ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลแบบผสมต่อความวิตกกังวลและอาการซึมเศร้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมรายใหม่ที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงกึ่งทดลอง (Quasi-experimental Research) ครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลแบบผสมต่อความวิตกกังวลและอาการซึมเศร้าในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมรายใหม่ กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการวินิจฉัยรายใหม่และเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลทั่วไปแห่งหนึ่ง จำนวน 30 ราย ซึ่งได้มาจากการเลือกแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด เครื่องมือที่ใช้ในการดำเนินการวิจัยคือโปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลแบบผสม 4 ประเด็น (3 ประเด็นแบบ face-to-face และ 1 ประเด็นแบบ tele-counseling) และเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบประเมินความวิตกกังวลและอาการซึมเศร้าในโรงพยาบาล (Hospital Anxiety and Depression Scale: HADS) ฉบับภาษาไทย วัดผล 3 ระยะ ได้แก่ ก่อนได้รับคำปรึกษา (Pre-test) หลังได้รับคำปรึกษาครั้งที่ 1 (Posttest 1) และวันนัดหมายเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล (Posttest 2) สถิติที่ใช้ทดสอบสมมติฐานหลักคือการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำ (Repeated Measures ANOVA)
ผลการวิจัยพบว่า คะแนนเฉลี่ยความวิตกกังวลลดลงจาก (Mean = 12.27, SD = 2.27) สู่ระดับปกติ (Mean = 3.37, SD = 0.62) และคะแนนเฉลี่ยอาการซึมเศร้าลดลงจาก 10.77 (SD = 2.30) สู่ 1.40 (SD = 2.06) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) สัดส่วนผู้ป่วยที่มีภาวะวิตกกังวลระดับชัดเจนลดลงจากร้อยละ 73.3 เหลือร้อยละ 6.7 และอาการซึมเศร้าระดับชัดเจนลดลงจากร้อยละ 50.0 เหลือร้อยละ 3.3 แสดงให้เห็นว่าการให้คำปรึกษารายบุคคลมีประสิทธิผลในการเตรียมความพร้อมทางจิตใจและส่งเสริมการปรับตัวของผู้ป่วย
สรุปผลการวิจัย โปรแกรมการให้คำปรึกษารายบุคคลแบบผสม 4 ประเด็น ช่วยลดสภาวะวิกฤตทางอารมณ์ในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมรายใหม่ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) โรงพยาบาลควรนำโปรแกรมนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของมาตรฐานการดูแลผู้ป่วยตั้งแต่วันแรกที่วินิจฉัย เพื่อเพิ่มคุณภาพการดูแลเชิงรุกและช่วยให้ผู้ป่วยพร้อมรับการรักษาที่มีความซับซ้อนต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดยะลา
เอกสารอ้างอิง
จารุนี แก้วอุบล. (2563). ประสิทธิผลของโปรแกรมการให้ข้อมูลต่อคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับการผ่าตัดเต้านม. วารสารวิชาการสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดมหาสารคาม, 4(7), 13-27.
ณัฐวิศา หงส์พิทักษ์, สุขอรุณ วงษ์ทิม และลัดดาวรรณ ณ ระนอง. (2561). ผลของการให้การปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อเสริมสร้างพฤติกรรมการเผชิญปัญหาของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมที่ได้รับเคมีบำบัด โรงพยาบาลมหาวชิราลงกรณธัญบุรี. วารสารพยาบาลตำรวจ, 10(2), 319-29.
ธนา นิลชัยโกวิทย์, มาโนช หล่อตระกูล และอุมาภรณ์ ไพศาลสุทธิเดช. (2539). การพัฒนาแบบสอบถาม Hospital Anxiety and Depression Scale ฉบับภาษาไทยในผู้ป่วยมะเร็ง. วารสารสมาคมจิตแพทย์แห่งประเทศไทย, 41(1), 18-30.
พรพรรณ สุขารมณ์, จิราภรณ์ วีรสาร, และ ปัญญารัตน์ ลาภวงศ์วัฒนา. (2566). ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษาและการสนับสนุนทางจิตสังคมต่อภาวะวิตกกังวลในผู้ป่วยมะเร็งระยะแรก. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทย, 72(2), 45-54.
ภิญญดา วัฒนานุกิจ, ผ่องศรี ศรีมรกต, คะนึงนิจ พงศ์ถาวรกมล และ สืบวงศ์ จุฑาภิสิทธิ์. (2562). ปัจจัยทำนายความวิตกกังวลและอาการซึมเศร้าของผู้ป่วยมะเร็งเต้านมระยะได้รับการวินิจฉัยใหม่. วารสารพยาบาลทหารบก, 20(2), 262-271.
สาริณีย์ จินดาวุฒิพันธ์, พัชราภรณ์ ศรีสวัสดิ์, มณฑิรา จารุเพ็ง และวิไลลักษ์ ลังกา. (2562). การเสริมสร้างความสุขของผู้ป่วยมะเร็งโดยรูปแบบการให้คำปรึกษารายบุคคลแบบบูรณาการ. วารสารมหาวิทยาลัยคริสเตียน, 25(1), 103-117.
อัครวรรธ จิตเย็น, ขวัญพนมพร ธรรมไทย และหรรษา เศรษฐบุปผา. (2567). ผลของโปรแกรมการบำบัดด้วยการแก้ปัญหาต่อความเครียดในหญิงที่ได้รับการวินิจฉัยมะเร็งเต้านมรายใหม่. วารสารวิจัยการพยาบาลและการสาธารณสุข, 5(3), e275212.
อุทัยวรรณ พนาลิกุล และ มุกดา แก้วกัญหา. (2567). ผลของรูปแบบการให้คำปรึกษาแบบรายบุคคลเพื่อลดความวิตกกังวลในผู้ป่วยมะเร็งเต้านมรายใหม่. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อมและสุขภาพชุมชน, 9(4), 117-124.
World Health Organization. (2022). Global cancer statistics 2022: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries. CA: A Cancer Journal for Clinicians, 74(3), 229-263. https://doi.org/10.3322/caac.21834
Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer Publishing Company.
Linden, W., Yi, D., & Barre, K. (2022). Psychological distress in cancer patients: 15 years of screening and clinical implications. Psycho-Oncology, 31(5), 785-793. https://doi.org/10.1002/pon.5866
Mustafa, M., Ahmed, S., & Khan, A. (2020). Impact of psychological counseling on anxiety and depression among breast cancer patients undergoing chemotherapy. Journal of Cancer Rehabilitation, 3(1), 12-19.
