ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี

ผู้แต่ง

  • ณัฐชยาดา ทาทอง โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลศรีสุข อำเภอศรีณรงค์ จังหวัดสุรินทร์
  • อนุสรณ์ บุญทรง วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดอุบลราชธานี คณะสาธารณสุขศาสตร์และสหเวชศาสตร์ สถาบันพระบรมราชชนก
  • ณัฐธิดา โพธิ์สีมา โรงพยาบาลศรีณรงค์ จังหวัดสุรินทร์

คำสำคัญ:

พฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ , ผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม , การวิจัยแบบผสมผสาน

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ และสภาพปัญหาในการส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม เป็นการวิจัยแบบผสมผสานเชิงอธิบายเป็นลำดับ กลุ่มตัวอย่างเชิงปริมาณเป็นผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม จำนวน 238 คน สุ่มตัวอย่างแบบมีระบบ และกลุ่มตัวอย่างเชิงคุณภาพจำนวน 12 คน คัดเลือกแบบเจาะจง ประกอบด้วยผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน และเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบงานผู้สูงอายุ เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงและความเชื่อมั่น วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและการถดถอยโลจิสติกทวิ กำหนดระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการศึกษาพบว่า ผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคมมีความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพอยู่ในระดับมาก ร้อยละ 94.54, 97.48 และ 73.95 ตามลำดับ ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพ ได้แก่ ความรู้ (adjusted OR = 2.172, 95% CI = 1.377–3.425) และเพศหญิง (adjusted OR = 2.231, 95% CI = 1.187–4.191) ผลการสัมภาษณ์เชิงลึกพบว่า การสนับสนุนจากครอบครัว อสม. และ รพ.สต. เป็นกลไกสำคัญในการส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพ ขณะที่ผู้สูงอายุยังมีข้อจำกัดด้านการควบคุมปริมาณอาหาร การออกกำลังกายอย่างต่อเนื่อง และการดูแลสุขภาพช่องปาก ดังนั้น การพัฒนาความรอบรู้ด้านสุขภาพผ่าน อสม. และ รพ.สต. ควบคู่กับการสนับสนุนจากครอบครัว จะช่วยส่งเสริมพฤติกรรมสุขภาพและลดความเสี่ยงต่อภาวะพึ่งพิงในผู้สูงอายุได้

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร. การสำรวจประชากรสูงอายุในประเทศไทย พ.ศ. 2567 [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2568]. แหล่งข้อมูล: https://www.nso.go.th/nsoweb/storage/survey_detail/2025/20241209145003_27188.pdf.

กรมกิจการผู้สูงอายุ กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. คู่มือการดำเนินงานอาสาสมัครพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 15 มีนาคม 2568]. แหล่งข้อมูล:https://www.dop.go.th/download/knowledge/th1562921912-236_0.pdf.

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. ดูแลผู้สูงอายุอย่างไรให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 10 มีนาคม 2568]. แหล่งข้อมูล: https://prgroup.hss.moph.go.th/medias/article/5141-9-ด้านสำคัญ-ดูแลผู้สูงอายุอย่างไรให้มีคุณภาพชีวิตที่ดี.

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือการดำเนินงาน ตัวชี้วัดร้อยละของประชากรสูงอายุที่มีพฤติกรรมสุขภาพที่พึงประสงค์ [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 22 มีนาคม 2568]. แหล่งข้อมูล : https://skko.moph.go.th/dward/document_file/deformed/common_form_upload_file/20210114141604_885356500.pdf

กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. ระบบสารสนเทศสนับสนุนงานส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม [อินเตอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อ 5 มีนาคม 2568]. แหล่งข้อมูล : https://dashboard.anamai.moph.go.th/dashboard/elderlybehav?year=2025&kid=90.

Green LW, Kreuter MW. Health program planning: an educational and ecological approach. 4th ed. New York: Emily Barrosse; 2005.

Daniel WW, Chad CL. Biostatistics a foundation for analysis in the health Sciences. 10th ed. Hoboken: Wiley; 2013.

Bloom, B.S. Taxonomy of Education Objectives: The classification of education goal. New York : Longman; 1956.

Best JW. Research in education. 3rd ed. Englewood Cliffs (NJ): Prentice-Hall ; 1977.

จำเนียร จวงตระกูล, อรพินท์ บุญสิน, จารุกัญญา อุดานนท์, ลัดดาวัลย์ สำราญ. การวิเคราะห์ข้อมูลการวิจัยเชิงคุณภาพแบบการวิเคราะห์แก่นสาร: แนวทางปฏิบัติสำหรับนักวิจัยใหม่. วารสารสมาคมรัฐประศาสนศาสตร์แห่งประเทศไทย 2567; 6(2):15-29.

สุวัฒน์ ศิริแก่นทราย, มงคล นราศรี, นัชชา ยันติ,ธนูศิลป์ สลีอ่อน. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมการส่งเสริมความสุข 5 มิติของผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม อำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล 2569; 42(1):93-103.

บุญสิตา เอี่ยมละออ, พัฒนาวดี พัฒนถาบุตร. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ กลุ่มติดสังคม ตำบลช่องลม อำเภอลานกระบือ จังหวัดกำแพงเพชร. วารสารวิจัยสาธารณสุขและวิทยาศาสตร์สุขภาพ 2568;7(3):120-33.

กนกพร สมพร, ทัศพร ชูศักดิ์, พรรณี บัญชรหัตถกิจ, ธนูศิลป์ สลีอ่อน, นพดล ทองอร่าม. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุกลุ่มติดบ้าน จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารศาสตร์สาธารณสุขและนวัตกรรม 2566;3(3):93-106.

สิริประภา พลคำ, สุรเดช สำราญจิตต์. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลสุขภาพตนเองของผู้สูงอายุ ตำบลนางั่ว อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารเทคโนโลยีทางการแพทย์และสหเวชศาสตร์ 2568;1(2):1-14.

Suksatan W, Teravecharoenchai S, and Sarayuthpitak J. Determinants of the Health-Promoting Behaviors Among Community Dwelling Older Adults with Non-communicable Diseases During the Post-Covid-19 Era. Journal of Nursing and Midwifery Sciences. 2024;1(1):1-11.

วารินทร์ แผนเจริญ. ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตรับผิดชอบของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านวังยาว ตำบลดอนขุนห้วย อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี. วารสารสภาการสาธารณสุขชุมชน 2567;6(3):69-82.

Kalyoncuo S, and Kartin PT. The relationship between active aging and healthy lifestyle behaviors of individuals aged 65 years and older: A cross‐sectional study. Geriatric Nursing 2025;65:316-23.

Wu F, and Sheng Y. Social isolation and health-promoting behaviors among older adults living with different health statuses: A cross-sectional study. International Journal of Nursing Sciences. 2021;8(3):304-09.

Rababa M, Al-Ali N, and Shaman A. Health promoting behaviors and associated factors among older adults: a narrative review. Working with Older People. 2023; 27(4):335–48.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-30

รูปแบบการอ้างอิง

ทาทอง ณ., บุญทรง อ., & โพธิ์สีมา ณ. (2026). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพของผู้สูงอายุกลุ่มติดสังคม ตำบลเมืองศรีไค อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 9(2), 138–152. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jmpubu/article/view/289519

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความต้นฉบับ