The development of problem-solving therapy program for psychiatric patients with suicidal ideations and behaviors (PST-PPS)

Main Article Content

Akkaradech Klinpiboon, Ph.D.
Orapin Yodklang, M.N.S.
Vipada Kaanachai, N.S.
Jarunan Kamchompoo, M.N.S.
Sakon Bupahouse, N.S.


Objective: To develop and evaluate the problem-solving therapy program for psychiatric patients with suicidal ideations and behaviors (PST-PPS).

Methods: The research and development divided into two phases, the first phase was program development and the second phase was an evaluating its effectiveness among 34 psychiatric patients with suicidal thought or behaviors from Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital. The study design was one group, measure pre-and post-test results immediately, and within 1 and 3 months follow up. The instruments were PST-PSS treatment programs, problem-solving skills inventory (PSI), M.I.N.I.-suicidality. The data analyzed using repeated measure ANOVA. 

Results: The PST-PPS was an individual psychotherapy aimed to increase problem solving skill and decreased suicidal ideations and behaviors for psychiatric patients. The study showed that the average problem-solving score was increased from baseline, immediately after intervention, 1 and 3 months follow up, from 52.91 (95% CI=51.63-54.19) to 60.88 (95% CI=60.26-61.50), 62.29 (95% CI=61.54-63.04), and 62.58 (95% CI2=61.84-63.32), and the M.I.N.I.-suicidality score was decreased from 19.11 (95% CI=15.51-22.72) to 4.88 (95% CI=2.37-7.39), 2.55 (95% CI=1.71-3.40), and 2.44 (95% CI=1.59-3.29), respectively.

Conclusion: The PST-PPS was effective in enhance problem-solving skills and reduce thoughts and behaviors among psychiatric patients with suicidal ideations and behaviors, which should be considered as an optional suicide prevention intervention in outpatient psychiatric service.


Download data is not yet available.

Article Details

Original article
Author Biography

Akkaradech Klinpiboon, Ph.D., Khon Kaen Rajanagarindra Psychiatric Hospital

รองผู้อำนวยการและหัวหน้ากลุ่มภารกิจการพยาบาล โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์ กรมสุขภาพจิต


1. World Health Organization. Suicide data [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2018 [cited 2018 May 18]. Available from: prevention /suicide/suicideprevent/en

2. World Health Organization. Suicide data. [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2016 [cited 2018 Oct 15]. Available from: suicide/suicideprevent/en

3. Hawton, Saunders & O'Connor. Self-harm and suicide in adolescents. Lancet. 2012;379: 2373-82. doi:10.1016/S0140-6736(12)60322-5.

4. Sharifi V, Eaton WW, Wu LT, Roth KB, Burchett BM, Mojtabai R. Psychotic experiences and risk of death in the general population: 24-27 years follow-up of the Epidemiologic Catchment Area study. Br J Psychiatry. 2015;207:30–6. doi:10.1192/bjp.bp.113.143198.

5. Borges G, Benjet C, Orozco R, Medina-Mora ME, Menendez D. Alcohol, cannabis and other drugs and subsequent suicide ideation and attempt among young Mexicans. J Psychiatr Res. 2017;91:74–82. doi:10.1016/j.jpsychires.2017.02.025.

6. Moreira CA, Marinho M, Oliveira J, Sobreira G, Aleixo A. Suicide attempts and alcohol use disorder. European Psychiatry, 2015;30:521. doi:10.1016/S0924-9338(15)30409-0.

7. วินัย รอบคอบ, สมบัติ สกุลพรรณ์, หรรษา เศรษฐบุปผา. ภาวะซึมเศร้า พฤติกรรมการดื่มสุราและความเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตายของวัยรุ่น [Depression, alcohol drinking behaviors, and suicidal risks of adolescents]. พยาบาลสาร. 2561;45:144-158.

8. กรมสุขภาพจิต. รายงานจำนวนการฆ่าตัวตายของประเทศไทย 2560 [GIS Report 2560] [อินเทอรเน็ต]. นนทบุรี: กรมสุขภาพจิต; 2562 [สืบค้นเมื่อวันที่ 13 ธ.ค. 2561]. จาก:

9. สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. ภาวะสังคมไทยไตรมาสสองปี 2560 [Social situation and outlook 2560] [อินเทอร์เน็ต]. [สืบค้นเมื่อวันที่ 13 ธ.ค. 2561] จาก:รายงานภาวะสังคม%20Q2-2560_final_243.pdf

10. โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์. รายงานประจำปี 2561 โรงพยาบาลจิตเวชขอนแก่นราชนครินทร์. [Annual Report JVKK 2561]. ขอนแก่น: โรงพยาบาล; 2561.

11. Donker T, Calear A, Grant JB, Spijker B van, Fenton K, Hehir KK, et al. Suicide prevention in schizophrenia spectrum disorders and psychosis: a systematic review. BMC Psychol. 2013;1:6. doi:10.1186/2050-7283-1-6.

12. National Registry of Evidence‐Based Programs and Practices: NREPP. Problem-Solving Therapy (PST). Massachusetts: Suicide Prevention Resource Center; 2018 [cited 2018 Oct 15]. Available from:

13. Brown GK, Jager-Hyman S. Evidence-based psychotherapies for suicide prevention: future directions. Am J Prev Med. 2014;47(3 Suppl 2):S186-94. doi:10.1016/j.amepre.2014.06.008.

14. Beaudreau SA, Gould CE, Sakai E, Huh JWT. Problem-Solving Therapy. In: Pachana N. (eds) Encyclopedia of Geropsychology. Singapore: Springer. 2015.

15. Gask L. Problem-solving treatment for anxiety and depression: a practical guide. The British Journal of Psychiatry, 2006;189:287-8.

16. กิตติยา วงษ์ขันธ์. รูปแบบการวิจัยเชิงนวัตกรรม (R&D, D&D, AR, R2R) โครงการฝึกอบรม “สร้างนักวิจัยรุ่น” (ลูกไก่) รุ่นที่ 5 ปี 2560 [Innovative research patterns] [อินเทอรเน็ต]. อุบลราชธานี: คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี; 2560 [สืบค้นเมื่อวันที่ 10 ส.ค. 2561]. จาก:

17. D'Zurilla TJ, Nezu AM. Problem-solving therapy. In K.S. Dobson (Ed.), Handbook of cognitive-behavioral therapies. New York: Guilford Press; 2010. p. 197-225.

18. ดาราวรรณ ต๊ะปินตา, สมบัติ สกุลพรรณ์, สุวิท อินทอง. ผลของโปรแกรมการบำบัดด้วยการแก้ปัญหาต่อภาวะซึมเศร้าในผู้ป่วยโรคเรื้อรัง [Effect of problem solving therapy program on depression among chronically ill patients]. เชียงใหม่: สำนักงานคณะพยาบาลศาสตร์; 2556.

19. สุวดี ศรีวิเศษ, วัชนี หัตถพนม, สายชล ยุบลพันธ์, สโรชา บางแสง, อิงคฏา โคตรนารา. กลุ่มบำบัดโดยการแก้ปัญหาในผู้ป่วยที่มีภาวะซึมเศร้าและเสี่ยงต่อการฆ่าตัวตาย [Problem solving therapy group in patients with depressive symptoms and suicidal risk]. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 2556;21:98-109.

20. พันธุ์นภา กิตติรัตนไพบูลย์, มธุริน คำวงค์ปิน. ความตรงของเครื่องมือวินิจฉัยโรคทางจิตเวช Mini International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.) ฉบับภาษาไทย [The Validity of the Mini International Neuropsychiatric Interview (M.I.N.I.) - Thai Version]. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย. 2548:13;125-35.

21. Ajtay G, Bérdi M, Szilágyi S, Perczel FD. An effective method of therapy in suicide prevention: problem solving training in the clinical population. Psychiatr Hung. 2012;27:92-102.

22. Wenzel A, Gregory KB, Beck AT. Cognitive therapy for suicidal patients: scientific and clinical applications. Washington DC: American Psychological Association; 2009 [cited 2018 Oct 15]. Available from:

23. Gustavson KA, Alexopoulos GS, Niu GC, McCulloch C, Meade T, Areán PA. Problem-solving therapy reduces suicidal ideation in depressed older adults with executive dysfunction. Am J Geriatr Psychiatry. 2016;24:11-17. doi:10.1016/j.jagp.2015.07.010.

24. Eskin Me, Ertekin K. Demir H. Efficacy of a problem-solving therapy for depression and suicide potential in adolescents and young adults. Cognitive Therapy and Research. 2008;32:227-45.

25. Choi NG, Marti CN, Conwell Y. Effect of problem-solving therapy on depressed low-income homebound older adults' death/suicidal ideation and hopelessness. Suicide Life Threat Behav. 2016;46:323-36. doi:10.1111/sltb.12195.

26. Gibbs LM, Dombrovski AY, Morse J, Siegle GJ, Houck PR, Szanto K. When the solution is part of the problem: problem solving in elderly suicide attempters. Int J Geriatr Psychiatry. 2009;24:1396-404. doi:10.1002/gps.2276.

27. Crabb RM, Areán, PA. Problem-solving treatment for late-life depression. In P.A. Areán (Ed.), Treatment of late-life depression, anxiety, and substance abuse. Washington DC: American Psychological Association; 2015. p. 83–102.

28. D’Zurilla TJ, Nezu AM. Problem-solving therapy: a positive approach to clinical intervention. New York: Springer Publishing Company; 2007.

29. Kiosses DN, Alexopoulos GS. Problem solving therapy in the elderly. Curr Treat Options Psychiatry. 2014;1:15-26. doi:10.1007/s40501-013-0003-0.

30. Barnes SM, Monteith LL, Gerard GR, Hoffberg AS, Homaifar BY, Brenner LA. Problem-solving therapy for suicide prevention in veterans with moderate-to-severe traumatic brain injury. Rehabilitation psychology. 2017;62:600-8. doi:10.1037/rep0000154.