ภาวะสุขภาพและวิถีชีวิตของผู้สูงอายุที่มีอายุยืนยาวที่อาศัยอยู่ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสานวิธี มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสุขภาวะและวิถีชีวิตของผู้สูงอายุที่มีอายุยืนยาวตั้งแต่ 95 ปีขึ้นไป ซึ่งอาศัยอยู่ในเขตอำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ผู้สูงอายุกลุ่มนี้มีความจำเป็นต้องได้รับบริการทางการแพทย์และการดูแลสุขภาพอย่างครอบคลุม 4 มิติ ได้แก่ การสร้างเสริมสุขภาพ การป้องกันและควบคุมโรค การรักษาพยาบาลในระดับปฐมภูมิ และการฟื้นฟูสุขภาพ กลุ่มตัวอย่างคือผู้สูงอายุจำนวน 13 ราย คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับลักษณะทั่วไป สุขภาวะ และวิถีชีวิตของผู้สูงอายุ
ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ร้อยละ 61.5 มีอายุระหว่าง 95–104 ปี อายุเฉลี่ย 97 ปี ส่วนใหญ่ไม่มีโรคประจำตัว สามารถรับประทานอาหารและเดินได้ด้วยตนเอง พฤติกรรมด้านการบริโภคพบว่าร้อยละ 92.3 รับประทานผักและน้ำพริกเป็นประจำ ร้อยละ 53.8 เคี้ยวหมากเป็นประจำ ขณะที่ร้อยละ 69.2 ไม่สูบบุหรี่ และร้อยละ 76.9 ไม่ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ผู้สูงอายุทั้งหมดไม่มีภาวะซึมเศร้า อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่พบความบกพร่องด้านสติปัญญาและการกลั้นปัสสาวะ ในขณะที่ความจำ การมองเห็น และการได้ยินอยู่ในเกณฑ์ปกติ นอกจากนี้ กลุ่มตัวอย่างสามารถเข้าถึงบริการสาธารณสุขได้ในระดับดี
ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า แม้ผู้สูงอายุที่มีอายุยืนยาวตั้งแต่ 95 ปีขึ้นไปจะมีวิถีชีวิตที่แตกต่างกัน แต่มีพฤติกรรมสุขภาพร่วมกันหลายประการ ได้แก่ การรับประทานผักและน้ำพริก การมีอารมณ์ดี ยิ้มแย้มแจ่มใส และไม่มีภาวะซึมเศร้า ประเด็นที่น่าสนใจคือการเคี้ยวหมากซึ่งพบในผู้สูงอายุส่วนใหญ่ จึงควรมีการศึกษาต่อยอดเกี่ยวกับพฤติกรรมและปัจจัยที่เอื้อต่อการมีอายุยืนยาวในผู้สูงอายุกลุ่มนี้ต่อไป
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ วิทยาลัยการสาธารณสุขสิรินธร จังหวัดยะลา
เอกสารอ้างอิง
กองส่งเสริมความรู้และสื่อสารสุขภาพ กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (2562). แนวทางการดูแลผู้สูงอายุ. สืบค้นจาก
https://borc.anamai.moph.go.th/th
โรงพยาบาลศูนย์สุรินทร์.(2565). คลินิกพิเศษผู้สูงอายุ.สืบค้นจากttps://healthserv.net/hospitalnews/8405#google
vignette
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2548, 2556, 2564). กฎกระทรวงกำหนดลักษณะหรือการจัดให้มีอุปกรณ์ สิ่งอำนวย
ความสะดวก หรือบริการในอาคาร สถานที่ หรือบริการสาธารณะอื่น เพื่อให้คนพิการสามารถเข้าถึงและใช้
ประโยชน์ได้.สืบค้นจาก https://www.ocs.go.th/home-search
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2556). กฎกระทรวงกำหนดลักษณะหรือการจัดให้มีอุปกรณ์ สิ่งอำนวยความสะดวก
หรือบริการในอาคาร สถานที่ หรือบริการสาธารณะอื่น เพื่อให้คนพิการสามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์ได้. สืบค้นจาก https://www.ocs.go.th/home-search
กองแบบแผน กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ กระทรวงสาธารณสุข. (2558). เกณฑ์มาตรฐาน และแนวทางการออกแบบ
สถานบริการสุขภาพระดับปฐมภูมิ.สืบค้นจาก ttps://hss.moph.go.th/webs/sec/show_topic.php?id=599
สำนักงานสถิติแห่งชาติ กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). รายงานจำนวนประชากรสูงอายุปี 2565. สืบค้น
จาก https://www.nso.go.th/nsoweb/index?set_lang=th
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2564). สถานการณ์ผู้สูงอายุไทยปี 2564. สืบค้นจาก
https://ipsr.mahidol.ac.th/post_research/situation-of-the-thai-older-persons-2021/
สำนักทะเบียนกลาง. (2565). ประเภทงานทะเบียนราษฎรที่ให้บริการด้วยระบบดิจิทัล (ฉบับที่ 2). สืบค้นจาก
นิ่มนวล ศรีจาด. (2535). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีอายุยืนยาวของผู้สูงอายุในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่. เชียงใหม่:
มหาวิทยาลัยพายัพ.
เกริกศักดิ์ บุญญานุพงศ์, สุรีย์ บุญญานุพงศ์ และสมศักดิ์ ฉันทะ. (2533). ชีวิตคนชราในจังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่:
สถาบันวิจัยสังคม มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.