ผลของการใช้โปรแกรมการสนับสนุนการคลอดอย่างต่อเนื่องต่อระยะเวลาของระยะที่ 1 ของการคลอดที่ห้องคลอด โรงพยาบาลชัยภูมิ

บทคัดย่อ

การวิจัยแบบกึ่งทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้โปรแกรมการสนับสนุนการคลอดอย่างต่อเนื่องต่อระยะเวลาของระยะที่ 1 ของการคลอด (ระยะเจ็บครรภ์จริงถึงปากมดลูกเปิดหมด 10 เซนติเมตร) กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้คลอดครรภ์แรก ที่มารับบริการการคลอดบุตร ณ โรงพยาบาลชัยภูมิ จำนวน 72 ราย ระหว่างเดือน มิถุนายน ถึง กันยายน พ.ศ.2567 แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง และ กลุ่มควบคุมกลุ่มละ 36 คน โดยกลุ่มทดลองได้รับการสนับสนุนจากญาติผู้หญิงที่มีประสบการณ์การคลอดทางช่องคลอด ร่วมกับการพยาบาลตามปกติ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ประกอบไปด้วย 1) เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ วิดิทัศน์ คู่มือ และแบบประเมินความรู้และทักษะการสนับสนุนการคลอดของญาติ 2) เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล และแบบบันทึกข้อมูลการตั้งครรภ์และการคลอด เครื่องมือผ่านการตรวจสอบความตรงของเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิจำนวน 5 ท่าน ค่าความตรงตามเนื้อหา ได้เท่ากับ 1.00 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา เปรียบเทียบผลด้วย Fisher’s Exact Test และเปรียบเทียบระยะเวลาในการคลอดที่มีการแจกแจงแบบไม่ปกติด้วย Mann-Whitney U test.

ผลการวิจัยพบว่า โปรแกรมการสนับสนุนการคลอดอย่างต่อเนื่อง ช่วยให้ผู้คลอดครรภ์แรกกลุ่มทดลองมีระยะปากมดลูกเปิดเร็วตอนปลาย (ปากมดลูกเปิด 8-10 เซนติเมตร) สั้นกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< .001) แต่ไม่พบความแตกต่างของระยะที่ 1 ของการคลอดทั้งหมด ระยะปากมดลูกเปิดช้า (ปากมดลูกเปิด 0-3 เซนติเมตร) และระยะปากมดลูกเปิดเร็ว (ปากมดลูก 4-10 เซนติเมตร) จากผลการศึกษาดังกล่าวพยาบาลผดุงครรภ์ควรพิจารนำโปรแกรมการสนับสนุนการคลอดมาใช้ในผู้คลอดครรภ์แรกเพื่อให้ปากมดลูกเปิดเร็วตอนปลายสั้นลง และส่งเสริมระบบเครือข่ายในสังคมให้สามารถเข้ามามีส่วนร่วมในการดูแลผู้คลอดได้