ผลลัพธ์การผ่าตัดรักษาโรคนิ้วล็อกแบบเจาะผ่านผิวหนัง โดยใช้อุปกรณ์ที่ดัดแปลงจากเครื่องมืออุดฟัน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ภูมิหลัง : การผ่าตัดนิ้วล็อกแบบเจาะผ่านผิวหนังเป็นเทคนิคการผ่าตัดที่มีแผลขนาดเล็กไม่ต้องเย็บแผล ใช้เวลาในการผ่าตัดน้อยและประหยัดค่าใช้จ่าย รพ.ฝาง ได้นำเทคนิคนี้มาใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2553 โดยใช้เครื่องมืออุดฟันมาแต่งปลายให้แหลมคมเหมือนใบมีด
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาถึงผลลัพธ์ของการรักษา ความพึงพอใจและภาวะแทรกซ้อนของการผ่าตัดนิ้วล็อกแบบเจาะผ่านผิวหนัง โดยใช้อุปกรณ์ผ่าตัดที่ดัดแปลงจากเครื่องมืออุดฟันในรพ.ฝาง
วัสดุและวิธีการ: เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบย้อนหลัง ในผู้ป่วยโรคนิ้วล็อก 91 ราย (91 นิ้ว) ที่มีความรุนแรง ตาม Quinnell ระดับ 2 ขึ้นไปและได้รับการผ่าตัดใน รพ.ฝาง ในช่วง ม.ค. 2553 – ธ.ค. 2562 ด้วยเทคนิคเจาะผ่านผิวหนังและใช้อุปกรณ์ที่ดัดแปลงจากเครื่องมืออุดฟัน โดยศัลยแพทย์ออร์โธปิดิกส์ 1 คน เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนและการสอบถามทางโทรศัพท์ การประเมินอาการหลังการผ่าตัดด้วย modified Quinnell grading system ประเมินความเจ็บปวด ความพึงพอใจหลังการผ่าตัดและภาวะแทรกซ้อน
ผลการศึกษา: ผู้ป่วยอายุเฉลี่ย 53±9 ปี (พิสัย 23–84) ร้อยละ 92.3 เป็นเพศหญิง พบในนิ้วหัวแม่มือมากที่สุด รองลงมาคือนิ้วกลาง นางและนิ้วชี้ (ร้อยละ 46.1, 30.8, 13.2 และ 9.9 ตามลำดับ) ระยะเวลาที่มีอาการนิ้วล็อกเฉลี่ย 7±6 เดือน (พิสัย 1–24) ร้อยละ 83.5 เคยได้รับการฉีดสเตียรอยด์มาก่อนและร้อยละ 61.5 มีอาการในระดับ
Quinnell grade 3 ระยะเวลาติดตามการรักษาเฉลี่ย 6.5±2.4 ปี (พิสัย 1–9) หลังการผ่าตัดผู้ป่วยร้อยละ 84.6 มีอาการอยู่ในระดับดีมาก, ร้อยละ 13.2 อยู่ในระดับดี และร้อยละ 2.2 อยู่ในระดับแย่ คิดเป็นการรักษาที่ประสบผลสำเร็จร้อยละ 97.8 ผู้ป่วยร้อยละ 86.8 (79 ราย) ไม่มีอาการปวด ใช้งานนิ้วได้เหมือนเดิมและพึงพอใจ พบภาวะแทรกซ้อน 4 ราย (ร้อยละ 4.4) โดย 2 รายยังปวดและกดเจ็บที่ปลอกหุ้มเอ็น อีก 2 รายยังมีการสะดุดเวลางอเหยียดนิ้ว
สรุป: การผ่าตัดนิ้วล็อกแบบเจาะผ่านผิวหนังโดยใช้อุปกรณ์ที่ดัดแปลงจากเครื่องมืออุดฟันมีอัตราความสำเร็จร้อยละ 97.8 ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีอาการอยู่ในระดับดีมาก ไม่มีอาการปวด ใช้งานนิ้วได้เหมือนเดิมและพึงพอใจ
Article Details
บทความที่ส่งมาลงพิมพ์ต้องไม่เคยพิมพ์หรือกำลังได้รับการพิจารณาตีพิมพ์ในวารสารอื่น เนื้อหาในบทความต้องเป็นผลงานของผู้นิพนธ์เอง ไม่ได้ลอกเลียนหรือตัดทอนจากบทความอื่น โดยไม่ได้รับอนุญาตหรือไม่ได้อ้างอิงอย่างเหมาะสม การแก้ไขหรือให้ข้อมูลเพิ่มเติมแก่กองบรรณาธิการ จะต้องเสร็จสิ้นเป็นที่เรียบร้อยก่อนจะได้รับพิจารณาตีพิมพ์ และบทความที่ตีพิมพ์แล้วเป็นสมบัติ ของลำปางเวชสาร
เอกสารอ้างอิง
Makkouk AH, Oetgen ME, Swigart CR, Dodds SD. Trigger finger: etiology, evaluation, and treatment. Curr Rev Musculoskelet Med 2008;1(2):92–6.
Akhtar S, Bradley MJ, Quinton DN, Burke FD. Management and referral for trigger finger/thumb. BMJ 2005;331(7507):30–3.
Lorthioir J Jr. Surgical treatment of trigger-finger by a subcutaneous method. J Bone Joint Surg Am 1958;40-A(4):793–5.
Ragoowansi R, Acornley A, Khoo CT. Percutaneous trigger finger release: the ‘lift-cut’ technique. Br J Plast Surg 2005;58(6):817–21.
Cebesoy O, Karakurum G, Kose KC, Baltaci ET, Isik M. Percutaneous release of the trigger thumb: is it safe, cheap and effective?. Int Orthop 2007;31(3):345-9.
Niyazi MS. Triggering and patient satisfaction following percutaneous trigger finger release. National Journal of Clinical Orthopaedics. 2017;1(3):19–21.
Bain GI, Wallwork NA. Percutaneous A1 pulley release a clinical study. Hand Surg 1999;4(1):45–50.
วิชัย วิจิตรพรกุล. ฤทธิ์มีดสั้น ปลด“นิ้วล็อก”. กรุงเทพฯ: ดอกหญ้ากรุ๊ป; 2546.
Quinnell RC. Conservative management of trigger finger. Practitioner 1980;224:187–90.
Sahu RL, Gupta P. Experience of percutaneous trigger finger release under local anesthesia in the medical college of Mullana, Ambala, Haryana. Ann Med Health Sci Res 2014;4(5):806–9.
Aksoy A, Sir E. Complications of percutaneous release of the trigger finger. Cureus 2019;11(2):2–6.
Will R, Lubahn J. Compliations of open trigger finger release. J Hand Surg Am 2010;35(4):594–6.
จรัญ จงเจริญคุณวุฒิ. การแก้ไขโรคนิ้วงอติดโดยการผ่าตัดเจาะผ่านผิวหนัง ด้วยเครื่องมือทันตกรรมประยุกต์ในโรงพยาบาลสามชุก จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารวิจัยระบบสาธารณสุข 2550;1(2):85–91.
Tanaka J, Muraji M, Negoro H, Yamashita H, Nakano T, Nakano K. Subcutaneous release of trigger thumb and fingers in 210 fingers. J Hand Surg Br 1990;15(4):463–5.
Lyu SR. Closed division of the flexor tendon sheath for trigger finger. J Bone Joint Surg Br 1992;74(3):418–20.
Eastwood DM, Gupta KJ, Johnson DP. Percutaneous release of the trigger finger: an office procedure. J Hand Surg Am 1992;17(1):114–7.
Stothard J, Kumar A. A safe percutaneous procedure for trigger finger release. J R Coll Surg Edinb 1994;39(2):116–7.
Cihantimur B, Akin S, Ozcan M. Percutaneous treatment of trigger finger. 34 fingers followed 0.5-2 years. Acta Orthop Scand 1998;69(2):167–8.
Ha KI, Park MJ, Ha CW. Percutaneous release of trigger digits. J Bone Joint Surg Br 2001;83(1):75–7.
Gilberts EC, Beekman WH, Stevens HJ, Wereldsma JC. Prospective randomized trial of open versus percutaneous surgery for trigger digits. J Hand Surg Am 2001;26(3):497–500.
Blumberg N, Arbel R, Dekel S. Percutaneous release of trigger digits. J Hand Surg Br 2001;26(3):256–7.
Maneerit J, Sriworakun C, Budhraja N, Nagavajara P. Trigger thumb: results of a prospective randomised study of percutaneous release with steroid injection versus steroid injection alone.
J Hand Surg Br 2003;28(6):586–9.
พีรพงศ์ ฉายวิริยะ. การผ่าตัดรักษา Trigger finger ด้วยวิธีแผลผ่าตัดเล็กโดยใช้มีดผ่าตัด A-knife. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11 2558;29(3):417–23.
Pandey BK, Sharma S, Manandhar RR, Pradhan RL, Lakhey S, Rijal KP. Percutaneous trigger finger release. Nepal Orthopaedic Association Journal 2010;1(1).
Fu YC, Huang PJ, Tien YC, Lu YM, Fu HH, Lin GT. Revision of incompletely released trigger fingers by percutaneous release: results and complications. J Hand Surg Am 2006;31(8):1288–91.
เกื้อกูล พิทักษ์ราษฎร์. การศึกษาเปรียบเทียบการผ่าตัดนิ้วล็อคแบบเจาะผ่านผิวหนังโดยใช้เข็มฉีดยาเบอร์ 18 กับวิธีผ่าตัดแบบเปิด. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11. 2558;29(1):85–94.
