The Effect of Heart Failure Clinical Service for Heart Failure Patients with Reduced Ejection Fraction in Amnatcharoen Hospital
Keywords:
Heart Failure Patients, Clinical Care Service, Quality of LifeAbstract
This quasi-experimental research aimed to study the effect of the Heart Failure Clinical Service for Heart Failure Patients with Reduced Ejection Fraction (HFrEF) in Amnatcharoen Hospital.The study was conducted on 45 heart failure patients who received services in the heart failure clinic between June and December 2022. The sample received the 5-step model of care and four levels of severity for six months. Data were collected using the self-care behavior questionnaire with a reliability of 0.83 and the clinical outcome record form. Data were analyzed by descriptive statistics and inferential statistics (Paired sample t-test and Chi-squared test). The results showed that the sample was mostly male, with an average age of 56.07 (SD = 13.63), and had hypertension. 46.7% of them were diagnosed between 6 and 10 years old, and 46.7% of them entered the heart failure clinic treatment process between 1 and 5 years old. After using this service, the patients had a good level of self-care behaviors and a high level of quality of life, which was significant with a p-value of.001. Clinical outcomes, such as the patient’s activity tolerance following the New York Heart Association index (NYHA) and the 6-minute walk test, significantly increased after using this service (p-value 0.05). Heart function outcomes: the average left ventricular ejection fraction (LVEF) increased significantly (p-value =.013), resulting in a 1-year readmission, and the rate of admission to the emergency room significantly decreased after using this service (p-value =.001).
References
Braunwald E. The war against heart failure: Lancet. 2015; 385(9970): 812-24.
Lee AA, Aikens JE, Janevic MR, Rosland A-M, Piette JD. Functional support and burden among out-of-home supporters of heart failure patients with and without depression. Health Psychol. 2020; 39(1): 29-36.
McDonald K. Disease management of chronic heart failure in the elderly. Dis Manag Health Out 2007; 15: 333-9.
Heidenreich PA, Albert NM, Allen LA, Bluemke DA, Butler J, Fonarow GC, et al. Forecasting the impact of heart failure in the United States: a policy statement from the American Heart Association. Circ Heart Fail. 2013; 6(3): 606-19.
Laothavorn P, Hengrussamee K, Kanjanavanit R, Moleerergpoom W, Laorakpongse D, Pachirat O, et al. Thai acute decompensated heart failure registry (Thai ADHERE). CVD Prevention and Control. 2010; 5(3): 89-95.
Bosworth HB, Steinhauser KE, Orr M, Lindquist, J. H., Grambow, S. C., Oddone, E. Z. Congestive heart failure patients’ perceptions of quality of life: The integration of physical and psychosocial factors. Aging Ment Health 2004; 8: 83-91.
Sousa MM de, Oliveira JS, Soares MJGO, Araújo A de, Oliveira HS. Quality of life of patients with heart failure: integrative review. Journal of Nursing UFPE on line. 2017; 11(3): 1289-98.
Hwang SL, Liao WC, Huang TY. Predictors of quality of life in patients with heart failure. Japan Journal of Nursing Science. 2014; 11(4): 290-8.
Barbara R, Terri EW. Poor sleep and impaired self-care: Towards a comprehensive model linking sleep, cognitive, and heart failure outcomes. Eur J Cardiovasc Nurs 2009; 8(5): 337-44.
สมาคมแพทย์โรคหัวใจแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์. แนวทางเวชปฏิบัติ เพื่อการวินิจฉัยและการดูแลรักษาผู้ป่วย ภาวะหัวใจล้มเหลว พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: เอ-พลัส พริ้น, 2557.
European Society of Cardiology. 2016 ESC Guidelines for the diagnosis and treatment of acute and chronic heart failure. Eur J Heart Fail 2016; 1-85.
Rerkluenrit J. Nurse’s roles in the multidisciplinary team to prevent prehospitalization of persons with heart failure: Using King’s goal attainment theory. Journal of Nursing and Health Care 2014; 32(4): 6-17.
Heart Failure Society of America, JoAnn Lindenfeld, Nancy M Albert, John P Boehmer, Sean P Collins, Justin A Ezekowitz, et al. Executive summary: HFSA 2010 Comprehensive heart failure practice guideline. J Card Fail 2010; 16(6): e1-194.
Jaarsma T, Stromberg A, Gal TB, Cameron J, Driscoll A, Duengen H, et al. Comparison of self-care behaviors of heart failure patients in 15 countries worldwide. Patient Education and Counseling 2013; 92: 114-20.
รังสฤษฏ์ กาญจนะวณิชย์, อรินทยา พรหมินธิกุล. (บรรณาธิการ). คู่มือการ ดูแลผู้ป่วยหัวใจล้มเหลวเรื้อรังแบบ บูรณาการ. เชียงใหม่: โรงพยาบาลมหาราช นครเชียงใหม่ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2561.
กระทรวงสาธารณสุข. Service plan สาขาโรคหัวใจ [online]. 2556. [cited 1 มิถุนายน 2564]; Available from: http://watphlenghospital.go.th/ httpdocs/DATA/Service%20Plan/ Service_Plan10.pdf.
ศูนย์ข้อมูล โรงพยาบบาลอำนาจเจริญ. คลังข้อมูลผู้รับบริการคลินิกโรคหัวใจ ล้มเหลว. อำนาจเจริญ: โรงพยาบาล อำนาจเจริญ, 2564.
ไวยพร พรมวงค์, อภิญญา ศิริพิทยาคุณกิจ, ขนิตฐา หาญประสิทธิ์คำ. การประเมิน ผลลัพธ์ระบบการบริการโดยทีมสหสาขา ในคลินิกหัวใจล้มเหลว โรงพยาบาลรามาธิบดี. Rama Nurs J 2019; 25(2): 166-180.
Rector TS, Kubo SH, Cohn JN. Patient’s self-assessment of their congestive heart failure: Content, reliability, validity of a new measure: The Minnesota living with heart failure questionnaire. Heart Failure 1987; 3: 198-219.
พวงผกา กรีทอง. โมเดลเชิงสาเหตุ ของคุณภาพชีวิตผู้ป่วยที่มีภาวะหัวใจวาย. [วิทยานิพนธ์ ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2550.
ประชุมสุข โคตรพันธ์, อังศุมาลิน โคตรสมบัติ, สุพัตรา บัวที. การพัฒนาระบบ การดูแลผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว โรงพยาบาลยโสธร. วารสารการพยาบาลและ การดูแลสุขภาพ 2559; 34(1): 133-142.
ไวยพร พรมวงค์, จรูญศรี มีหนองหว้า, สุมิตรา วีระกุล, วิไลวรรณ ปลูกเจริญ. ผลลัพธ์ทางคลินิกของผู้ป่วยภาวะหัวใจ ล้มเหลวในคลินิกหัวใจล้มเหลว.วชิรเวชสาร และวารสารเวชศาสตร์เขตเมือง 2564; 65(5): 373-86
ธิดารัตน์ หนชัย, ปนัดดา อินทรลาวัณย์, กาญจนา สนิท, วนัชพร จอมกัน, ไพจิตรา พรหมวิชัย. เปรียบเทียบผลการลดระดับ ความรุนแรงของอาการ คุณภาพชีวิต และ การกลับมานอนโรงพยาบาลซ้ำ ในผู้ป่วย ภาวะหัวใจล้มเหลวที่ได้รับโปรแกรมการ ปฏิบัติตัวภาวะหัวใจล้มเหลวเปรียบเทียบ กับผู้ป่วยที่ได้รับการแนะนำตามปกติ. เชียงรายเวชสาร 2563; 12(1): 20-30.
อณัศยา ซื่อตรง, ทัศนา ชูวรรธนะปกรณ์. ปัจจัยทำนายคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ที่มีภาวะหัวใจล้มเหลว. วารสารพยาบาล โรคหัวใจและทรวงอก 2559; 27(2): 58-70.
อภิเชษฐ์ จำเนียรสุข, พิชสุดา เดชบุญ, กฤติเดช มิ่งไม้, ศศิมล โพธิ์ภักตร์, สานุรักษ์ โพธิ์หา, สุชานรี พานิชเจริญ. คุณภาพชีวิตผู้สูงอายุที่มีโรคเรื้อรังใน อำเภอสีชมพู จังหวัดขอนแก่น. วารสาร ราชพฤกษ์ 2560; 15(2): 16-26.
World Health Organization. (2016). Framework on Integrated, People Centered Health Service, Retrieve March 3, 2017 from http://apps.who. int/gb/ebwha/pdf_files/WHA69/ A69_39-en.pdf?ua=1
กมลรัตน์ ทองปลั่ง. การดูแลผู้ป่วยหัวใจ ล้มเหลวเรื้อรังแบบสหสาขาวิชาชีพในคลินิก หัวใจล้มเหลวโรงพยาบาลนครปฐม. วารสารแพทย์เขต 4-5 2561; 37(2): 108-118.
บุญส่ง นาคอ่อน, ศากุล ช่างไม้, สมพันธ หิญชีระนันทน์. ผลลัพธ์ของการใช้โปรแกรม การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมโดยประยุกต์ ทฤษฎีขั้นตอนการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ในผู้ป่วยภาวะหัวใจล้มเหลว. วารสาร พยาบาลโรคหัวใจและทรวงอก 2559; 27(1): 13-29.
ชานนท์ มหารักษ์. อัตราตายและอัตรา การเข้ารักษาซํ้าของผู้ป่วยภาวะหัวใจ ล้มเหลวในโรงพยาบาลพังงา. วารสาร วิชาการแพทย์เขต 11 2562; 33(2): 311-326.
ศุภวัลย์ เลิศพงศ์ภาคภูมิ, เจนเนตร พลเพชร, จอม สุวรรณโณ. ปัจจัยทำนาย การกลับเข้าพักรักษาซ้ำภายในช่วงเวลา 1 ปี หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาลด้วยภาวะ หัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน. วารสารพยาบาล โรคหัวใจและทรวงอก 2562; 30(2): 126-140.
อัมราภัสร์ อรรถชัยวัจน์, โศภิษฐ์ สุวรรณ เกศาวงษ์, ศิริมา ลีละวงศ์, ศศมน ศรีสุทธิศักดิ์, หทัยรัตน์ บุญแก้ว. ประสิทธิผลของ โปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพในผู้ป่วย ภาวะหัวใจล้มเหลว. วารสารกองการ พยาบาล 2563; 47(3): 185-202.
Downloads
Published
How to Cite
Issue
Section
License
This article was published in the Journal of regional healh promotion centre 7 khonkaen. It is considered an academic work or research. The results of the analysis and recommendations are subjective opinions. It is not the opinion of the Journal of regional healh promotion centre 7 khonkaen or the editorial office in any way. Authors are responsible for their own articles.
