ความคลาดเคลื่อนทางยาผู้ป่วยใน โรงพยาบาลบางสะพาน ประจวบคีรีขันธ์
คำสำคัญ:
ความคลาดเคลื่อนทางยา, งานเภสัชกรรมผู้ป่วยในบทคัดย่อ
งานวิจัยเชิงผสมผสานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคลาดเคลื่อนการจ่ายยา และสาเหตุความคลาดเคลื่อนการจ่ายยาผู้ป่วยใน โรงพยาบาลบางสะพาน ประจวบคีรีขันธ์ ประชากรคือแบบรายงานอุบัติการณ์ความคลาดเคลื่อนทางยา โรงพยาบาลบางสะพาน จำนวน 160 ใบ ตั้งแต่ 1 มกราคม – 31 ธันวาคม 2560 และเภสัชกร 8 คนที่ปฏิบัติงานจ่ายยาผู้ป่วยในเพื่อใช้ในการสัมภาษณ์หาสาเหตุของความคลาดเคลื่อนทางยา วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ความถี่ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานวิเคราะห์เนื้อหาจากการสัมภาษณ์ด้วยการวิเคราะห์ Content analysis ผลการศึกษาพบว่าอัตราความคลาดเคลื่อนการจ่ายยาเป็น 4.00 ครั้งต่อ 1,000 วันนอน (160 ครั้ง 40,000 วันนอน) ความรุนแรงระดับ B พบมากที่สุด ร้อยละ 60.00 ของความคลาดเคลื่อนการจ่ายยาทั้งหมด ประเภทของความคลาดเคลื่อนการจ่ายยาพบมากตามลำดับ ได้แก่ จ่ายยาผิดรูปแบบ ร้อยละ 30.00 จ่ายยาผิดชนิด ร้อยละ 20.00 จ่ายยาผิดความแรงและพิมพ์ฉลากยาผิด ร้อยละ 10.00 ปัจจัยที่เป็นสาเหตุความคลาดเคลื่อนพบมากคือ ลายมือแพทย์อ่านยากหรือไม่ชัดเจน ภาระงานมากเกินกว่าอัตรากำลัง มีชื่อหรือลักษณะของยาใกล้เคียงกัน การมาเร่งรับยาของผู้ช่วยเหลือคนไข้หรือพยาบาล การทบทวนใบสั่งยาผิดพลาด และการสื่อสารผิดพลาด ตามลำดับจากผลการวิจัยที่ได้ควรนำไปวางระบบเพื่อป้องกันการเกิดความคลาดเคลื่อนซ้ำ เช่น การจัดการยา LASA การเพิ่มบุคลากรในกระบวนงานบริการผู้ป่วยใน การประสานงานกับแพทย์และพยาบาลเมื่อพบใบสั่งยาที่อ่านลายมือแพทย์ไม่ชัดเจนและการสร้างสมาธิในการทำงาน
เอกสารอ้างอิง
ชมพูนุท พัฒนจักร ความคลาดเคลื่อนการจ่ายยาให้แก่ผู้ป่วยในโรงพยาบาลมหาสารคาม. เภสัชกรรมโรงพยาบาล.
อัมพร คงทวีเลิศ (2550). ความคลาดเคลื่อนของงานบริการจ่ายยา โรงพยาบาลสุโขทัย .วารสารวิชาการแพทย์เขต 11. ปีที่ 21 ฉบับที่ 4(ต.ค.-ธ.ค. 2550) : 108-110.
ยุพา วิภาสวัชรโยธิน มาศรินทร์ ธรรมสิทธิ์บูรณ์ การศึกษาความคลาดเคลื่อนทางยาในโรงพยาบาลชุมพรเขตอุดมศักดิ์. วารสารเภสัชกรรมคลินิก. 15
(2551) : 151-
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารหัวหินเวชสาร เป็นลิขสิทธิ์ของโรงพยาบาลหัวหิน
บทความที่ลงพิมพ์ใน วารสารหัวหินเวชสาร ถือว่าเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียนคณะบรรณาธิการไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
