ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความปวดกับระดับความปวดและความพึงพอใจของผู้ป่วยที่ได้รับการบาดเจ็บกล้ามเนื้อและกระดูกจากอุบัติเหตุในห้องตรวจโรคฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า

บทคัดย่อ

            ความปวดเป็นหนึ่งในอาการสำคัญที่พบบ่อยในผู้ป่วยห้องตรวจโรคฉุกเฉิน โดยเฉพาะผู้ที่ได้รับบาดเจ็บของกล้ามเนื้อและกระดูกจากอุบัติเหตุซึ่งมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้น อย่างไรก็ตามแนวทางการจัดการความปวดยังขาดความชัดเจน ทำให้ผู้ป่วยบางรายอาจไม่ได้รับการดูแลที่เหมาะสม ส่งผลต่อคุณภาพการรักษาและความ พึงพอใจของผู้ป่วย ห้องตรวจโรคฉุกเฉิน โรงพยาบาลสมเด็จพระปิ่นเกล้า ให้การรักษาผู้ป่วยกลุ่มนี้สูงเป็นลำดับต้นจึงมีความจำเป็นในการศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาระบบการจัดการความปวดให้มีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความปวดกับระดับความปวดและความพึงพอใจของผู้ป่วย รวมถึงเปรียบเทียบความพึงพอใจระหว่างกลุ่มที่ระดับความปวดลดลงและไม่ลดลงหลังได้รับการจัดการความปวด เป็นการวิจัยเชิงวิเคราะห์แบบตัดขวางในผู้ป่วยที่ได้รับการบาดเจ็บกล้ามเนื้อและกระดูกจากอุบัติเหตุ จำนวน 155 ราย ที่เข้ารับการรักษาในห้องตรวจโรคฉุกเฉิน และมีระดับความปวดตั้งแต่ 4 คะแนนขึ้นไป การจัดการความปวดแบ่งเป็นแบบใช้ยา (Opioid, Non-opioid) และไม่ใช้ยา (Local anesthesia, Immobilization) โดยเก็บข้อมูลจากเวชระเบียนและแบบสอบถามความพึงพอใจ 12 ข้อ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติการถดถอยเชิงเส้นแบบตัวแปรเดียวและพหุคูณ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความปวดกับระดับความปวด และใช้สถิติ Mann–Whitney U เปรียบเทียบคะแนนความพึงพอใจระหว่างกลุ่มที่ระดับความปวดลดลงกับกลุ่มที่ไม่ลดลง ผลการศึกษา พบว่า การใช้ยา Opioid และการไม่ใช้ยาโดยการ Immobilization มีความสัมพันธ์กับระดับความปวดที่ลดลง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (95% CI: -2.296, -0.164; p < .05 และ 95% CI: 0.25, 1.86; p < .05 ตามลำดับ) อย่างไรก็ตามไม่พบความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความปวดกับระดับความพึงพอใจของผู้ป่วย และไม่พบความแตกต่างของความพึงพอใจระหว่างกลุ่มที่ความปวดลดลงและไม่ลดลง กล่าวโดยสรุป คือ การใช้ยา Opioid และวิธี Immobilization มีบทบาทสำคัญในการลดระดับความปวด แต่การลดความปวดอาจไม่ส่งผลต่อความพึงพอใจของผู้ป่วยโดยตรง จำเป็นต้องมีการพิจารณาปัจจัยอื่นร่วมด้วยในการประเมินความพึงพอใจ