ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ของนิสิตกลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ของนิสิตกลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม กลุ่มตัวอย่าง คือ นิสิตในกลุ่มมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ที่กำลังศึกษาในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม จำนวน 380 คน จากประชากรทั้งหมด 29,090 คน โดยเก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการศึกษา คือ สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติอนุมาน คือ สถิติไคสแควร์ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05

ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง จำนวน 255 คน (ร้อยละ67.1)    ส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มอายุ 20 ปี ขึ้นไป จำนวน 241 คน (ร้อยละ63.4) กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 1 มากที่สุด จำนวน 105 คน (ร้อยละ27.6) ส่วนใหญ่มีรายได้เฉลี่ยต่อเดือน  4,000-6,000 บาทต่อเดือน จำนวน 221 คน (ร้อยละ58.2) กลุ่มตัวอย่างไม่มีใบอนุญาตขับขี่ จำนวน 141 คน (ร้อยละ37.1) และ  มีใบอนุญาตขับขี่ จำนวน 239 คน (ร้อยละ62.9) และเคยเกิดอุบัติเหตุ จำนวน 226 คน (ร้อยละ59.5) ซึ่งส่วนใหญ่เป็นรถจักรยานยนต์ล้มเอง จำนวน 131 คน (ร้อยละ34.5) ส่วนใหญ่มีความรู้ในระดับมาก จำนวน 203 คน (ร้อยละ53.4) ทัศนคติระดับดี จำนวน 237 คน (ร้อยละ62.4) ได้รับข้อมูลข่าวสารในระดับมาก จำนวน 220 คน (ร้อยละ57.9)ได้รับแรงสนับสนุนทางสังคมในระดับมาก จำนวน 250 คน (ร้อยละ65.8) และส่วนใหญ่มีพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุในระดับดี จำนวน 229 คน (ร้อยละ60.3)

ความสัมพันธ์ระหว่างลักษณะทางประชากรต่อพฤติกรรมการป้องกันอุบัติเหตุ พบว่า เพศ  (p-value < 0.001) การมีใบอนุญาตขับขี่ (p-value < 0.001) มีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญที่สถิติระดับ 0.05 และความรู้ (r = 0.245) ทัศนคติ (r = 0.350) การเข้าถึงข้อมูล (r = 0.401) การได้รับแรงสนับสนุนทางสังคม (r = 0.495) ที่นัยสำคัญทางสถิติ 0.01