Development of Health promotion model to protect the health impact from PM2.5 among asthma patients aged 0-15 years old, Tak Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to develop a health promotion model and to protect the health impact from PM2.5 among children with asthma aged 0-15 years. Study design was Research & Development: R&D. Steps were; 1) collecting the data by interviewing the children with asthma and their parents, 268 cases. 2) using a focus group discussion in order to return data and develop healthcare model. 3) adopt a healthcare model and putting it into practice. 4) evaluating the health promotion model. Results: 1) the health promotion activities still lack proper care among children with asthma. Most of them were not have a clean air room and the essential protection equipment. 2) it was still necessary to provide the PM2.5 free spaces for children with asthma, including the proper of care giving of patient’s parents, healthcare providers, and community health volunteers. 3) it had been found that the health promotion model to prevent the impact of PM2.5 were; (3.1) create a healthcare awareness for children with asthma and their parents in taking care properly. It should be avoided exposure to PM2.5 while sick in order to reduces medical treatment, reduce health burdens such as waste of parental time to care for their sick children who have to travel to the hospital frequently. (3.2) it should have healthcare plan to delivery to patient’s home directly in order to introduce the environmental management in home of children with asthma would reduce the impact of PM2.5 to reduce the return to hospital for retreatment. (3.3) create awareness of air quality news through
social media on a daily basis. (4) Evaluation of the health promotion model based on the perception of daily air quality news including the healthcare services. Suggestion; the care plan should be planned by a healthcare personnel or care giver to preparing a home care plan. Preparing a health promotion plan that will reduce the health impact of PM2.5 for children with asthma to have a good quality of life.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่พิมพ์ในวารสารสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง ถือว่าเป็นผลงานวิชาการ งานวิจัยและวิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนเอง ไม่ใช่ความเห็นของสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง หรือคณะบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนจำต้องรับผิดชอบต่อบทความของตน
References
มติชนออนไลน์ [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: บริษัท มติชัน จำกัด (มหาชน); c2025. ผลวิจัย นาซา-จิสด้า ระบุ PM2.5 ประเทศไทยมาจากการเผาชีวมวล-กิจกรรมมนุษย์; 2568. [เข้าถึงเมื่อ 1 ก.พ. 2568]; [ประมาณ 1 น.]. เข้าถึงได้จาก: https://www.matichon.co.th/local/quality-life/news_5028017?utm_%20source=msn_news&utm_medium=footer_click
HDC Health Data Center [อินเทอร์เน็ต]. นนทบุรี: ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร; c2025. ระบบคลังข้อมูลด้านการแพทย์และสุขภาพ (HDC) สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตาก เขตสุขภาพที่ 2 [เข้าถึงเมื่อ 30 เม.ย.2568]; [ประมาณ 5 น.]. เข้าถึงได้จาก: https://hdc.moph.go.th/tak/public/main
ธนภูมิ ไลไธสง, ศุภกร ตุลย์ไตรรัตน์. ผลกระทบระยะเฉียบพลันของ PM2.5 จากการเผาไหม้ชีวมวลต่อจำนวนการเข้ารับบริการในโรงพยาบาลด้วยโรคหืด ที่โรงพยาบาลแม่สอด จังหวัดตาก. วารสารสมาคมเวชศาสตร์ป้องกันแห่งประเทศไทย. 2563;10(1):36-48.
World Health Organization. Air pollution and child health: prescribing clean air. Summary. Geneva: World Health Organization; 2018.
วราพรรณ วงษ์จันทร์. การสร้างเสริมสุขภาพและการป้องกันโรคจากฝุ่นละอองขนาดเล็กกว่า 2.5 ไมครอน (PM2.5) ในเด็กวัยเรียน. วารสาร Ramathibodi Medical Journal (RMJ). 2566;46(4):52-65.
กิตติธัช หมื่นสิน. การรับสัมผัสฝุ่น PM2.5 ในบริเวณป้ายรถประจำทางเขตเทศบาลนครพิษณุโลก [ปริญญานิพนธ์ปริญญาวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมสิ่งแวดล้อม]. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2564.
ญาณิศา พึ่งเกตุ. การพัฒนาโปรแกรมส่งเสริมความฉลาดรู้ทางสุขภาพเกี่ยวกับฝุ่นละอองขนาดเล็กของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นโดยประยุกต์แนวคิดปรากฏการณ์เป็นฐานร่วมกับการเรียนรู้แบบผสมผสาน [ปริญญานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา]. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2563.
ลพานุ บุญเกิด, อมราพร สุรการ. ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความรอบรู้ด้านอนามัยสิ่งแวดล้อมเพื่อส่งเสริมพฤติกรรมป้องกันตนเองจากฝุ่น PM2.5 ในนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา. 2567;16(2):92-117.
อภิชา น้อมศิริ, วิศรี วายุรกุล, อลิสสา รัตนตะวัน. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยคัดสรรด้านความเชื่อของบุคคลกับพฤติกรรมการป้องกันตนเองจากการได้รับฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM2.5 ของผู้สูงอายุในเขตพื้นที่เสี่ยง. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน. 2567;9(6):307-17.
คงทัช สิงขรานันต์, ภรณ์ทิพย์ พิมดา. แนวทางการวินิจฉัยโรคหืดที่เกี่ยวกับการทำงานตามมาตรฐานต่าง ๆ. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ. 2567;10(1):5-20.
นิภา มหารัชพงศ์, ยุวดี รอดจากภัย, สุนิศา แสงจันทร์. การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความรอบรู้สุขภาพเกี่ยวกับการป้องกันตนเองเพื่อลดการรับสัมผัสมลพิษของแรงงานในเขตควบคุมมลพิษ จังหวัดระยอง [รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์]. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2561.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตาก, บรรณาธิการ. สถานการณ์ฝุ่นละออง PM2.5 ประจำวัน. ตาก: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตาก, กลุ่มงานอนามัยสิ่งแวดล้อมและอาชีวอนามัย; 2568.
สุทธิดา สืบทรัพย์, นิสิต อินลี, ประยุทธ เตียตระกูล, ศรินภัสร์ ยืนยงกิติกุล. การเฝ้าระวังผลกระทบต่อสุขภาพจากฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 2.5 ไมครอน ของประชาชน จังหวัดมุกดาหาร. วารสารศูนย์อนามัยที่ 10 อุบลราชธานี. 2566;11(1):77-83.
