การศึกษาความเหนื่อยหน่ายในการทำงานของบุคลากรสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะความเหนื่อยหน่ายในการทำงาน (Job Burnout) ของบุคลากรสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง ซึ่งบุคลากรสถาบันป้องกันควบคุมโรคเขตเมือง นั้นเป็นกลุ่มบุคลากรที่มีบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนภารกิจด้านการเฝ้าระวังและควบคุมโรค การสูญเสียบุคลากรที่มีประสบการณ์สูงจากการลาออก การย้าย หรือการโอนย้าย ส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพและความมั่นคงขององค์กรในระยะยาว การเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างบุคลากรสถาบันฯ พบว่า ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 87.76 อยู่ในช่วงวัย Gen Y ร้อยละ 60.00 และมีอายุราชการ 1-5 ปี ร้อยละ 52.38 ซึ่งสะท้อนถึงกลุ่มวัยทำงานช่วงกลางที่ยังอยู่ในช่วงสร้างประสบการณ์ ผลการประเมินภาวะเหนื่อยหน่ายจากแบบสอบถามพบว่า ในมิติความอ่อนล้าทางอารมณ์ (Emotional Exhaustion) ส่วนใหญ่มีระดับต่ำ ร้อยละ 50.48 แต่ยังมีร้อยละ 25.71 อยู่ในระดับสูง ส่วนมิติการลดความเป็นบุคคล (Depersonalization) พบว่าผู้ตอบทั้งหมดอยู่ในระดับสูง
ร้อยละ 100.00 และมิติความสำเร็จส่วนบุคคล(Personal Accomplishment) มากกว่าครึ่งหนึ่ง ร้อยละ 56.19 อยู่ในระดับต่ำ ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นถึงความเสี่ยงต่อภาวะหมดไฟในการทำงานของบุคลากร โดยเฉพาะในด้านการลดความเป็นบุคคลและความรู้สึกไม่ประสบความสำเร็จในงาน ซึ่งอาจส่งผลต่อประสิทธิภาพและความคงอยู่ของบุคลากรในองค์กร การดำเนินมาตรการส่งเสริมสุขภาวะจิตใจ การสนับสนุนจากเพื่อนร่วมงาน และการสร้างสมดุลระหว่างชีวิตและการทำงานจึงมีความจำเป็นต่อการป้องกันและลดความเหนื่อยหน่ายในงาน