การพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บหลายระบบ
บาดเจ็บหลายระบบ
คำสำคัญ:
การบาดเจ็บหลายระบบ, สมรรถนะด้านการพยาบาลผู้ป่วยด้านศัลยกรรมอุบัติเหตุ, การประเมินผู้ป่วยบาดเจ็บ, ข้อวินิจฉัยการพยาบาลบทคัดย่อ
การบาดเจ็บหลายระบบเป็นการเกิดอุบัติเหตุที่มีผลกระทบต่อร่างกายหลายแห่งของผู้ป่วย หรือหลายระบบในเวลาเดียวกัน ทำให้เกิดความยุ่งยากซับซ้อนในการคัดกรองอาการแรกรับ เพื่อวินิจฉัยการพยาบาลและรายงานแพทย์ ตลอดจนการติดตามดูแลผู้ป่วยในระยะรักษา ผ่าตัด และระยะพักฟื้นในหอผู้ป่วยศัลยกรรมอุบัติเหตุ และหากการวินิจฉัยการพยาบาลล่าช้าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ผู้ป่วยเสียชีวิตได้ในเวลาอันรวดเร็ว จากการเสียเลือดอย่างรุนแรง อาจมีทางเดินหายใจอุดกั้น หรือการหายใจไม่มีประสิทธิภาพ สมองได้รับการบาดเจ็บรุนแรง เป้าหมายในการช่วยเหลือผู้ที่ได้รับบาดเจ็บหลายระบบ คือ การช่วยให้ผู้ป่วยรอดชีวิต ซึ่งต้องทำการคัดกรองอาการโดยเร็วที่สุดและมีประสิทธิภาพ เพื่อวินิจฉัยการพยาบาลและรายงานแพทย์เพื่อทำหัตถการ และทำการผ่าตัดอย่างเร่งด่วน ซึ่งหากเกิดความล่าช้าจากการวินิจฉัยการพยาบาลผิดพลาด จะทำให้ผู้ป่วยมีความเสี่ยงต่อการสูญเสียหน้าที่ของร่างกาย และเป็นสาเหตุสำคัญของความพิการและเสียชีวิต พยาบาลซึ่งเป็นบุคลากรทางการแพทย์ที่เป็นผู้ดูแลผู้ป่วยอย่างใกล้ชิดตั้งแต่แรกรับ จนถึงการดูแลในระยะพักฟื้นหลังผ่าตัดในหอผู้ป่วยศัลยกรรมอุบัติเหตุ ดังนั้นพยาบาลจึงมีบทบาทสำคัญในการรักษาพยาบาล และต้องมีสมรรถนะด้านการพยาบาลผู้ป่วยด้านศัลยกรรมอุบัติเหตุ ที่เข้าใจถึงพยาธิสภาพของโรค การดำเนินของโรค ภาวะแทรกซ้อนที่สำคัญ และจะต้องเป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการประเมินผู้ป่วยบาดเจ็บหลายระบบ เพื่อเป็นข้อมูลในการตัดสินใจให้การช่วยเหลือผู้ป่วยได้ทันเวลา และสามารถกำหนดข้อวินิจฉัยการพยาบาลได้อย่างถูกต้องและครอบคลุม
เอกสารอ้างอิง
https://www.bbc.com/thai/international
2. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และสารสนเทศ. สำนักงานเขตสุขภาพที่ 6. รายงานประจำปี; 2561.
3. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสมุทรปราการ. เอกสารประกอบการตรวจราชการและนิเทศงานกรณีปกติ กระทรวงสาธารณสุข
จังหวัดสมุทรปราการ รอบที่ 1 ประจำปีงบประมาณ; 2561.
4. กลุ่มงานยุทธศาสตร์และสารสนเทศ โรงพยาบาลสมุทรปราการ.รายงานสถิติประจำปี; 2561.
5. Butcher NE, Balogh ZJ. Update on the definition of polytrauma. EJTES 2014; 40(2): 107–11.
6. ปรีชา ศิริทองถาวร, เรวัต ชุณหสุวรรณ, กฤษณ์ แก้วโรจน์, อนันต์ ตัณมุขยกุล. ศัลยศาสตร์อุบัติเหตุ 13. กรุงเทพมหานคร :
เรือนแก้วการพิมพ์ว; 2547.
7. วิจิตรา กุสุมภ์ และคณะ. การพยาบาลผู้ป่วยวิกฤตแบบองค์รวม. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคลสหประชาพาณิชย์; 2556.
8. สุนิดา อรรถนุชิต, วิภา แซ่เซี้ย และ ประณีต ส่งวัฒนา. การพัฒนาและประเมินแนวปฏิบัติ ทางคลินิกในการประเมินสภาพแรกรับผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บหลายระบบที่เข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยอุบัติเหตุ. ว.มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์. 2553;2 2: 16-28.
9. Fan JY. Effect of backrest position on intracranial pressure and cerebral perfusion pressure in individuals with brain injury: a systemic review. JNN 2004; 36(5): 278-88.
10. สวิง ปันจัยสีห์, นครชัย เผื่อนปฐม, กุลพัฒน์ วีรสาร. แนวทางเวชปฏิบัติกรณีสมองบาดเจ็บ.นนทบุรี: ธนาเพลส; 2556.
11. สถาบันประสาทวิทยา.แนวทางการพยาบาลผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองสำหรับพยาบาลทั่วไป. กรุงเทพฯ: สถาบันประสาทวิทยา; 2554.
12. Sadoughi A, Rybinnik I & Cohen R. Measurement and management of increased intracranial pressure. BMJ Open 2013; 6: 56-65.
13. American College of Surgeons[Internet]. 2018. [cited 2018 JUNE 1]. Available from:https://bulletin.facs.org/2018/06/atls-10th-edition-offers-new-insights-into-managing-trauma-patients/
14. นวลทิพย์ ธีระเดชากุล, นุชศรา พรมชัย และ นงลักษณ์ พลแสน. ประสิทธิผลการพัฒนาการดูแลผู้ป่วยได้รับบาดเจ็บหลายระบบด้วย Multiple Injury Nursing Management Guideline. ว.การแพทย์โรงพยาบาลศรีสะเกษ สุรินทร์ บุรีรัมย์. 2561;33: 165-77.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารหัวหินเวชสาร เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลหัวหิน
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารหัวหินเวชสาร ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
