry infectious agents, posing a significant risk of disease transmission. Effective indoor air quality management is therefore critical for infection control, particularly in preventing the spread of Legionella pneumophila, a bacterium that causes pneumonia and is commonly found in buildings with centralized ventilation systems. This study aimed to assess indoor air quality and monitor potential sources of L. pneumophila contamination in the water systems of a hospital in Bangkok, Thailand. A cross-sectional survey was conducted, with indoor air quality evaluated at 307 purposively selected sampling points across outpatient departments, inpatient wards, and critical/semi-critical care units. Additionally, water samples were collected from 67 high-risk locations for L. pneumophila colonization and potential transmission to patients and healthcare personnel. Data collection took place from January to September 2024, with sampling days randomly selected during operational periods.
The results showed that PM2.5 concentrations met national standards in 90.2% of sampling points, carbon dioxide levels in 86.0%, air exchange rates in 84.2%, temperature in 73.9%, and relative humidity in only 45.3%. Notably, 54.7% of the areas had relative humidity levels exceeding standard thresholds, which may facilitate microbial growth. L. pneumophila was detected at 19 sampling sites, although all concentrations were below 100,000 CFU/L. Given Thailand’s tropical climate-characterized by persistently high temperature and humidity-ongoing monitoring and control strategies are essential. These should include effective humidity management and regular inspections of hospital water systems, such as water storage tanks, faucets, and showers, to mitigate infection risks, particularly for immunocompromised patients and healthcare workers.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่พิมพ์ในวารสารสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง ถือว่าเป็นผลงานวิชาการ งานวิจัยและวิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนเอง ไม่ใช่ความเห็นของสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง หรือคณะบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนจำต้องรับผิดชอบต่อบทความของตน
References
กรมอนามัย. คู่มือการปฏิบัติงานเพื่อการตรวจประเมินคุณภาพอากาศภายในอาคาร สำหรับเจ้าหน้าที่. นนทบุรี:สำนักสิ่งแวดล้อม กรมอนามัย; 2559.
กองระบาดวิทยา. รายงานสถานการณ์โรคลีเจียนแนร์ (Legionellosis). นนทบุรี: กองระบาดวิทยา กระทรวงสาธารณสุข; 2567.
ศิริรัตน์ เรืองเกศา, สุพิชชา เอื้ออรัญโชติ, ภารดี ช่วยบำรุง. การประเมินประสิทธิภาพการระบายอากาศภายในโรงพยาบาลด้วยการตรวจวัดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา. 2560;22(2):74-91.
ณรงค์เดช พิมพรรณ, สาวิตรี ภมร, อัจฉราลักษณ์ แคนลา, ภูริดา อินทะสร้อย. คุณภาพอากาศภายในอาคารหอผู้ป่วยใน : กรณีศึกษาโรงพยาบาลหกแห่งในพื้นที่ เขตสุขภาพที่ 4. สระบุรี: กลุ่มโรคจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อม สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 4 จังหวัดสระบุรี; 2566.
ปานทิพย์ ธิโนชัย, มนทิรา เตี้ยเล็ก, จิรา คงปราณ. คุณภาพอากาศภายในอาคารโรงพยาบาล: กรณีศึกษาโรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการสาธารณสุข. 2562;28(2):325-33.
สาธินี ศิริวัฒน์, กฤษณา นาสูงชน, ฐิติรัช งานฉมัง. การประเมินคุณภาพอากาศภายในอาคารและกลุ่มอาการเจ็บป่วยจากอาคารของผู้ปฏิบัติงานในอาคารใหม่ของโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ. 2565;15(1): 161-72.
Ibrahim F, Samsudin EZ, Ishak AR, Sathasivam J. The relationship between occupant behaviour and indoor air quality in Malaysian hospital outpatient departments: A multistage cross-sectional study. Heliyon. 2024 Jul 10;10(14):1-19.
รจฤดี โชติกาวินทร์, นริศรา จันทรประเทศ, ภารดี อาษา, ทิษฏยา เสมาเงิน. การประเมินปริมาณและชนิดของ แบคทีเรียในอากาศภายในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล. บูรพาเวชสาร. 2563;7(1):47-62.
พรชรัฐ สายยุทธ, กัลยา หาญพิชาญชัย, จินดาวัลย์ วิบูลย์อุทัย. ปริมาณเชื้อจุลินทรีย์ในอากาศและคุณภาพอากาศในอาคารของโรงพยาบาล : กรณีศึกษาโรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมมโรคที่ 9 จังหวัดนครราชสีมา. 2563;26(1):14-24.
Luksamijarulkul P, Somjai N, Nankongnap N, Pataitiemthong A, Kongtip P, Woskie S. Indoor air quality at different sites of a governmental hospital, Thailand. Nurs Palliat Care. 2019;4:1-5.
ชนัญญา พานิคม, สุนิสา ชายเกลี้ยง. การประเมินความเสี่ยงคุณภาพอากาศในอาคารของบุคลากรโรงพยาบาลชุมชนแห่งหนึ่งในจังหวัดขอนแก่น. วารสารพิษวิทยาไทย. 2567;39(2):1-18.
Palmisani J, Gilio AD, Viana M, de Gennaro G, Ferro A. Indoor air quality evaluation in oncology units at two European hospitals: Low-cost sensors for TVOCs, PM2.5 and CO2 real-time monitoring. Building and Environment. 2021;205: 1-10.
กรมอนามัย. ประกาศกรมอนามัย เรื่อง ข้อปฏิบัติการควบคุมเชื้อลีจิโอเนลลาในหอผึ่งเย็นของอาคารในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานกิจการการพิมพ์ องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2549.
สมชัย บวรกิตติ. โรคทางละอองน้ำในอากาศ. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข. 2552;3(4):489-94.
Bartram J, Chartier Y, Lee JV, Pond K, Surman-Lee S. Legionella and the prevention of legionellosis. Canberra: Design ONE; 2007.
Mouchtouri VA, Goutziana G, Kremastinou J, Hadjichristodoulou C. Legionella species colonization in cooling towers: risk factors and assessment of control measures. Am J Infect Control. 2010 Feb;38(1):50-5.
