ผลของระยะเวลาการเก็บรักษา ต่อปริมาณสารไซรินจินในยาต้มบอระเพ็ด

บทคัดย่อ

ตำรับยารักษาเบาหวานของโรงพยาบาลการแพทย์แผนไทยสกลนคร หลวงปู่แฟ๊บ สุภัทโท อยู่ในรูปแบบยาต้มมีบอระเพ็ดเป็นสมุนไพรที่เป็นส่วนประกอบหลัก โดยเถาบอระเพ็ดมีสารไซรินจินเป็นสารออกฤทธิ์สำคัญในการลดระดับน้ำตาลในเลือด แต่ในทางปฏิบัติผู้ป่วยต้องต้มยาใหม่ทุกวัน ทำให้ไม่สะดวก และอาจมีผลต่อความร่วมมือในการรักษาของผู้ป่วย การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความคงตัวของยาต้มบอระเพ็ดในรูปแบบยาต้มพร้อมดื่มโดยวัดปริมาณสารไซรินจิน วิธีดำเนินการ สกัดบอระเพ็ดด้วยการต้ม 15 นาที และหาปริมาณสารสำคัญ ด้วยวิธีโครมาโตกราฟีแบบผิวบาง และโครมาโตกราฟีแบบสมรรถนะสูง หลังจากเก็บ ที่เวลา 0, 1, 24, 72 และ 120 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส ผลการศึกษาพบว่า สารไซรินจินจากสารสกัดเถาบอระเพ็ด มีปริมาณไซรินจิน ในเถาบอระเพ็ด ที่ระยะการเก็บ เวลา 0, 1, 24, 72 และ 120 ชั่วโมง 1.35±0.01, 1.35±0.02, 1.36±0.02,1.27±0.03 และ 1.24±0.01 percent โดยการเก็บยาที่ 72 ชั่วโมงขึ้นไป มีแนวโน้มที่ปริมาณสารลดลง ข้อสรุปการเก็บยาต้มบอระเพ็ดตั้งแต่ 3 วัน ขึ้นไป มีผลให้ปริมาณ ไซรินจินมีแนวโน้มลดลง