รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลองและสื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารแบบ SBAR ของนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น
คำสำคัญ:
รูปแบบการจัดการเรียนรู้, สถานการณ์จำลอง, สื่อดิจิทัล, การสื่อสารแบบ SBAR, นักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของการจัดการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลองและสื่อดิจิทัลเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารแบบ SBAR ของนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาล วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น เพื่อเปรียบเทียบความสามารถทักษะการสื่อสารแบบ SBAR ของนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลที่ได้รับการสอนโดยใช้สถานการณ์จำลองและสื่อดิจิทัล และเพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาทักษะการสื่อสารโดยใช้สถานการณ์จำลองและสื่อดิจิทัล การวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลอง (Quasi-experimental design) กลุ่มเดียววัดก่อนและหลัง (One group pretest-posttest design) กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลจำนวน 104 คน จากวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี ขอนแก่น
เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบประเมินทักษะการสื่อสารแบบ SBAR แบบประเมินประสิทธิภาพของรูปแบบ (E1/E2) แบบสอบถามความพึงพอใจ และบันทึกสะท้อนคิดของนักศึกษา ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่พัฒนาขึ้นมีค่าประสิทธิภาพ E1/E2 = 83.60/86.93 สูงกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 80/80 (สกศ., 2543) คะแนนเฉลี่ยทักษะการสื่อสาร SBAR หลังการเรียนสูงกว่าก่อนการเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 (ก่อนเรียน = 66.41, หลังเรียน = 85.95) ความ พึงพอใจโดยรวมของนักศึกษาอยู่ในระดับ “มากที่สุด” (𝑥̄ = 4.65, SD = 0.47) และผลเชิงคุณภาพจากบันทึกสะท้อนคิดพบว่า ผู้เรียนมีการเปลี่ยนแปลงเชิงบวกทั้งด้านความรู้ ความมั่นใจ และทักษะการสื่อสาร
ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการจัดการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลองและสื่อดิจิทัลมีประสิทธิภาพสูงและสามารถพัฒนาทักษะการสื่อสารแบบ SBAR ของนักศึกษาผู้ช่วยพยาบาลได้อย่างมีนัยสำคัญ ทั้งยังช่วยเสริมสร้างความมั่นใจและความพึงพอใจต่อการเรียนรู้ในระดับสูง
เอกสารอ้างอิง
World Health Organization. Patient safety: Communication and teamwork in health care systems. Geneva: WHO Press; 2020.
International Federation of Red Cross and Red Crescent Societies, UNICEF. Guidelines for effective health communication in emergencies. Geneva: IFRC; 2020.
จุไรรัตน์ ดวงจันทร์, และคณะ. ปัญหาการสื่อสารในงานพยาบาลและแนวทางการพัฒนา. วารสารการพยาบาล. 2562;38(2):45–58.
Thomas CM, Bertram E, Allen R. The SBAR communication technique: Teaching nursing
students professional communication skills. Nurse Educ Pract. 2012;12(6):366–9.
พรรณี ไชยภัณฑ์. การใช้สถานการณ์จำลองเพื่อพัฒนาทักษะการสื่อสารของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาศาสตร์สุขภาพ. 2564;30(1):112–24.
ศศิธร เรืองอารีย์. การพัฒนาทักษะ SBAR ผ่านการเรียนรู้แบบสถานการณ์จำลอง. วารสารการศึกษาทางการพยาบาล. 2562;25(3):67–79.
Jeffries PR. The NLN Jeffries simulation theory. New York: National League for Nursing; 2016.
Kolb DA. Experiential learning: Experience as the source of learning and development.
Englewood Cliffs (NJ): Prentice Hall; 1984.
Jeffries PR. Simulation-based learning: Updated model and best practices. J Nurs Educ. 2022;61(2):65–71.
Turner RC, Carlson L. Index of item–objective congruence for content validation. Educ Res Q. 2003;26(2):3–6.
ศิริพร ทวีสิน. ผลของสื่อดิจิทัลต่อการเรียนรู้ของนักศึกษาพยาบาล. วารสารนวัตกรรมการศึกษา. 2561;14(2):89–101.
ชัยรัตน์ ศรีศักดิ์. รูปแบบการเรียนรู้เชิงรุกเพื่อเสริมสร้างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน. วารสารศึกษาศาสตร์. 2563;41(1):23–37.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความนี้ลงตีพิมพ์ในวารสารศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น ถือเป็นผลงานทางวิชาการหรือวิจัย ผลการวิเคราะห์ตลอดจนข้อเสนอแนะเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ใช่ความเห็นของวารสารศูนย์อนามัยที่ 7 ขอนแก่น หรือกองบรรณาธิการแต่อย่างใด ผู้เขียนต้องรับผิดชอบต่อบทความของตนเอง
