ผลของโปรแกรมเสริมพลังอำนาจผู้ดูแลต่อความสามารถในการดูแลเด็ก
-เสริมพลังอำนาจการดูแลเด็ก
คำสำคัญ:
พลังอำนาจ, ผู้ดูแลเด็ก, ความสามารถ, เด็กที่มีการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างบทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมพลังอำนาจผู้ดูแลต่อความสามารถในการดูแลเด็กที่มีการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม เป็นผู้ดูแลเด็กที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม1โรงพยาบาลจำนวน 60 ราย ตั้งแต่เดือนเมษายน ถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2562 โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 รายและกลุ่มควบคุม 30 ราย กลุ่มควบคุมได้รับการดูแลตามปกติ กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมพลังอำนาจที่พัฒนาตามแนวคิดของกิบสัน (Gibson,1991)ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ 1) การค้นพบสภาพการณ์จริง 2) การสะท้อนความคิดอย่างมีวิจารณญาณ 3) การตัดสินใจเลือกวิธีปฏิบัติกิจกรรมที่เหมาะสมและลงมือปฏิบัติ และ 4) การคงไว้ซึ่งการปฏิบัติที่มีประสิทธิภาพ เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถามความสามารถของผู้ดูแลเด็กที่มีการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างมีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา Independent t- test และ paired t-test
ผลการวิจัย พบว่าหลังทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความสามารถในการดูแลเด็กที่มีการติดเชื้อทางเดินหายใจส่วนล่างเฉียบพลันสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t58= 4.704, p-value < .001) จากผลการวิจัยเสนอแนะว่า พยาบาลควรนำโปรแกรมเสริมสร้างพลังอำนาจไปประยุกต์ใช้ เพื่อช่วยให้ผู้ดูแลเด็กมีความสามารถและปฏิบัติกิจกรรมการดูแลเพิ่มมากขึ้น
เอกสารอ้างอิง
2. โรงพยาบาลชลบุรี.งานเวชระเบียนและสถิติ.รายงานประจำปีโรงพยาบาลชลบุรีประจำปี2560.ชลบุรี : โรงพยาบาล,2560.
3. Klossner, NJ.,& Hatfield NT. Introductory maternity & pediatric nursing.2nd ed. China: Lippincott Williams & Wilkins; 2010.
4. Hockenberry M J., & Wilson D. Wong’s essentials of pediatric nursing. 8th ed. St. Louis, MO: Elsevier Mosby; 2009.
5. ธัญญภรณ์ อริยฤทธิ์ และขนิษฐา อินธิบาล. ประเมินการควบคุมโรคติดเชื้อเฉียบพลันทางเดินหายใจในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ระดับชุมชนในจังหวัดราชบุรี นครปฐม และกาญจนบุรี.วารสารควบคุมโรค, 2547; 30: 409-16.
6. ณัฎฐินี ปัณฑวังกูร. ความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้เกี่ยวกับโรคติดเชื้อระบบหายใจเฉียบพลันกับพฤติกรรมของมารดาในการดูแลบุตร.[วิทยานิพนธ์]. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยารามคำแหง; 2551.
7. โรงพยาบาลชลบุรี. รายงานกิจกรรมการพัฒนาคุณภาพการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคติดเชื้อเฉียบพลันระบบหายใจหอผู้ป่วยกุมารเวชกรรม1.ชลบุรี : โรงพยาบาล,2560.
8. ปาริชาติ บัวหลวง.ผลของการเสริมสร้างพลังอำนาจของมารดาต่อความเครียดและการแสดงบทบาทมารดาในการดูแลทารกเกิดก่อนกำหนดที่มีภาวะวิกฤต.[วิทยานิพนธ์]. ขอนแก่น:มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.
9. Melnyk BM., et al. Reducing premature infants’ length of stay and improving parents’ mentalhealth outcomes with the Creating Opportunities for Parent Empowerment (COPE) neonatal intensive care unit program: A randomized controlled trial. Pediatrics; 2006.p. e1414-27.
10. GibsonCH. A concept analysis of empowerment. [Journal of Advanced Nursing].1991.(16): p.354-61.
11. Orem DE. Nursing Concepts of practice. 4thed.St. Louis: Mosby-Year Book Inc;1991.
12. นาถอนงค์ บำรุงชน,พนิดา รัตนไพโรจน์, และจารุวรรณ ประดา.การพัฒนาโปรแกรมเสริมพลังอำนาจผู้ดูแลผู้บกพร่องทางพัฒนาการและสติปัญญา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและสุขภาพจิต.2557; 28: 125-40.
13. สิริมา ชุ่มศรี. ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจผู้ดูแลเด็กต่อความสามารถและความรู้สึกเป็นภาระในการดูแลเด็กสมองพิการ. [วิทยานิพนธ์].ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2557.
14. Cohen, J. Statistical power analysis for the behavioral sciences. 2nd Ed. New York: Academic. 1988.
15. Polit D.F, and Beck, C.T.Research in Nursing Generating and Assessing Evidence for Nursing Practice (10thed). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins.2017.
16. พัชรินทร์ น้อยอำมาตย์.ผลของการพยาบาลระบบสนับสนุนและให้ความรู้ต่อพฤติกรรมของบิดามารดาในการดูแลเด็กโรคปอดอักเสบ.[วิทยานิพนธ์].ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2557.
17. รุ่งนพนันท์ เขียวสุประเสริฐ .ผลของโปรแกรมการเสริมสร้างพลังอำนาจมารดาต่อความสามารถของมารดาในการดูแลทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อยมากในหอผู้ป่วยหนักทารกแรกเกิด. [วิทยานิพนธ์].ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2555.
18.มณีพร ภิญโญ. ผลของโปรแกรมเสริมพลังอำนาจต่อการรับรู้สมรรถนะในการดูแลตนเองของเด็กวัยเรียนโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่ได้รับการรักษาด้วยยาเคมีบำบัด. [วิทยานิพนธ์].ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา; 2561.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารหัวหินเวชสาร เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลหัวหิน
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารหัวหินเวชสาร ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
