การพัฒนารูปแบบการประเมินความปวดเรื้อรัง และแนวปฏิบัติทางคลินิกในการจัดการความปวดแบบเรื้อรัง แผนกอายุรกรรม โรงพยาบาลชลบุรี

บทคัดย่อ

                  การวิจัยและพัฒนาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลของการใช้แบบประเมินความปวดเรื้อรัง (SPAASMS Score for chronic pain) แนวปฏิบัติทางคลินิกในการจัดการความปวดแบบเรื้อรัง และเปรียบเทียบความรู้ ความพึงพอใจของพยาบาล ระดับความปวดและความพึงพอใจของผู้ป่วยหลังใช้แนวปฏิบัติฯ ดำเนินการ 4 ขั้นตอน คือ (1) ค้นหาปัญหา (2) ทบทวนและพัฒนาแนวปฏิบัติการจัดการความปวด (3) ติดตามนิเทศการใช้แนวปฏิบัติ (4) ประเมินผลการใช้แนวปฏิบัติฯ กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพ จำนวน 22 คนและ ผู้ป่วยปวดเรื้อรัง จำนวน 30 คน เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบสอบถามความรู้ และความพึงพอใจของพยาบาล แบบประเมินความปวดเรื้อรัง และแบบประเมินความพึงพอใจต่อการจัดการความปวด ค่า CVI เท่ากับ .96, 1.0, .85 และ 1.0 ตามลำดับ ค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ  .88, .88, .83 และ .93 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วย ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t – test

                  ผลการศึกษา พบว่า แบบการประเมินความปวดเรื้อรัง ประกอบด้วย (1) การประเมินความปวด (2) ความสามารถในการทำกิจวัตรประจำวัน (3) ความต้องการยาแก้ปวดเพิ่มจากปกติ (4) ความต้องการการดูแลจากแพทย์ หรือพยาบาล (5) คุณภาพการนอนหลับ (6) อารมณ์  และ (7) อาการข้างเคียงจากการใช้ยากลุ่ม Opioids  แนวปฏิบัติการจัดการความปวดแบบเรื้อรังแบบลำดับขั้นช่วยให้พยาบาลเข้าใจ มีความมั่นใจในการจัดการความปวดเรื้อรังมากขึ้น การเปรียบเทียบความรู้ของพยาบาลก่อนและหลังพัฒนาแนวปฏิบัติฯ พบว่า แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 และมีความพึงพอใจต่อแนวปฏิบัติฯ ในระดับมาก (Mean 4.15, SD .56) ก่อนใช้แนวปฏิบัติฯ ผู้ป่วยกลุ่มตัวอย่างมีปวดในระดับมาก ร้อยละ 70 หลังใช้แนวปฏิบัติฯ มีความปวดในระดับเล็กน้อย ร้อยละ 60 และมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด (Mean 4.79, SD .49)