ผลของโปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจต่อแรงจูงใจ ความตั้งใจหยุดดื่ม และพฤติกรรมการดื่มสุราในผู้ที่มีปัญหาจากการดื่มสุรา ศูนย์บริการสาธารณสุขกล้วยม่วง ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง

ประดิษฐ์  ชัยชนะ; บดินทร์เดช  แก้วสุวรรณ; วาสนา  มั่งคั่ง

ผู้แต่ง

ประดิษฐ์ ชัยชนะ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเนชั่น
บดินทร์เดช แก้วสุวรรณ คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเนชั่น
วาสนา มั่งคั่ง คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเนชั่น

คำสำคัญ:

พฤติกรรมการดื่มสุรา, ความตั้งใจในการหยุดดื่มสุรา, โปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ, ผู้ที่มีปัญหาจากการดื่มสุรา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบหนึ่งกลุ่มวัดก่อนและหลัง เพื่อเปรียบเทียบคะแนนเฉลี่ยแรงจูงใจ ความตั้งใจในการหยุดดื่มสุรา และพฤติกรรมการดื่มสุรา ก่อนและหลังการได้รับโปรแกรมการบำบัดเพื่อเสริมสร้างแรงจูงใจ กลุ่มตัวอย่างเป็นบุคคลที่มีพฤติกรรมดื่มสุราระดับเสี่ยงและระดับอันตราย ซึ่งรับบริการที่ศูนย์บริการสาธารณสุขกล้วยม่วง ตำบลกล้วยแพะ อำเภอเมือง จังหวัดลำปาง จำนวน 25 คน ได้จากการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินแรงจูงใจ แบบประเมินความตั้งใจในการหยุดดื่มสุรา และแบบประเมินพฤติกรรมการดื่มสุราโดยผ่านการตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ .89 .92 และ .84 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา สถิติ Wilcoxon Signed Ranks Test และสถิติที
ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการได้รับโปรแกรม กลุ่มตัวอย่างมีระดับแรงจูงใจสูงขึ้น มีความตั้งใจในการหยุดดื่มสุรามากขึ้น และมีพฤติกรรมการดื่มสุราลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับน้อยกว่า .01 ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าโปรแกรมดังกล่าวช่วยเพิ่มแรงจูงใจ ความตั้งใจที่จะเลิกดื่ม และลดพฤติกรรมการดื่มในระยะสั้น ควรมีการติดตามผลในระยะยาว ในการดูประสิทธิภาพความคงอยู่ของโปรแกรม เพื่อสนับสนุนการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและส่งเสริมการเลิกดื่มสุราในชุมชน

เอกสารอ้างอิง

Alcohol Research Center. (2022). Alcohol consumption situation in Thailand 2021 [Report]. Alcohol Research Center, Epidemiology Unit, Faculty of Medicine, Prince of Songkla University.

Bualuang, T., Hengudomsap, P., & Chaisanadallas, J. (2018). Effects of a motivational enhancement program on intention to quit and drinking behaviors of at-risk male drinkers. Royal Thai Army Nursing Journal, 19(Special Issue), 104–115.

Cohen, J. (1988). Statistical Power Analysis for the Behavioral Sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.

Department of Disease Control, Ministry of Public Health. (2023). Annual report 2023 of the Division of Non-Communicable Diseases [Report]. Graphic & Design Publisher.

Frost, H., Campbell, P., Maxwell, M., O'Carroll, R. E., Dombrowski, S. U., Williams, B., & Pollock, A. (2018). Effectiveness of Motivational Interviewing on adult behavior change in health and social care settings: A systematic review of reviews. PLOS ONE, 13(10), Article e0204890. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0204890

Gmel, G., Holmes, J., & Studer, J. (2023). Alcohol and violence: A review of the evidence. Annual Review of Clinical Psychology, 19(1), 321–347.

Grekin, E. R., Beatty, J. R., McGoron, L., Kugler, K. C., McClure, J. B., Pop, D. E., & Ondersma, S. J. (2022). Testing the efficacy of motivational strategies, empathic reflections, and lifelike features in a computerized intervention for alcohol use: A factorial trial. Psychology of Addictive Behaviors, 36(5), 543–553.

Iamsaard, N., Somprasert, C., & Keowkingkeaw, S. (2017). Results of a motivational enhancement program on drinking behavior of alcohol-dependent persons. Journal of Psychiatric and Mental Health Nursing, 31(2), 45–52.

Jaimun, K., Wisutthipan, P., & Koetdee, S. (2023). Effects of a motivational enhancement therapy program on alcohol reduction in the community.Journal of Public Health Academic, 32(2), 45–58.

Jitpitaklert, W., Assanangkornchai, S., & Muekthong, A. (2021). Effectiveness of a culturally adapted motivational interviewing on drug use and sexual risk behaviors among female methamphetamine users in Thailand: A randomized controlled trial. Psychology of Addictive Behaviors, 35(6), 657–669.

Lampang Provincial Public Health Office. (2022). Report on health behavior survey of the population in Lampang Province, 2022.

Magill, M., Apodaca, T. R., Borsari, B., Gaume, J., Hoadley, A., Gordon, R. E., & Moyers, T. (2018). A meta-analysis of motivational interviewing process: Technical, relational,and conditional process models of change. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 86(2), 140–157.

Manthey, J., Hassan, S. A., Carr, S., Kilian, C., Kuitunen-Paul, S., & Rehm, J. (2021). The global burden of disease attributable to alcohol: A comparative risk assessment.The Lancet Global Health, 9(12), e1648–e1657.

Miller, W. R., & Rollnick, S. (2013). Motivational interviewing: Helping people change (3rd ed.). Guilford Press.

Nontarak, J., Rehm, J., Rovira, P., & Assanangkornchai, S. (2025). Alcohol-attributable deaths in Thai people from 2015 to 2021 using the comparative risk assessment approach. Alcohol, Clinical & Experimental Research, 49(1), 142–152. https://doi.org/10.1111/acer.15489

Prochaska, J. O., & DiClemente, C. C. (1982). Transtheoretical therapy: Toward a more integrative model of change. Psychotherapy: Theory, Research & Practice, 19(3), 276–288.

Saingam, D., Assanangkornchai, S., & Geater, A. F. (2013). The effect of brief motivational intervention on alcohol drinking frequency and amount among primary care attendees in southern Thailand. Journal of Substance Abuse Treatment, 45(1), 122–127.

Smedslund, G., Berg, R. C., Hammerstrom, K. T., Steiro, A., Leiknes, K. A., Dahl, H. M., & Karlsen, K. (2021). Motivational interviewing for substance abuse. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2011(5). CD008063. https://doi.org/10.1002/14651858.CD008063.pub2

Suanprung Hospital. (2022). Therapist manual: Motivational Enhancement Therapy (MET) program [Unpublished manuscript]. The Center for Kluay Muang Public Health Service. (2022). Preliminary report on individuals with alcohol consumption problems, Muang District, Lampang Province.