Developing a Model for Injury and Fatality Prevention from Road Accidents among Children and Youth in Sakon Nakhon Province
Keywords:
Road traffic accidents, Children and youth, Injury and fatality prevention, Sakon nakhon provinceAbstract
This study aimed to (1) examine the situation and risk factors of road traffic injuries and fatalities among children and youth in Sakon Nakhon Province, (2) develop an appropriate prevention model, and (3) evaluate its effectiveness. The research was conducted in three phases: situational analysis, participatory model development, and a trial implementation with 50 youths aged 15-24 years over an 8-week period. Research instruments comprised (1) a road safety survival knowledge test (CVI = 0.84, KR-20 = 0.84) and (2) a survival thinking skills assessment (CVI = 0.86, Cronbach's α = 0.88). Data were analyzed using descriptive statistics, paired t-tests, and content analysis.
The findings revealed that, in Phase 1, the 15-19 age group had the highest injury rate (3,000-3,500 per 100,000 population), with males being 3.28 times more likely to be injured than females. Most accidents (80-85%) involved motorcycles. Key risk factors for fatality were non-helmet use (OR = 3.68) and alcohol consumption prior to driving (OR = 2.34). In Phase 2, the “SKN-RTI Youth Model” was developed based on the Human Factors framework, comprising six core components: risk management, self-limitation awareness, situational awareness, decision-making skills, hazardous attitude modification, and stress and fatigue management. In Phase 3, the trial implementation demonstrated significant improvements: knowledge scores increased from 17.76 to 27.90 (p <0.001), and thinking skills scores increased from 38.42 to 54.28 (p <0.001). Notable behavioral changes included helmet use, situational assessment, avoidance of mobile phone use while driving, trip planning, and avoidance of alcohol consumption prior to driving. Participants reported the highest level of satisfaction with the model (Mean = 4.68 out of 5).
In conclusion, the SKN-RTI Youth Model demonstrated effectiveness in enhancing knowledge and thinking skills, and in reducing risky behaviors related to road safety among children and youth. The model can be appropriately adapted and scaled up for implementation in other areas.
References
World Health Organization. Global status report on road safety 2023 [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2023 [cited 2025 May 5]. Available from: https://www.who.int/publications/i/item/9789240086517
มูลนิธิไทยโรดส์. รายงานสถานการณ์อุบัติเหตุทางถนนของประเทศไทย ปี 2561-2564 [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิชาการเพื่อความปลอดภัยทางถนน; 2565 [เข้าถึงเมื่อ 5 พ.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://trso.thairoads.org/resources/9702
ศูนย์วิจัยอุบัติเหตุแห่งประเทศไทย, ฮอนด้า, ยามาฮ่า. โครงการสืบสวนสาเหตุการเกิดอุบัติเหตุของรถจักรยานยนต์ในเชิงลึก (โครงการวิจัยเพื่อเมืองไทยไร้อุบัติเหตุ): กรณีศึกษา 1,000 ราย ในช่วงปี 2559-2563 [อินเทอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยอุบัติเหตุแห่งประเทศไทย; 2564 [เข้าถึงเมื่อ 5 พ.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.tarc.or.th/research/142
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร. รายงานสถิติอุบัติเหตุทางถนนจังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2561-2565 [อินเทอร์เน็ต]. สกลนคร: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร; 2566 [เข้าถึงเมื่อ 10 ก.พ. 2567]. เข้าถึงได้จาก: https://www.snpho.go.th/
World Health Organization. Global plan for the decade of action for road safety 2021-2030 [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2021 [cited 2025 May 5]. Available from: https://www.who.int/publications/m/item/global-plan-for-the-decade-of-action-for-road-safety-2021-2030
สำนักระบาดวิทยา. รายงานเฝ้าระวังอุบัติเหตุทางถนนประเทศไทย ปี 2566. กรุงเทพฯ: กรมควบคุมโรค; 2566.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร. รายงานข้อมูลผู้บาดเจ็บจากอุบัติเหตุ ทางถนน จังหวัดสกลนคร พ.ศ. 2561-2565 จากฐานข้อมูล 43 แฟ้ม (IS online/PHER Accident plus), บริษัทกลางคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ และสถานีตำรวจภูธรจังหวัดสกลนคร [อินเทอร์เน็ต]. สกลนคร: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสกลนคร; 2566 [เข้าถึงเมื่อ 10 ก.พ.2567]. เข้าถึงได้จาก: https://connect.moph.go.th/pher-plus/#/login
Kemmis S, McTaggart R. The action research planner. 3rd ed. Victoria: Deakin University; 1988.
Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner A. G*Power 3: A flexible statistical Power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behav Res Methods. 2007; 39(2): 175-91.
Wickens CD, Lee JD, Liu Y, Becker SM. An introduction to Human factors engineering. 2nd ed. Upper Saddle River: Pearson Prentice Hall; 2004.
สุวรรณ ภู่เต็ง. ทักษะคิด ฝ่าวิกฤตอุบัติเหตุทางถนน. กรุงเทพฯ: มติชน; 2562.
Reason J. Swiss cheese model of accident causation. Cogn Technol Work. 2000; 2(3): 139-49.
Shappell SA, Wiegmann DA. The Human factors Analysis and Classification System (HFACS). Aviat Space Environ Med. 2012; 83(7): 1135-43.
Fuller R. Driver training and assessment: Implications of the task-difficulty homeostasis model. Journal of the Australasian College of Road Safety. 2011; 22(4): 35-40.
Hatfield J, Fernandes R, Faunce G, Job RF. An implicit non-self-report measure of attitudes to speeding: development and validation. Accid Anal Prev. 2008; 40(2): 616-27.
Endsley, M.R. Toward a theory of situation awareness in dynamic systems. Human factors. 1995; 37(1): 32-64.
Horswill MS, McKenna FP. Drivers’ hazard perception ability: situation awareness on the road. In: Banbury S, Tremblay S, editors. A cognitive approach to situation awareness: theory and application. Aldershot: Ashgate; 2004. p. 155-75.
Underwood G. Visual attention and the transition from novice to advanced driver. Ergonomics. 2007; 50(8): 1235-49.
Lewin K. Action research and minority problems. J Soc Issues. 1946; 2(4): 34-46.
World Health Organization. Save LIVES: a road safety technical package. Geneva: World Health Organization; 2018.
Checkoway B, Richards-Schuster K. Youth participation in community evaluation research. Am J Eval. 2003; 24(1): 21-33.
Patton GC, Sawyer SM, Santelli JS, Ross DA, Afifi R, Allen NB, et al. Our future: a Lancet commission on adolescent health and wellbeing. Lancet. 2016; 387(10036): 2423-78.
McDonald CC, Curry AE, Kandadai V, Winston FK, Schmidt JD. Comparison of teen driver crash rates before and after implementation of the teen driving plan. Accid Anal Prev. 2015; 81: 67-73.
Ajzen I. The Theory of Planned behavior. Organ Behav Hum Decis Process. 1991; 50(2): 179-211.
Forward SE. The theory of planned behaviour: The role of descriptive norms and past behaviour in the prediction of drivers’ intentions to violate. Transp Res Part F Traffic Psychol Behav. 2009; 12(3): 198-207.
Berk LE. Development Through the Lifespan. 6th ed. Boston: Pearson; 2017.
Romano E, Kelley-Baker T, Lacey JH. The effects of a brief education program on teens’ attitudes toward traffic safety. J Safety Res. 2018; 66: 125-30.
Weinstein ND. Effects of personal experience on self-protective behavior. Psychol Bull. 1989; 105(1): 31-50.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Health Science and Community Public Health
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพและการสาธารณสุขชุมชน (Journal of Health Science and Community Public Health)
ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับวิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธรจังหวัดขอนแก่น และคณาจารย์ท่านอื่นๆในวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
