การเปรียบเทียบความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตและความสุขของนักศึกษา ระดับปริญญาตรีที่มีภาวะซึมเศร้าในมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

บทคัดย่อ

ภาวะซึมเศร้าเป็นปัญหาที่พบได้บ่อยในนักศึกษา ส่งผลต่อการเรียน สัมพันธภาพกับผู้อื่น และความสุข ถ้านักศึกษามีความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตน้อยอาจทำให้การดูแลสุขภาพจิตของตนเองไม่เหมาะสม นำไปสู่การเจ็บป่วยด้วยโรคซึมเศร้า และการทำร้ายตนเอง ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิจัยเชิงพรรณนาแบบเปรียบเทียบวิเคราะห์เปรียบเทียบความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต และความสุขของนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ไม่มีภาวะซึมเศร้าและมีภาวะซึมเศร้า เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถามออนไลน์กับนักศึกษาจำนวน 424 คน แบบสอบถามประกอบด้วย 1) แบบสอบถามส่วนบุคคล 2) แบบสอบถามภาวะซึมเศร้า 3) แบบสอบถามความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต และ 4) แบบสอบถามความสุข และตรวจสอบค่าความเชื่อมั่นมีค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาคเท่ากับ 0.65, 0.98 และ 0.75 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์เปรียบเทียบโดยใช้สถิติ Chi-Square test, Fisher’s Exact test, และ Mann-Whitney U Test

ผลการวิจัย พบว่า นักศึกษาทั้งสองกลุ่มมีค่าเฉลี่ยความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตโดยรวมในระดับปานกลาง (Mean = 3.54, S.D. = 5.76) และระดับความสุขเท่ากับคนทั่วไป (Mean =31.48 , และ S.D.= 6.92 ) เมื่อเปรียบเทียบความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตและความสุข พบว่านักศึกษาที่ไม่มีภาวะซึมเศร้ามีความรอบรู้ด้านสุขภาพจิต และความสุขมากกว่านักศึกษาที่ภาวะซึมเศร้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ดังนั้น มหาวิทยาลัยควรพัฒนาแนวทางการส่งเสริมความรอบรู้ด้านสุขภาพจิตโดยเฉพาะด้านกลยุทธ์ในการช่วยเหลือตนเองอย่างเหมาะสมให้นักศึกษาทุกคน เช่น การบรรจุไว้ในหลักสูตร การจัดกิจกรรมเสริมหลักสูตรที่มุ่งเน้นการอบรมเชิงปฏิบัติการ เพื่อช่วยให้นักศึกษามีความรู้แหล่งช่วยเหลือ สามารถขอความช่วยเหลือเมื่อต้องการ และดูแลสุขภาพจิตของตนเองได้อย่างเหมาะสม ทำให้ไม่เกิดภาวะซึมเศร้า และป้องกันการเกิดโรคซึมเศร้าที่จะตามมา ส่งผลให้นักศึกษาสามารถเรียน และดำเนินชีวิตอย่างมีสุขและมีสุขภาวะ