สมรรถนะด้านการรักษาโรคเบื้องต้นตามพระราชบัญญัติวิชาชีพการพยาบาลและผดุงครรภ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2540 ของพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดสมุทรปราการ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ประเมินสมรรถนะด้านการรักษาโรคเบื้องต้นตามพระราชบัญญัติวิชาชีพการพยาบาลและผดุงครรภ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2540 ของพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิ จังหวัดสมุทรปราการ อธิบายปัจจัยภายในบุคคล และปัจจัยสถานการณ์ กับสมรรถนะด้านการรักษาโรคเบื้องต้น โดยการหาความสัมพันธ์รวมทั้งความสามารถในการพยากรณ์ของปัจจัยภายในบุคคล ปัจจัยสถานการณ์ และสมรรถนะด้านการรักษาโรคเบื้องต้นตามพระราชบัญญัติวิชาชีพการพยาบาลและผดุงครรภ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2540 กลุ่มตัวอย่างคือพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในหน่วยบริการปฐมภูมิ จำนวน 105 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ไคร์สแควร์ ค่าสหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และสมการถดถอย พหุคุณ

ผลการวิจัยพบว่าสมรรถนะด้านการรักษาโรคเบื้องต้นของพยาบาลวิชาชีพอยู่ในระดับปานกลาง เจตคติอยู่ในเชิงบวก ความรู้อยู่ในระดับสูง ปัจจัยสถานการณ์อยู่ในระดับปานกลาง และปัจจัยส่วนบุคคลที่มีความสัมพันธ์ต่อสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพได้แก่เจตคติในการรักษาโรคเบื้องต้น ปัจจัยสถานการณ์ที่มีความสัมพันธ์ต่อสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพได้แก่นโยบายการบริหารงาน และสามารถร่วมกันทำนายสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพได้

จากการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะ คือสภาการพยาบาลควรมีการจัดอบรมหลักสูตรการดูแลและปรับยาในผู้ป่วยโรคเรื้อรังในหน่วยบริการปฐมภูมิ และจัดทำข้อกำหนดและคู่มือในการปฏิบัติงาน ควรมีการเสริมสร้างเจตคติในการปฏิบัติงานของพยาบาลวิชาชีพ และสนับสนุนนโยบายการบริหารงานของหัวหน้าหน่วยบริการปฐมภูมิให้เอื้อต่อการปฏิบัติงานของพยาบาลวิชาชีพ จัดอบรมให้ความรู้เกี่ยวกับการช่วยเหลือผู้ป่วยวิกฤตและฉุกเฉิน