Outcome of the Group Activities and Health Belief Model to Self-care Behaviors with Pre-diabetes in Roi-Et
Keywords:
Group activities, Health Belief Model, Self-care Behaviors, Diabetes MellitusAbstract
Purposes : To compare health belief model and self-care behaviors of pre-diabetes in Roi-Et.
Design : Qua-si experimental design
Materials and Method : A total of 64 subjects were divided into two groups of 32. The experimental group was assigned a program of group activities and health beliefs model and control group had normal activities. Data were collected by using interview form and It took 14 weeks to complete the operation. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and statistics for Independent t-test, at a significant level of 0.05
Main finding : After intervention, it were found that pre-diabetes had a statistically significant higher overall health belief model ,when compared to control group (p<.001), with a 0.94 increase in mean score (95% CI: 0.715, 0.984), and pre-diabetes had significantly more overall self-care behavior mean scores, when compared to control group (p<.001), with a 2.05 increase in mean score (95% CI; 1.773, 2.339).
Conclusion and recommendations: The results of this research showed that the use of group activities and health belief model resulted in increased pre-diabetes having health beliefs model and self-care behaviors.
References
World Health Organization. Global status report on non-communicable diseases [Internet]; 2010 [cited 2019 December 25]. Available from https://www.who.int /nmh/publications/ncd_report_full_en.pdf].
สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย. แนวทางเวชปฏิบัติสำหรับโรคเบาหวาน 2560 (Clinical Practice Guideline for Diabetes 2017). กรุงเทพฯ: สมาคมโรคเบาหวานแห่งประเทศไทย; 2560.
อรุณรัตน์ สู่หนองบัว, ไดอาน่า ศรีพรกิจขจร. ผลการพัฒนาเครือข่ายการดูแลผู้ป่วยเบาหวานที่โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล อำเภอเมืองชัยภูมิ. ชัยภูมิเวชสาร 2560; 37: 59-69.
โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านหนองบัว. รายงานผลการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์ปีงบประมาณ พ.ศ.2562. สำนักงานสาธารณสุขอำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด, 2562.
พรทิพย์ มาลาธรรม, ปิยนันท์ พรหมคง, ประคอง อินทรสมบัติ. ปัจจัยทำนายระดับน้ำตาลในเลือดของผู้สูงอายุที่เป็นโรคเบาหวานชนิดที่ 2. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2553; 16: 218-37.
สุภาภรณ์ อนุรักษ์อุดม, ศากุล ช่างไม้, สมพันธ์ หิญชีระนันทน์, ศศิมา กุสุมา ณ อยุธยา. ปัจจัยทำนายพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพด้านโภชนาการในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2. รามาธิบดีพยาบาลสาร 2553; 16: 155-68.
Pender NJ. Health promotion in nursing practice. NY: Appleton Century Croft; 1982.
Pender NJ. Health promotion in nursing practice. 3rded. Stamford: Appleton & Lange; 1996.
American Diabetes Association. Implications of the diabetes control and Complications trial. Diabetes Care 1997; 20: S6-S13.
กรมอนามัย. ผู้เป็นเบาหวานเลี่ยงอาหารน้ำตาลสูง เน้นคุมปริมาณข้าว-แป้ง ออกกำลังกาย สม่ำเสมอ. นนทบุรี: กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข; 2562.
สมบัติ วัฒนะ, ดรรชนี สินธุวงศานนท์. ผลลัพธ์การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพด้วยวิถีพุทธสำหรับผู้ใช้บริการกลุ่มเสี่ยงอายุ 35 ปีขึ้นไปต่อโรคเบาหวาน กรณีศึกษาตำบลธงชัยเหนือ อำเภอปักธงชัย จังหวัดนครราชสีมา. วารสารส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม 2562; 13 (30): 76-91.
สมศักดิ์ มาคกลิ่นกูล, พนิดา รัชฎามาศ, นวลระหงษ์ ณ เชียงใหม่. การพัฒนารูปแบบการป้องกัน โรคบาหวาน และความดันโลหิตสูงของกลุ่มเสี่ยงตำบลอุโมงก์ อำเภอเมือง จังหวัดสำพูน. วารสารสาธารณสุขล้านนา 2553; 6(2): 175-81.
ชะนวนทอง ธนสุกาญจน์, พิสมัย จารุชวลิต. สุขศึกษากับโรคเบาหวาน : การทบทวนองค์ความรู้สถานการณ์และรูปแบบการให้บริการสุขศึกษา. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย; 2542.
World Health Organization. Global status report on non-communicable diseases [Internet]; 2010 [cited 2019 December 25]. Available from https://www.who.int /nmh/publications/ncd_report_full_en.pdf].
จีรศักดิ์ เจริญพันธ์, เฉลิมพล ตันสกุล. พฤติกรรมสุขภาพ. พิมพ์ครั้งที่ 4. มหาสารคาม: คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม; 2549.
Polit, D. F., & Beck, C. T. Nursing research principle and methods (7" ed.). Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. 2004.
อรุณีย์ ศรีนวล. การประยุกต์ทฤษฎีแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพร่วมกับแรงสนับสนุนทางสังคมในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการดูแลตนองเพื่อป้องกันโรคบาหวานของประชาชนกลุ่มสี่ยงในอำเภอเขาวง จังหวัดกาฬสินธุ์, 2548.
ดวงเดือน หันทยุง, วรพล แวงนอก, วรากร เกรียงไกรศักดา. ผลของการใช้กระบวนการกลุ่มและแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในการป้องกันโรคเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน อำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 2559; 11(1): 36-51.
วิไล แสนยาเจริญกุล, กีรดา ไกรนุวัตร และปิยะธิดา นาคะเกษียร. ผลของโปรแกรมปรับเปลี่ยนการบริโภคอาหารต่อพฤติกรรมการบริโภคอาหารในกลุ่มเสี่ยงสูงต่อโรคเบาหวาน. NURS SCI J THAIL 2562; 37(1): 60-72.
นงลักษณ์ เทศนา, จมาภรณ์ ใจภักดี, บุญทนากร พรหมภักดี ,กนกพร พินิจลึก. การพัฒนารูปแบบการป้องกันการป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ในประชาชนกลุ่มเสี่ยง. สำนักงานป้องกันควบคุม โรคที่ 6 จังหวัดขอนแก่น, 2558.
Moore SM, Hardie EA, Hackworth NJ, Critchley CR, Kyrios M, Buzwell SA, et al. Can he onset of type 2 diabetes be delayed by a group-based lifestyle intervention? A randomized control trial. Psychol Health 2011; 26(4): 485- 99.
Bo S, Ciccone G, Baldi C, Benini L, Dusio F, Forastiere G, et al. Effectiveness of a lifestyle intervention on metabolic syndrome. A randomized controlled trial. J Gen Intern Med 2007; 22 (12): 1695 703.
LI G, Zhang P, Wang J, et al. The long-term effect of lifestyle interventions to prevent diabetes in the China Da Qing Diabetes y: a 20 year follow-up study. Lancet 2008; 371; 1783 9.
สุรากรี หนูแบน, อารยา ปรานประวิตร, สาโรจน์ เพชรมณี. ผลของการใช้กระบวนการกลุ่มและแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการดูแลตนเองในการป้องกันโรคเบาหวานของกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวาน อำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารบัณฑิตวิจัย 2559; 7(1): 101-14.
โรงพยาบาลศรีธัญญา กรมสุขภาพจิต. คู่มือการจัดกิจกรรมการเสริมสร้างความเข้มแข็งของเครือข่ายคนพิการทางจิตใจหรือพฤติกรรม สำหรับบุคลากรสาธารณสุข, 2557.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
บทความที่ลงตีพิมพ์ในวารสารวิจัย และพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ สํานักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด ถือเป็น ผลงานวิชาการ งานวิจัย วิเคราะห์ ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้ประพันธ์ กองบรรณาธิการไม่จําเป็นต้องเห็น ด้วยเสมอไป และผู้ประพันธ์จะต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
