ผลของโปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อการส่งเสริมความฉลาดทางสังคมในวัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้า
คำสำคัญ:
โปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม, ความฉลาดทางสังคม, ภาวะซึมเศร้า, วัยรุ่นบทคัดย่อ
บทนำ: ภาวะซึมเศร้านับเป็นหนึ่งในปัญหาสำคัญที่เกิดกับวัยรุ่นในปัจจุบัน มีผลให้สูญเสียปีสุขภาวะและรุนแรงไปจนถึงการฆ่าตัวตาย การให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อพัฒนาความฉลาดทางสังคมให้วัยรุ่นมีความสามารถในการปรับตัว อาจช่วยลดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่นได้
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อความฉลาดทางสังคมและภาวะซึมเศร้าของวัยรุ่น
วิธีการศึกษา: เป็นการวิจัยกึ่งทดลองแบบศึกษาสองกลุ่มวัดก่อนหลัง กลุ่มตัวอย่างเป็นวัยรุ่นที่มีภาวะซึมเศร้า แบ่งออกเป็นกลุ่มควบคุมซึ่งได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองที่ได้รับโปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่มซึ่งมี CVI 0.95 กลุ่มละ 20 คน สุ่มเข้ากลุ่มโดยการจับฉลาก ประเมินความฉลาดทางสังคม และภาวะซึมเศร้าก่อนและหลังการทดลอง วิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนาและ t-test
ผลการศึกษา: ความฉลาดทางสังคมและภาวะซึมเศร้าก่อนการทดลองในกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ไม่แตกต่างกันทางสถิติ (p > .05) ภายหลังการทดลองทั้งกลุ่มที่ได้รับโปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่มและกลุ่มที่ได้รับการพยาบาลตามปกติมีความฉลาดทางสังคมและภาวะซึมเศร้าแตกต่างจากก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) และความฉลาดทางสังคมและภาวะซึมเศร้าหลังการทดลองของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05)
สรุป: โปรแกรมให้คำปรึกษาแบบกลุ่มมีผลต่อคะแนนความฉลาดทางสังคมที่เพิ่มขึ้นและช่วยลดภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization (WHO). Health for the world’s adolescents: a second chance in the second decade [Internet]. Geneva: WHO; 2018. [Access 22 Feb 2023]. Available from: https://iris.who.int/bitstream/handle/10665/112750/WHO_FWC_MCA_14.05_eng.pdf?sequence=1
วิมลวรรณ ปัญญาว่อง, รัตนศักดิ์ สันติธาดากุล, โชษิตา ภาวสุทธิไพศิฐ. ความชุกของภาวะซึมเศร้าและความเสี่ยงฆ่าตัวตายในวัยรุ่นไทย: การสำรวจโรงเรียนใน 13 เขตสุขภาพ. วารสารสุขภาพจิตแห่งประเทศไทย; 2563; 28(2):136-49.
มาโนช หล่อตระกูล, ปราโมทย์ สุคนิชย์ (บรรณาธิการ). จิตเวชศาสตร์ รามาธิบดี. พิมพ์ครั้งที่ 4. กรุงเทพฯ : ภาควิชาจิตเวชศาสตร์ คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล; 2558.
ดวงใจ วัฒนสินธ์. การป้องกันภาวะซึมเศร้าในวัยรุ่น: จากหลักฐานเชิงประจักษ์สู่การปฏิบัติ. วารสารคณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา; 2559; 24(1):1-12.
Goleman, Danial. Social Intelligence: The New Science of Human Relationship. New York: Arrow; 2006.
นันทภัค ชนะพันธ์. ผู้ป่วยโรคซึมเศร้า: บทบาทพยาบาลในการดูแลเพื่อส่งเสริมการดูแลตนเองของผู้ป่วย. วารสารพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2563; 32(1):75-88.
Karl Albrecht. Social intelligence: The new science of success. San Francisco: A Wiley Imprint; 2006.
รัตน์ศิริ ทาโต. การวิจัยทางพยาบาลศาสตร์ : แนวคิดสู่การประยุกต์ใช้ (ฉบับปรับปรุง). กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2561.
อุมาพร ตรังคสมบัติ. ความรุนแรงในวัยรุ่นไทย : รายงานการทบทวนองค์ความรู้และข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย.กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก; 2540.
ทัชชา สุริโย. ผลของโปรแกรมการให้คำปรึกษากลุ่มที่มีต่อการเสริมสร้างความฉลาดทางสังคมในวัยรุ่นกลุ่มเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้า. [วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ; 2559.
กาญจน์กมล สุวิทยารัตน์. การศึกษาและพัฒนาความฉลาดทางสังคมของนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาภาคใต้. สุทธิปริทัศน์. [อินเตอร์เน็ต]. 2557 [เข้าถึงเมื่อ 15 ตุลาคม 2566]; 28: 129-51. เข้าถึงได้จาก :https://so05.tci-ijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/download/244887/166466/848223
Kosmitzki C, John OP. The implicit use of explicit conceptions of social intelligence. Personality and Individual Differences. 1993;15(1):11-23.
Cherry, Kendra. Understanding Erikson's Stages of Psychosocial Development [Internet]. USA: Verywell Mind, 2020. [20 March 2023]; Available from: https://www.verywellmind.com/erik-eriksons-stages-of-psychosocial-development-2795740#citation-3
ขวัญใจ ฤทธิ์คำ. โปรแกรมการปรึกษาแบบบูรณาการที่มีต่อการกำกับอารมณ์ของนิสิตระดับปริญญาตรีที่มีภาวะซึมเศร้า [วิทยานิพนธ์]. ปทุมธานี: มหาวิทยาลัย ศรีนครินทรวิโรฒ; 2563.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2023 โรงพยาบาลหัวหิน

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารหัวหินเวชสาร เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลหัวหิน
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารหัวหินเวชสาร ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
