ปัจจัยเชิงพยากรณ์ของสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารทางการพยาบาล โรงพยาบาลระดับมหาวิทยาลัย จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การวิจัยเชิงพยากรณ์นี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยเชิงพยากรณ์ของสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารทางการพยาบาล โรงพยาบาลระดับมหาวิทยาลัย จังหวัดขอนแก่น กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้บริหารทางการพยาบาลที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลระดับมหาวิทยาลัย จังหวัดขอนแก่น คำนวณขนาดกลุ่มตัวอย่างได้ 132 คน เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม 4 ส่วน ได้แก่ ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยทางการบริหาร ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง และสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารทางการพยาบาล ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ได้ค่า CVI เท่ากับ 0.99 และทดสอบความเที่ยงด้วยค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของ   ครอนบาคในส่วนที่ 2, 3 และ 4 เท่ากับ 0.88, 0.89 และ 0.83 ตามลำดับ เก็บข้อมูลผ่าน Google Forms ระหว่างวันที่ 1–28 ตุลาคม 2568 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน

ผลการศึกษาพบว่า สมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารทางการพยาบาลโดยรวมอยู่ในระดับมาก (Mean = 4.12, S.D. = 0.52) การเคยได้รับการฝึกอบรมเกี่ยวกับสมรรถนะด้านดิจิทัลมีความสัมพันธ์ระดับต่ำ (r = 0.223, p = 0.012) ปัจจัยทางการบริหารมีความสัมพันธ์ระดับสูง (r = 0.777, p < 0.001) และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงมีความสัมพันธ์ระดับปานกลาง (r = 0.577, p < 0.001) ตัวแปรที่สามารถร่วมพยากรณ์สมรรถนะด้านดิจิทัล ได้แก่ ปัจจัยทางการบริหารด้านเวลา ด้านวัสดุอุปกรณ์ และภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงด้านการมีอิทธิพลอย่างมีอุดมการณ์ ด้านการคำนึงถึงความเป็นปัจเจกบุคคล และด้านการสร้างแรงบันดาลใจ โดยร่วมกันอธิบายความแปรปรวนได้ร้อยละ 74.7 (R² = 0.747) ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าปัจจัยทางการบริหารและภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาสมรรถนะด้านดิจิทัลของผู้บริหารทางการพยาบาล ดังนั้น องค์กรควรให้ความสำคัญกับการจัดสรรทรัพยากรและการพัฒนาภาวะผู้นำเพื่อรองรับการเปลี่ยนผ่านสู่ระบบสุขภาพดิจิทัล