ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต่อการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ จังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • สิริภา ภาคนะภา ศูนย์อนามัยที่ 1 เชียงใหม่ กรมอนามัย
  • จักรกฤษณ์ วังราษฎร์ สถาบันพัฒนาสุขภาพอาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล
  • กฤษดา ยาณวงค์ ศูนย์อนามัยที่ 1 เชียงใหม่ กรมอนามัย
  • วีระศักดิ์ ไววาง ไม่มีสังกัด

คำสำคัญ:

โปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ, การป้องกันการหกล้ม, ผู้สูงอายุ

บทคัดย่อ

ประเทศไทยเข้าสู่สังคมสูงอายุอย่างสมบูรณ์ และผู้สูงอายุมีความเสี่ยงสูงต่อภาวะมวลกล้ามเนื้อน้อย (Sarcopenia) ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญที่นำไปสู่การหกล้มในผู้สูงอายุ และเป็นสาเหตุสำคัญของการบาดเจ็บ พิการ และเสียชีวิต เฉลี่ยวันละ 3 คน การป้องกันที่สำคัญคือการออกกำลังกายแบบออกแรงต้าน (Resistance Exercise) ผู้วิจัยจึงพัฒนา "โปรแกรม 9 ท่าสนุกสุขภาพดีด้วยเก้าอี้" งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมดังกล่าวในการเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและเปรียบเทียบสมรรถภาพทางกายก่อนและหลังการทดลองในกลุ่มผู้สูงอายุช่วงอายุ 60-69 ปี โดยมีสมมติฐานว่าโปรแกรมจะมีประสิทธิภาพดีกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Research) แบบ 2 กลุ่ม (กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม) วัดผลเปรียบเทียบก่อนและหลังการทดลอง 8 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุช่วงอายุ 60−69 ปี ที่มีภาวะติดสังคม โดยเจาะจงพื้นที่เทศบาลตำบลช้างเผือกและตำบลสันนาเม็ง จังหวัดเชียงใหม่ โดยสุ่มแบบจับสลาก กลุ่มทดลอง เทศบาลตำบลช้างเผือก กลุ่มควบคุม ตำบลสันนาเม็ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่ ได้กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 40 คน รวม 80 คน (อายุเฉลี่ย 66.89 และ 67.13 ปี) เครื่องมือใช้โปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ "9 ท่าสนุกสุขภาพดีด้วยเก้าอี้" ซึ่งผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงของเนื้อหา (IOC ≥0.80) และแบบทดสอบสมรรถภาพทางกาย (Timed Up and Go Test และ ยืน-นั่ง บนเก้าอี้ 30 วินาที) กลุ่มทดลองฝึกตามโปรแกรม 8 สัปดาห์ โดยเพิ่มความถี่ในการฝึกจาก 3 เป็น 5 วันต่อสัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับเอกสารให้ความรู้พื้นฐาน

ผลการวิจัยพบว่าการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม (Independent-Samples t-test) ความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ: ก่อนการทดลอง กลุ่มทดลองมีความแข็งแรงต่ำกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.001) แต่ หลัง 8 สัปดาห์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยความแข็งแรง สูงกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ (18.73 เทียบกับ 16.08 ครั้ง, p<0.01) แสดงถึงประสิทธิผลของโปรแกรม การเปรียบเทียบภายในกลุ่ม (Paired-Samples t-test) กลุ่มทดลองมีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ และ ความเสี่ยงต่อการล้ม (เวลาที่ใช้ในการทดสอบลดลง) ดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) กลุ่มควบคุมมีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อลดลง และ ความเสี่ยงต่อการล้มเพิ่มขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001 และ ตามลำดับ) สรุปผล โปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ "9 ท่าสนุกสุขภาพดีด้วยเก้าอี้" มีผลในการปรับปรุงสมรรถภาพทางกายด้านความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและช่วยลดความเสี่ยงต่อการหกล้มในผู้สูงอายุได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ดังนั้น โปรแกรมนี้จึงสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางปฏิบัติจริงในชุมชน เพื่อส่งเสริมความแข็งแรงของกล้ามเนื้อและลดความเสี่ยงการหกล้มในผู้สูงอายุ

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Ageing and health [Internet]. Geneva: WHO; 2024 [cited 2024 Dec 30]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/ageing-and-health

กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. สถิติจำนวนผู้สูงอายุสัญชาติไทย ข้อมูล ณ วันที่ 30 มิถุนายน 2567. กรุงเทพฯ: กรมการปกครอง; 2567.

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2567.

กรมควบคุมโรค. รายงานการพยากรณ์การพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุในประเทศไทย. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2566.

กรมควบคุมโรค. Fall Prevention: การป้องกันพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ [Internet]. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค; 2567 [อ้างเมื่อ 30 ธ.ค. 2567]. จาก: https://ddc.moph.go.th/dip/news.php?news=23843

กรมควบคุมโรค. Fall Facts: การพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ [Internet]. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค; 2567 [อ้างเมื่อ 30 ธ.ค. 2567]. จาก: https://ddc.moph.go.th/dip/news.php?news=23887

อริสรา บุญรักษา. ปัจจัยที่มีผลต่อการหกล้มในผู้สูงอายุ. [การศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง ส.ม.]. พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา; 2564.

กรมอนามัย. คู่มือการส่งเสริมสมรรถภาพทางกายผู้สูงอายุเพื่อป้องกันการหกล้ม. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2565.

กนกวรรณ และคณะ. ปัจจัยเสี่ยงการล้มด้านความแข็งแรงกล้ามเนื้อขาและการทรงตัวขณะเดินในผู้สูงอายุวัยต้น. วารสารวิชาการด้านสาธารณสุขของไทย. 2565;31(4):120-30.

วิราภรณ์ และคณะ. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชน. วารสารการพยาบาลและการดูแลสุขภาพ. 2566;41(2):45-55.

สิทธิชัย และคณะ. ความพร้อมของผู้สูงอายุในการป้องกันการพลัดตกหกล้มในจังหวัดเชียงใหม่. วารสารสาธารณสุขล้านนา. 2564;17(1):88-99.

รณรงค์ กัณหาปัทม์, สุวิมล ตั้งสัจพจน์. ผลการฝึกกล้ามเนื้อแกนกลางลำตัวที่มีต่อความแข็งแรงและการทรงตัวในผู้สูงอายุ. วารสารพลศึกษา. 2560;20(1):129-38.

American College of Sports Medicine. ACSM's guidelines for exercise testing and prescription. 11th ed. Philadelphia: Wolters Kluw er; 2021.

Bandura A. Self-efficacy: The exercise of control. New York: W.H. Freeman and Company; 1997.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

04/09/2026

รูปแบบการอ้างอิง

ภาคนะภา ส. ., วังราษฎร์ จ., ยาณวงค์ ก., & ไววาง ว. . . (2026). ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต่อการป้องกันการหกล้มในผู้สูงอายุ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อมล้านนา, 16(1), 168–180. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/lannaHealth/article/view/283043

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย