Factors affecting health literacy among village health volunteers in Danthaptako Subdistrict, Chombueng District, Ratchaburi Province.
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Abstract
This research This is an exploratory study. The objective is to study factors affecting health literacy of village health volunteers. Dan Thap Tako Subdistrict, Chombueng District, Ratchaburi Province Samples group in the study of village health volunteers In Dan Thap Tako Subdistrict, Chombueng District, Ratchaburi Province that are still working and Receive sick pay from the Smart application for village health volunteers in Dan Thap Tako Subdistrict in the period from 2022-2023. By selecting a specific number of 250 peoples who are still working and receiving wages from the Smart VHV application in Dan Thap Tako Subdistrict in the period from 2022-2023 (as of March 15, 2023). The research instrument was a questionnaire. Has been checked for content validity and confidence. Knowledge questions about health care of village health volunteers It has a reliability value of 0.98 and the health knowledge of village health volunteers. It has a reliability value of 0.954. Statistics used in data analysis include number, percentage, mean, standard deviation, median, maximum, minimum, and multiple linear regression analysis.
The results of the research found that most village health volunteers has good health knowledge The factors affecting the health literacy of village health volunteers statistically significant at the 0.05 level are work motivation (p-value < 0.001, β = 0.564), knowledge about health care in work (p-value < 0.001, β = 0.198), receiving Know the roles and responsibilities of village health volunteers (p-value < 0.001, β = 0.186) and the ability to use technology (p-value < 0.001, β = 0.035), respectively. From the research results, the information can be used in development guidelines to create new knowledge. modern to village health volunteers work happily and to benefit the people in the area with maximum efficiency and efficiency.
Keywords: health literacy, village health volunteers
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดยะลา
References
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2560). การเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพจากอสม. สู่ อสค.
กรุงเทพฯ: โอ-วิทย์ (ประเทศไทย).
กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. (2561). การเสริมสร้างและประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ.
นนทบุรี: กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ.
กระทรวงสาธารณสุข. (2554). ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน พ.ศ.2554. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
กระทรวงสาธารณสุข. ฐานข้อมูล Health Data Center [อินเทอร์เน็ต]. ประเทศไทย: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดราชบุรี กระทรวงสาธารณสุข ;2566 [เข้าถึง
เมื่อ 9 กรกฎาคม 2566]. เข้าถึงได้จาก: https://rbr.hdc.moph.go.th/hdc/main/index.php
กองสนับสนุนสุขภาพภาพประชาชน. (2562). ระบบสารสนเทศงานสุขภาพภาคประชาชน: ข่าวประชาสัมพันธ์. สืบค้นเมื่อ 15 เมษายน 2562, จาก http://www.thaiphc.net/new2020/content/1
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. การเสริมสร้างและประเมิน ความรอบรู้ด้านสุขภาพ
และพฤติกรรมสุขภาพ. (อินเตอร์เน็ต). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2561. (เข้าถึงเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2560), เข้าถึงได้
จากhttps://www.scribd.com/document/linkhed-pdf.
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ .การประเมินและการสร้างเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพ (Health Literacy).นนทบุรี:กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ; 2558.
กองสุขศึกษา. แบบประเมินความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ ตาม 3อ.2ส.ของประชาชนที่มีอายุ 15 ปีขึ้นไป ฉบับปรับปรุงปี 2561.
(อินเทอร์เน็ต).กรุงเทพ,2560. (เข้าถึงเมื่อ วันที่ 17 มกราคม 2560), เข้าถึงได้จาก: http://www.hed.go.th/linkHed/333.2561.
กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2561). การเสริมสร้างและประเมินความรอบรู้
ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ.นนทบุรี:กองสุขศึกษา กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวง สาธารณสุข.
กองพัฒนาข้อมูลและตัวชี้วัดสังคม สศช.ข้อมูลสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของครัวเรือน.แผนภูมิเส้นความยากจน สัดส่วนคนจน จำนวนคนจน ของ
ประเทศไทยในช่วงเวลาประมาณ 24 ปี (พ.ศ. 2531 – 2563) .สำนักงานสถิติแห่งชาติ ;2563,เข้าถึงได้จาก
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง.(2561). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ เข้าถึง เข้าใจ และการนำไปใช้. กรุงเทพ:อมรินทร์; 2561.
ชะนวนทอง ธนสุกาญจน์ และ นรีมาลย์ นีละไพจิตร. การพัฒนาเครื่องมือวัดความรู้แจ้งแตกฉานทางสุขภาพ (Health Literacy) สำหรับผู้ป่วยโรคเบาหวานและ
โรคความดันโลหิตสูง.นนทบุรี:กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ; 2558
ทรรศนีย์ บุญมั่น.(2564).ปัจจัยที่มีผลต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน จังหวัดสุโขทัย.บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัย
นเรศวร.งานวิจัย มหาวิทยาลัยนเรศวร; 2564.
นิสา ปัญญา.ศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อความรอบรู้ด้านสุขภาพของอสม.หมอประจำบ้านเขตสุขภาพที่ 10. ศูนย์สนับสนุนบริการสุขภาพที่
อุบลราชธานี.2563,เข้าถึงได้จาก https://moph.cc/0KTMK5aka
นาถยา ขุนแก้ว. (2564).ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ 3อ.2ส.ของอาสาสมัครประจำครอบครัว (อสค.) จังหวัดศรีสะเกษ.รายงานวิจัย:2564
เบญจวรรณ บัวชุ่ม.(2563). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน(อสม.) ตำบลป่างิ้ว อำเภอเวียงป่าเป้า จังหวัด
เชียงราย.วารสารกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ;2563
ประพันธ์ เข็มแก้ว และ นิกรณ์รัตน์ ภักดีวิวัฒน์. (2564 ). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของประชาชนกลุ่มวัยทำงานในเขตจังหวัดพิจิตร.
รายงานวิจัย:2564
ปราโมทย์ ดวงเลขา. 2552. ปัจจัยที่มีผลต่อแรงจูงใจในการปฏิบัติงานของพนักงานธนาคารนครหลวงไทย จํากัด (มหาชน). ภาคนิพนธ์คณะพัฒนาสังคมและสิ่ง
แวดล้อม สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์
ระพีพรรณ ฉลองสุข, การกำหนดขนาดตัวอย่าง sample size. คณะเภสัชศาสตร์ ม.ศิลปากร /โรงพิมพ์ ม.ศิลปากร: ม.ป.ท. 2552
วชิระ เพ็งจันทร์. ความรอบรู้ด้านสุขภาพ. ในเอกสารการประชุมเชิงปฏิบัติการพัฒนาศักยภาพบุคลากร กรมอนามัย เรื่อง ความรอบรู้สุขภาพมุ่งสู่
ประเทศไทย; 19 มกราคม 2561.กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข: นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข; 2560.
วัชราพร เชยสุวรรณ. (2560). ความรอบรู้ด้านสุขภาพ: แนวคิดและการประยุกต์สู่การปฏิบัติการพยาบาล. แพทย์นาวี, 44(3), 183-197.
สมจิต หนุเจริญกุลและคณะ (2539). การดูแลตนเอง: ศาสตร์และศิลปะทางการพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ:วี.เจ.พริ้นติ้ง. พาแลงค์ ( Palank,1991 : 818)
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560 - 2564). กรุงเทพฯ; 2560.
สำเริง แหยงกระโทก. (2562). นโยบายรองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขด้านสุขภาพ. นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
อารีย์ แร่ทอง. (2562). ความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ 3อ 2ส ของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน กรณีศึกษาตำบลหินตก อำเภอร่อนพิบูลย์
จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารวิชาการ กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ, 15(3), 62-70.
อำนวย เนียมหมื่นไวย. (2561). ประสิทธิผลของโปรแกรมการพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรมสุขภาพ. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงาน
สาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 14(2), 78-92.
Goto, E., Ishikawa, H., Okuhara, T., & Kiuchi, T. Relationship of health literacy with utilization of health-care services in a general
Japanese population. Preventive medicine reports, 2019; 14, 100811.
Jordan, J. E., Buchbinder, R., & Osborne, R. H. (2010). Conceptualising Health Literacy from the Patient Perspective. Patient education
and counseling, 79(1), 36-42.
Mancuso, J. M. Assessment and measurement of health literacy: an integrative review of the literature. Nursing & health sciences 2009;
(1), 77-89.
World Health Organization. Health Promotion Glossary. Switzerland: 1998.Division of Health Promotion, Education and
Communications, Health Education and Health Promotion Unit.
