ผลของโปรแกรมเสริมสร้างความหวังต่อความคิดฆ่าตัวตายของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมเสริมสร้างความหวังต่อความคิดฆ่าตัวตายของผู้ป่วยโรคซึมเศร้า กลุ่มตัวอย่างจำนวน 48 คน เป็นผู้ป่วยโรคซึมเศร้าที่มีความคิดฆ่าตัวตาย อายุระหว่าง 20 - 59 ปี เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่ง การคัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงจากเกณฑ์คัดเข้าและคัดออก และสุ่มตัวอย่างเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 24 คน กลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมเสริมสร้างความหวังแบบรายบุคคล จำนวน 6 ครั้ง ครั้งละ 60 นาที สัปดาห์ละ 3 ครั้ง ต่อเนื่อง 2 สัปดาห์ กลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินความคิดฆ่าตัวตายฉบับภาษาไทย ตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาได้เท่ากับ 0.89 และตรวจสอบความเที่ยง โดยสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ 0.87 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และสถิติทดสอบค่าที
ผลการวิจัย พบว่า 1) ค่าเฉลี่ยคะแนนความคิดฆ่าตัวตายของกลุ่มทดลองหลังการทดลอง (Mean = 0.96, SD = 1.23) ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยคะแนนความคิดฆ่าตัวตายก่อนการทดลอง (Mean = 7.21, SD = 2.95) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 15.11, p < .001) 2) ผลต่างของค่าเฉลี่ยคะแนนความคิดฆ่าตัวตายก่อนและหลังการทดลอง ของกลุ่มทดลองที่เข้าร่วมโปรแกรมเสริมสร้างความหวัง (D1 = -6.25, SD = 1.72) สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการดูแลตามปกติ (D2 = -2.79, SD = 0.71) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.23, p < .001)
ผลการวิจัยครั้งนี้ สนับสนุนว่าโปรแกรมเสริมสร้างความหวังสามารถลดความคิดฆ่าตัวตายในกลุ่มผู้ป่วยโรคซึมเศร้าได้อย่างมีประสิทธิผล และบุคลากรทางสุขภาพสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการบำบัดรักษาต่อไปได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Mekkulwirot R. Psychiatric nursing. Bangkok: University Press; 2025. (in Thai).
Huaisai T, Surinchompu K, Pongtrippat W. Negative automatic thought and suicidal risk of psychiatric patients. Journal of Sakon Nakhon Hospital 2021;36(3):49-57. (in Thai).
World Health Organization. Depression. [Internet]. [cited 2025 Jun 20]. Available from: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/depression.
Department of Mental Health. National mental health report 2024. Nonthaburi: Ministry of Public Health; 2024. (in Thai).
Department of Mental Health. National mental health report 2022. Nonthaburi: Ministry of Public Health; 2022. (in Thai).
Nation Thailand. Thailand records over 5,000 suicide deaths in past year. [Internet]. [cited 2025 Jun 20]. Available from: https://www.nationthailand.com.
Sukhawaha S, Arunpongpaisal S. Risk factor and suicide theory associated with suicide in adolescents: a narrative reviews. J Psychiatr Assoc Thailand 2017;62(4):359-78. (in Thai).
Mahathamnuchock S. The related theories and model of suicidal behavior: an ideation to action applicable to suicide prevention. THJPH 2022;52(1):88-98. (in Thai).
Miller JF. Hope-inspiring strategies of the critically ill. Appl Nurs Res 1989;2(1):23-9.
Beck AT, Steer RA, Kovacs M, Garrison B. Hopelessness and eventual suicide: a 10-year prospective study of patients hospitalized with suicidal ideation. Am J Psychiatry 1985;142(5):559-63.
Cheavens JS, Cukrowicz KC, Hansen RJ, Mitchell SM. Incorporating resilience factors into the interpersonal theory of suicide: the role of hope and self-forgiveness in an older adult sample. J Clin Psychol 2016;72(1):58-69.
Snyder CR. Handbook of hope: theory, measures, and applications. San Diego: Academic Press; 2000.
Masjedi-Arani A, Yoosefee S, Hejazi S, Jahangirzade M, Jamshidi MA, Heidari M, et al. Effectiveness of an Islamic approach to hope therapy on hope, depression, and anxiety in comparison with conventional hope therapy in patients with coronary heart disease. J Adv Med Biomed Res 2020;28:82-9.
Singkhorn O, Hamtanon P. Hope therapy for patients with depression: concepts and applications. Journal of Psychiatric Nursing and Mental Health 2021;35(1):146-56. (in Thai).
Suksawat B, Hengudomsub P, Nabkasorn C. The effects of group cognitive behavioral modification program on hope and depression among community-dwelling older adults. The Journal of Faculty of Nursing Burapha University 2017;25(1):95-107. (in Thai).
Herth K. Development and implementation of a hope intervention program. Oncol Nurs Forum 2001;28(6):1009-17.
Department of Mental Health, Ministry of Public Health. [Internet]. [cited 2024 May 1]. Available from: https://thaidepression.com. (in Thai).
Kittiteerasack P, Muijeen K. Psychometric properties of the Thai version of the Scale for Suicidal Ideation (SSI Thai version 2014). J Psychiatr Ment Health Nurs 2015;29(1):93-102. (in Thai).
Yalom ID, Leszcz M. The theory and practice of group psychotherapy. 5th ed. New York: Basic Books; 2005.
Niederkrotenthaler T, Kirchner S, Sinyor M, Braun M, Pirkis J, Tran US, et al. Effects of media stories of hope and recovery on suicidal ideation and help seeking attitudes and intentions: systematic review and meta analysis. Lancet Public Health 2022;7(2):e156-68.
Nam RJ, Lowry NJ, Lawrence OC, Novotny LJ, Cha CB. Episodic future thinking and psychopathology: a focus on depression and suicide risk. Curr Opin Psychol 2024;59:101853.
Lamlert N, Tasee P. Hope experience of people living with HIV. MCU Journal of Social Development 2024;9(3):266-80. (in Thai).
Sun B, Wang N, Li K, Yang Y, Zhang F. The mediating effects of hope on the relationships of social support and self-esteem with psychological resilience in patients with stroke. BMC Psychiatry 2024;24(1):340.
Dufault K, Martocchio BC. Hope: its spheres and dimensions. Nurs Clin North Am 1985;20(2):379-91.
Faul L, Ford JH, Kensinger EA. Update on “emotion and autobiographical memory”: 14 years of advances in understanding functions, constructions, and consequences. Phys Life Rev 2024;51:255-72.
