ปัจจัยที่มีผลต่อการเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง ในโรงพยาบาลหัวหิน

บทคัดย่อ

บทนำ: ภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังเป็นภาวะเจ็บป่วยที่เป็นปัญหาสำคัญของทุกประเทศทั่วโลก ในปัจจุบันปริมาณของผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ การวินิจฉัยถึงสาเหตุของหัวใจล้มเหลวจึงมีความสำคัญ เพื่อให้ผู้ป่วยได้รับการรักษาที่ถูกต้องและเหมาะสม

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังของโรงพยาบาลหัวหิน

วิธีการศึกษา: การศึกษาเชิงวิเคราะห์แบบเก็บข้อมูลย้อนหลัง โดยเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนของผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังที่เข้ารับการนอนโรงพยาบาลในหอผู้ป่วยวิกฤติโรคหัวใจและหอผู้ป่วยสามัญแผนกอายุรกรรม โรงพยาบาลหัวหิน ในระหว่างวันที่ 1 มกราคม 2563 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2565 เป็นระยะเวลา 3 ปี เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบบันทึกข้อมูลเวชระเบียนของผู้ป่วยทุกรายที่เข้ารับการรักษาที่หอผู้ป่วยวิกฤติโรคหัวใจและหอผู้ป่วยสามัญแผนกอายุรกรรม โดยผู้ป่วยจะต้องมีการนอนโรงพยาบาลร่วมกับได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง นำเสนอข้อมูลเป็นจำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อการนอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวเรื้อรังด้วยการวิเคราะห์ Independent t-test และ Chi-square test รวมถึงการวิเคราะห์ข้อมูล Univariate analysis และ Multivariate analysis ด้วยการวิเคราะห์สถิติ Binary logistic regression

ผลการศึกษา: จำนวนผู้ป่วยทั้งหมด 405 ราย อัตราการเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรังอยู่ที่ ร้อยละ 24.2 และพบว่าการมีโรคหัวใจขาดเลือด การมีภาวะลิ้นหัวใจรั่วเฉียบพลัน การควบคุมปริมาณน้ำและเกลือในอาหารไม่เพียงพอ การมีภาวะทุพโภชนาการ (ภาวะขาดโปรตีนแอลบูมินในเลือด) และการใช้ SGLT2 inhibitor มีผลต่อการเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p=0.041, p=0.039, p=0.034, p=0.026 และ p=0.030 ตามลำดับ) ส่วนเพศ โรคประจำตัว การสูบบุหรี่ การดื่มแอลกอฮอล์หรือการใช้แอมเฟตามีน ประเภทการทำงานของกล้ามเนื้อหัวใจ ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ กลไกการไหลเวียนของเลือดผิดปกติเฉียบพลัน โรคติดเชื้อ โรคโลหิตจาง โรคปอดเรื้อรัง ยาต่างๆ และความผิดปกติทางฮอร์โมน พบว่าไม่มีผลต่อการนอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง

สรุป: ผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวจำนวนมากต้องกลับเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำ จากการศึกษานี้พบว่าปัจจัยที่มีผลมีหลายปัจจัย ดังนั้นแพทย์และบุคลากรที่เกี่ยวข้องควรตระหนักถึงการให้ความรู้ในเรื่องของการดูแลตนเองของผู้ป่วย และให้การรักษาที่ครอบคลุม เพื่อป้องกันการกลับเข้านอนโรงพยาบาลซ้ำของผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลวเรื้อรัง