การดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุไทยพุทธในชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท :กรณีศึกษาบ้านนาโปร่ง ตำบลท่าเสา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This study was to examine the self-health care of Thai Buddhist elderly in suburban area,
Ban Na-Plong, tambon Tha-Sao, amphur Muang,Uttaradit province, Thailand. The structure interview
schedules were used for collecting data from 80 Buddhist elderly, 60 years and above. Content validity
testing by using experts and reliability testing by using Cronbach’s Alpha Coefficient was at .93 .The
interview guideline was used for those population. Quantitative data analysis were used, frequency,
percentage, mean, standard deviation.Content analysis was used for qualitative data.
The results showed that overall of self-health care of the elders were at a high level (µ = 3.95,
ó = 0.38 ) The highest score of dimension of self health care was arokaya (disease reduction) (µ =4.43,
ó = 0.57)at a highest level ,and the ranking were abayamuk (temptation) and emotion (µ = 4.40, ó =
0.77 and µ = 4.20, ó = 0.62 respectively) The lowest score of dimension was exercise at a medium
level (µ = 3.06, ó = 0.97) Moreover, the elders had opinion that they were owner of their self-health care
and should maintain for well-being. Suggestion: Sub-district Health Service Center and the relevant
authorities should accelerate the promotion of self-health care of the elderly to do the exercise continued
that appropriate for their age and context.
Article Details
Journal of Nursing and Health Science Research attribution-non-commercial 4.0 international (CC BY-NC 4.0). For more detail please visit https://creativecommons.org/licenses/by-nc/4.0/ . The ideas and opinions expressed in the Journal of Nursing and Health Science Research are those of the authors and not necessarily those of the editor .
References
2. จารี ศรีปาน. (2554) ศึกษาพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุ อำเภอหลังสวน จังหวัดชุมพร. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.6(2), 123-130
3. ธราธร ดวงแก้ว และหิรัญญา เดชอุดม. (2550). พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุ ตำบลโพรง-มะเดื่อ อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม. นครปฐม:คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
4. ธีระชัย พรหมคุณ, พจนีย์ เสงี่ยมจิตต์ และเสนอ ภิรมจิตรผ่อง. (2557). พฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุ จังหวัดศรีสะเกษ.วารสารวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพ. 7 (1),133-145.
5. ประภาพร มโนรัตน์, ประนอม โอทกานนท์ และถาวร มาต้น. (2553). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมสุขภาพครูก่อนเกษียณ. วารสารพยาบาลศาสตร์และสุขภาพ, 4(1), 73-83.
6. ประภาพร มโนรัตน์ และคณะ. (2558). การเห็นคุณค่าในตนเองของผู้สูงอายุไทยพุทธในเขตชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท:กรณีศึกษาบ้านนาโปร่งตำบลท่าเสา อำเภอเมือง จังหวัดอุตรดิตถ์.วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนีอุตรดิตถ์, 7(2), 46-60.
7. ประภาพร มโนรัตน์. (2556). ผู้สูงอายุที่อยู่ตามลำพัง: ผลกระทบและบทบาทสังคมกับการดูแล.วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี
อุตรดิตถ์, 5(2), 98-103.
8. วัชพลประสิทธิ์ ก้อนแก้ว. (2557). ศึกษาพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุที่อาศัยในเขตเทศบาลตำบลคลองตาหรุ อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี.วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
9. มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2555). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2555, กรุงเทพฯ: บริษัททีคิวพีจำกัด.
10. Bandura, A. (1961). Psychotherapy as a learning process. Psychological Bulletin, 58, 143- 159.
11. Ebersole, P. & Hess, P. (1998). Toward Healthy Aging: Human Needs and Nursing Response. (5th Edition). St. Louis: Mosby: 482-486.
12. Peddicord, K. (1991) Strategies for promoting stress reduction and relaxation. Nursing Clinics of North America,26: 867–874
